Race 1 Eindhoven 16 maart 2014

Proloog

We hebben de ‘winterstop’ achter de rug, maar we hebben niet stil gezeten. In december is Sen begonnen met trainen op zijn grotere Kosmic Nordix chassis met nieuwe motor. In het begin was het vooral heel erg wennen, want het verschil tussen viertakt en tweetakt is groot en echt een andere manier van rijden. Sen pakt het gelukkig snel op en verbetert telkens. Fysiek is het pittig. De wintercup wedstrijden konden we niet meedoen, zodat we geen idee hebben waar Sen staat. 

Pas enkele dagen voor de race is de kart enigszins op gewicht gebracht met lood. Zaterdag gaan we wegen en komt daar vast een paar kilo bij… We zullen daarna zien wat voor invloed dat heeft op de wegligging, de rondetijden en hoe Sen hier mee om zal gaan. Op zaterdag zijn er slechts vier mogelijkheden om 20 minuten te trainen en de dag wordt afgesloten met een kwalificatie van 10 minuten.

Op zondag is de vrije training en drie races van 13 minuten plus 2 ronden.  Sen heeft er gelukkig veel zin in. De verwachtingen dit eerste jaar zijn laag. Het is een jaar waarin Sen veel moet leren en zal ervaren hoe het er op dit niveau aan toe gaat. We zijn benieuwd of hij zich staande weet te houden tussen de ‘grotere jongens’. 

Sen en ik slapen van zaterdag op zondag in het Tulip Inn en staan beide dagen in de tent bij het Kosmic Racing Team. We gaan er een mooi weekend van maken.  

Verslag 

Zaterdagochtend vroeg op en om 7 uur reden we weg uit Krommenie. Onderweg lichte regen. Bij aankomst in Eindhoven stond de tent al en was het een drukte met uitladen. De aanhanger kreeg een plekje dicht bij de tent, altijd handig. De eerste training was op een natte baan met regenbanden en regenpak. De rest van de dag was de baan gelukkig droog.

Bij het wegen bleek dat er nog 7 kilo lood toegevoegd moest worden, waardoor het totaalgewicht aan lood 17 kg is. Vandaag rijdt Sen voor het eerst met lood en bij het optillen van zijn kart weet ik ook waarom…‘loodzwaar’. Sen zijn tijden bleven de hele zaterdag redelijk constant, maar niet goed genoeg voor een plek bij de eerste 20 rijders. Het is een groot en sterk deelnemersveld, dat wilden we ook. De kwalificatie om 17.15 uur gaf Sen voor zondag een startplek op de 24-ste plaats in het achterveld. Afijn, van voorgaande jaren weten we dat kwalificeren nog niet Sen zijn ding is.

Verder hadden we zaterdag de rijders registratie, technische keuring en bandenuitgifte, dat gaat allemaal heel officieel bij de Chrono, strak georganiseerd. 

Zondagochtend tijdens de vrije training kwam Sen eerder binnen en klaagde dat de motor inhield in de Mickey Mouse bocht, maar we konden niets vinden.

Race 1 om 10.20 uur.

De rollende start was nieuw voor Sen en hij startte aan de buitenkant, niet echt een pretje in Eindhoven. Hij kwam goed de eerste bocht door en leek lange tijd aansluiting te vinden bij Scott.

In het laatste deel van de race liepen de rondetijden echter behoorlijk op en verloor Sen veel terrein. Ik zag hem op zijn stuur slaan en na afloop klaagde hij dat de motor weer inhield bij het uitkomen van de bocht in de Mickey Mouse. Uiteindelijk kwam hij als 24-ste over de finish. 

Ronald Montfoort heeft de carburateur daarna helemaal uit elkaar gehaald en schoongemaakt met remmen reiniger, wellicht was het een vuiltje. 

We hebben ook de GPS module uitgelezen en konden de ronden mooi over elkaar heen zien in een prachtige grafiek. Daarmee konden we Sen een tip geven om twee bochten op een andere manier aan te snijden.

Race 2 om 13.05 uur.

Het leek alsof Sen de schroom van zich af had gezet. Sen had meer vertrouwen en reed goed mee in een groepje. De rondetijden waren prima en die kon ik zien op mijn telefoon via live timing van mylaps, wat een mooie uitvinding.

Sen kon de hele race goede tijden noteren, die veel beter waren dan de hele zaterdag en zondagochtend. Ten opzichte van de eerste race was hij bijna 0,7 seconden sneller per ronde en dat is heel veel. Hij kwam keurig als 16e over de finish en het vuistje ging omhoog, prachtig. De motor liep volgens Sen weer goed.

Race 3 om 15.25 uur.

De eerste rollende start werd afgebroken en moest opnieuw. In de eerste bocht daarna was het meteen een chaos en ook Sen raakte een kart die dwars voor hem op de baan stond, maar hij kon snel verder gelukkig. De derde race stond bomvol incidenten en er werd niet altijd netjes gereden. 

Sen kon weer goed meekomen. Een aantal ronden bleef hij hangen achter Kenzo, terwijl Sen duidelijk sneller was. Pepijn die achter Sen reed had dat geduld niet en haalde zowel Sen als Kenzo snel in met goede uitrem acties. Uiteindelijk deed Sen dat ook, maar hierdoor kon hij het groepje zo’n 20 meter voor hem niet meer bereiken in de resterende ronden. Uiteindelijk een keurige 14e plaats en goede tijden. En dat met een kromme spoorstang, zo bleek achteraf. 

Het debuut in de Chrono zit er op voor Sen en daar kan hij tevreden op terugkijken. Het is knap dat hij in alle 3 races met incidenten de finish heeft gehaald en netjes heeft gereden. Voor het eerst met 17 kilo lood aan de kart heeft hij zichzelf telkens verbeterd. De ondersteuning van het team is erg prettig, omdat we regelmatig kunnen overleggen en de kennis van o.a. Hans en Ronald kunnen raadplegen. 

Geweldig dat opa Teun en oma Ria ons weer het hele weekend hebben gesteund en aangemoedigd, Sen vond dat ook erg leuk. Op zaterdagmiddag kwamen ze al kijken naar de kwalificatie en zagen ze Sen voor het eerst in zijn snelle kart. Zaterdagavond hebben we lekker met z’n vieren gegeten bij de Mispelhoef, waar we door opa en oma getrakteerd werden op het eten. Bovendien was het erg gezellig. En ook op zondag stonden ze tijdens alle 3 de races aandachtig en enthousiast de verrichtingen van Sen te volgen. Heel erg bedankt trouwe supporters, wij vinden het heel bijzonder dat jullie er altijd zijn!!

Na de prijsuitreiking en afscheid van het team terug naar huis waar we rond 20.15 uur aankwamen. Een geslaagd weekend, op naar de volgende race, wederom in Eindhoven op 1e Paasdag, maar met een andere lay-out van de baan, zonder Mickey Mouse bocht. 

Race 8 Genk 17 november 2013

Proloog
Op 17 november a.s. gaat het dan gebeuren, de ‘Grande Finale’. Met vooraf een voorsprong van slechts 3 puntjes (na schrap) gaat Sen proberen het kampioenschap binnen te slepen.
We hebben een paar keer op Genk getraind en het is een fantastische, technische en snelle baan.
Zondag 3 november jl. waren zowel Stefano als Sen in Genk om te trainen. De twee hielden elkaar goed in de gaten en zowel op een droge baan als op een natte baan waren ze erg aan elkaar gewaagd; dat belooft wat voor zondag de 17e. Het is mooi om te zien is dat twee kinderen op een sportieve manier ‘vechten’ en allebei willen winnen. Mijn grootste angst is dat één van beide er zondag de 17e wordt afgereden door een andere rijder, terwijl we graag zien dat ze het samen op de baan uit gaan ‘vechten’.
Aan de andere kant is het geweldig om te zien dat zo’n 20 Cadet rijders er het hele jaar een super spannend kampioenschap van hebben gemaakt en de onderlinge verschillen minimaal zijn. Een bewijs dat het verzegelde concept van GK4 werkt en iedereen gelijke kansen heeft om te winnen.

Sen en ik vertrekken vrijdagavond 15 november naar Hotel Stiemerheide in Genk en slapen daar twee nachtjes net als vorig jaar. Opa Teun en oma Ria komen Sen aanmoedigen op zondag. Natuurlijk zijn alle aanmoedigingen in Genk meer dan welkom, supporters zijn van harte welkom. De faciliteiten in Genk zijn erg goed.

Laten we hopen dat Sen een geweldig sterk seizoen op een mooie manier gaat afsluiten, daar gaat hij 100% voor.

Verslag
Vrijdagmiddag op tijd vertrokken voor een ritje van 2,5 uur naar Genk, vlak over de grens. Net als vorig jaar sliepen we in hotel Stiemerheide.
Stiekem hoopte Sen dat het Nederlands elftal daar zou slapen voor de oefenwedstrijd tegen Japan, die daar op zaterdag gespeeld zou worden.
Wat bleek, het Japanse elftal zat in ons hotel. Zitten we na aankomst lekker een hapje te eten, komen ineens Honda en Yoshida de eetzaal binnenlopen. Sen snel pen en papier halen bij de bar en een handtekening en foto scoren. Honda ging er even netjes voor staan, helemaal goed. Sen helemaal blij! Vrijdag beetje onrustig geslapen, Sen was ook nog laat wakker.

Zaterdag op tijd naar de baan waar we rond negen uur het terrein op reden en waar het al heel druk was. Aan de buitenkant nog plek genoeg voor ons naast de tent van de familie van den Bosch. Zaterdag stonden vier trainingen op het programma, 3 x 20 minuten en 1 x 15 minuten.

Het was in de ochtend koud, nat en mistig. De kart moest echt op regen afgesteld worden en gelukkig hadden we in Genk al eerder in de regen getraind, dus geen paniek. Ging prima die eerste sessie. Tweede sessie was de baan redelijk goed opgedroogd, maar zat de vaart er niet in. Waarschijnlijk de bandenspanning toch te laag, waardoor de banden niet op temperatuur kwamen. Sessie 3 was weer op niveau en op zijn oudste trainingsbanden reed hij prima tijden, twee seconden sneller dan de vorige sessie.
In de laatste sessie de nieuwe wedstrijdbanden voor zondag ingereden en veel duels en veel contact met Thom, die erg onstuimig rijdt.
Einde van de dag de boel inladen en lekker een plons in het warme zwembad in ons hotel, heerlijk.
Opa Teun en Oma Ria hadden ons hotel ook gevonden en we werden door hun getrakteerd op het diner, heel erg lief!

Sen was moe en sliep op tijd en heeft de hele nacht doorgeslapen; ik niet door de spanning.
Zondagmorgen heel vroeg op en ik moest Sen wakker maken; kwart over zeven zaten we aan het ontbijt, ik kreeg geen hap door m’n keel, en om 8 uur stonden we bij de baan de spullen weer uit te laden. We zagen op de thermometer dat het minder koud was dan zaterdagmorgen en vooral minder vochtig; de baan lag er droog bij. De kart nog even goed uitgelijnd, want stond toch niet goed afgesteld.

Kwalificatie om 9.00 uur en daar gingen ze de baan op, heel erg spannend. Ik was heel benieuwd hoe Sen het zou doen. Hij reed met Thom en Sam samen en het zag er goed uit. Ze hielden elkaar wel veel bezig in plaats van elkaar te helpen. Na afloop de lijst met rondetijden en bleek dat Sen mocht starten op een 7e plek, ik had op meer gehoopt. Stefano stond netjes op plek 2, dat was een stuk beter.

Race 1 om 10.45  uur
Sen startte aan de binnenkant en had een goede start. Hij wisselde af en toe van positie met Sam en Thom die voor hem reden. Uiteindelijk raakte Thom door eigen toedoen betrokken bij een crash en viel terug. Sen wist voor Sam te komen en reed het gat van meer dan tien meter dicht naar Xavier en Stefano. In de laatste bocht was hij hen bijna nog voorbij en eindigde netjes als 5e. 7 honderste van een seconde achter Xavier, de nummer 4. Ze kwamen bijna naast elkaar over de streep. 
Stefano kwam als 3e over de streep. Ilian werd overtuigend eerste. Max en Sen waren de enigen over de hele zondag die een rondetijd in de 1.07.9 konden noteren.
Hele mooie en spannende race. Geen paniek, nog twee races te gaan.

Race 2 om 13.15 uur.
Sen mocht weer starten op plek 5. Door een tik verloor hij aan het begin wel drie plaatsen maar won deze weer snel terug door aanvallend te rijden.
De laatste vijf ronden van de race reed Sen aan de bumper van Stefano, maar kwam er niet langs. Stefano verdedigde zijn plek heel knap en Sen probeerde van alles, maar het lukte gewoonweg niet. Uiteindelijk kwamen Stefano en Sen als 4e en 5e over de streep. Ilian won weer.

Race 3 om 15.45 uur.
De uitslagen van race 1 en 2 worden opgeteld en bepalen de start opstelling voor de laatste race. In die allerlaatste race zou het kampioenschap beslist gaan worden.
Voor Sen betekende dit weer een 5e startplek. Nu stond Stefano niet op plek 3 voor hem aan de binnenkant, maar op plek 4 aan de buitenkant. Dat kan een voordeel zijn op deze baan met een goede start. Om het kampioenschap nog te winnen moest Sen twee plaatsen voor Stefano eindigen, een hele lastige opgave. De start was weer goed en iedereen kwam goed door de eerste bocht heen. Sen reed erg scherp naar voren en reed op een gegeven moment voor Quinten op de tweede plaats achter Ilian.
Echter, ineens reed nummer 11 vooraan mee en deelde hier en daar een paar flinke tikken uit. Vreemd, ik had nummer 11 de eerste twee races helemaal niet vooraan gezien.
Hij was een absolute stoorzender en reed Sen in ieder geval flink in de weg. Door een risicovolle inhaal actie van nummer 11 stond Sen ineens drie plaatsen terug. En in de laatste bocht verspeelde Sen door een laag tempo vooraan ook nog eens een plek aan Pepijn, die binnendoor glipte. Hij bewees Ilian daarmee een hele grote dienst. 
Quinten versloeg Ilian in de laatste race, heel knap gereden!
Echter, wat bleek bij de controle na de race?
Nummer 11 reed met een verboden UT2 motor en werd gediskwalificeerd. Deze rijder heeft in deze laatste race letterlijk het kampioenschap verziekt. En dat in de allerbelangrijkste race van het hele seizoen. Leuk dat Sen nu 6e werd in plaats van 7e maar eerder in de race reed Sen op een tweede plaats!
Tijdens de prijsuitreiking werd nogal luchtig gedaan over de actie van nummer 11 in de laatste race, maar wij zien dat uiteraard in een heel ander perspectief.

Toen was het rekenen geblazen, want de punten in de laatste wedstrijd in Genk tellen dubbel. Naar onze mening totaal niet eerlijk, want iedere wedstrijd geeft gelijke kansen aan iedereen en een kampioenschap wordt beslist in 8 wedstrijden met 3 races, dus totaal 24 races met schrap. Dat is eerlijk en dubbele punten in de laatste race absoluut niet.
Vorig jaar werden de punten nog op een normale manier geteld, dit jaar gaat het voor het eerst anders.

De daguitslag betekende voor Sen een overall 5e plaats en Stefano eindigde op de 4e plaats. Het kampioenschap is beslist en Stefano heeft het in een rechtstreeks duel met Sen uitgevochten op de baan en op een sportieve manier gewonnen. Wij feliciteren hem van harte. Daar hebben we vrede mee, hoewel begrijpelijk is dat Sen teleurgesteld is, dat hoort bij de sport.

Bij een normale puntentelling zoals in voorgaande jaren zou Sen in de eindstand tweede zijn geworden met een ruime voorsprong in punten op Ilian. Voor mij de enige juiste uitslag over een heel seizoen. Echter, de dubbele puntentelling heeft voor Sen tot gevolg dat Ilian op twee punten na Sen voorbij is in de eindstand, waardoor Sen in de eindstand derde is geworden.
Voor hem een extra teleurstelling en begrijpelijk. Al met al een prachtig resultaat, maar voor het eerst dit seizoen met een hele nare bijsmaak over de incidenten en de puntentelling, die dit jaar voor het eerst is ingevoerd en voor Sen toch nadelig uitpakt, hoewel ons eerder is verzekerd dat dit niet het geval kon zijn.
Voor mij is Sen gewoon 2e geworden en ik ben onwijs trots op hem. Zonder technische begeleiding, zonder team en zonder tent rijdt hij gewoon vooraan. Het is een kanjer.

Hoe dan ook kijken we terug op een mooi jaar met mooie races in een goede sfeer en goede organisatie.
We sluiten twee jaar in de Honda Cadet af en Sen heeft daar veel geleerd en ook veel genoten. Hij zal z’n vriendjes daar missen.

Volgend jaar gaan we een nieuwe uitdaging aan. Sen gaat bij de Chrono rijden in de MiniMax klasse. De kart wordt nu opgebouwd en we gaan in de winter lekker trainen.

Opa Teun en Oma Ria, bedankt voor jullie aanmoedigingen weer in Genk en ook voor jullie warme belangstelling gedurende het hele jaar voor jullie kleinzoon. We hopen jullie in goede gezondheid volgend jaar weer bij de baan te zien natuurlijk!

En ook Mels, Madelon, familie, vrienden en kennissen die meegeleefd hebben met de avonturen van Sen dit seizoen: bedankt en tot een nieuw avontuur in 2014 !

 

Race 6 Berghem 1 september 2013

Proloog

We hebben een lange en mooie zomervakantie achter de rug.

Niet veel mogelijkheden gehad om te trainen, maar wel andere onvergetelijke ervaringen opgedaan.

Vorig weekend hebben we 3 sessies getraind op Berghem, dat ging eigenlijk best lekker.

Afgelopen week is het ‘normale’ leven weer begonnen met school en sporten, dat is wennen en vermoeiend.

Deze zondag hebben we 4 sessies getraind en waren ook Rob en Pepijn aan het trainen; de mannen vonden het leuk om elkaar weer te zien en vooral lekker te racen met elkaar.

 

Zaterdag lukt het helaas niet om te voetballen en zullen we zaterdagochtend naar Berghem vertrekken om te trainen. We hebben een pitbox.

Het tijdschema voor zaterdag en zondag is bekend. Zaterdag 5 x 12 minuten om te trainen en op tijd klaar.

Zondag 9.30 u de briefing en om 10.15 u de baan op voor vrije training en kwalificatie.

Sen en ik slapen van zaterdag op zondag weer in het nabijgelegen Best Western Hotel, dat beviel ons de vorige keer goed.

Zondag komen de vaste supporters opa Teun en oma Ria samen met mama en Mels om Sen aan te moedigen!

Op zondag mag Mels weer gratis rijden in de pauzes, dus we nemen ook zijn kart mee, leuk!!

Het zal weer spannend worden.

 

Verslag
Zaterdag kwamen we rond kwart over 11 aan op het Circuit Park Berghem, het was ongelofelijk druk!
Onderweg hadden we wat regen en de voorspellingen voor zaterdag waren wisselvallig en voor zondag droog maar koel. Op naar onze pitbox naast de familie Van den Bosch en snel inschrijven.
Eerste training om 12.00 uur en er waren wel 30 cadets aan het rijden, wat een drukte!
De vier trainingen op zaterdag zeggen niet zo heel veel, je kunt dan wat afstellingen proberen, maar Sen wil meestal weinig veranderen, dus…
Het was een prachtige dag met veel zon en een heerlijke temperatuur, gelukkig!
Ik kon wel zien dat het veld dicht bij elkaar lag en de onderlinge verschillen heel erg klein waren.
Om 15.00 uur de laatste training en daarna schoonmaken en de boel ingeladen.
Op naar ons hotel waar we Xavier tegenkwamen. Xavier z’n vader had een bowling baan gereserveerd en zo konden de mannen hun zinnen even verzetten na een dag karten. Ze hadden veel plezier met bowlen.
 
Zondagochtend rond 8.15 uur zaten we aan het ontbijt en dat was prima. We hadden goed geslapen.
Om 9.30 uur was de briefing en om 10.15 uur de vrije training en kwalificatie.
Na de slechte kwalificatie van Hahn hield ik m’n hart een beetje vast.
Om een lang verhaal kort te maken. De kwalificatie verliep dramatisch voor Sen, hij kwam niet verder dan de 13e tijd van de 21 rijders. Zijn rondetijden waren gewoon echt niet goed en veel langzamer dan zaterdag terwijl we niets veranderd hadden. Met alle respect, maar er stonden rijders voor Sen die zo veel langzamer zijn in de wedstrijden. Ik kon het niet geloven. Terwijl ik baalde zag ik Sen z’n schouders ophalen en snel weer lachen. Gelukkig maar..
 
Race 1 om 12.00 uur
Vanaf plek 13 starten en voor Sen allemaal rijders, die Sen normaal gesproken achter zich houdt.
De start was lastig met twee snelle bochten vlak na de start. Ik ben al blij als ze daar allemaal goed door heen komen.
Sen had het lastig om naar voren te komen, hoewel z’n rondetijden goed waren.
Hij streed vooral met Berend. Hoewel hij een tijdje voor Berend reed moest hij in de laatste ronde toch Berend weer voorbij laten gaan en eindigde hij als 11e. Geen inhaalrace dus.
 
Race 2 om 14.25 uur.
Sen stond een startrij naar voren, maar nog steeds niet lekker natuurlijk, op plek 11.
In race 2 zag ik de oude Sen weer terug op de baan. Scherp en met de blik naar voren om de volgende in te halen. De eerste 10 zaten aan een touwtje.
Nu lukte het Sen om Berend, Balota en Max in te halen en zelfs Rob had hij in het vizier en was hij bijna nog voorbij.
Zonder iets te veranderen ten opzichte van race 1 noteerde Sen nu de snelste rondetijden van iedereen. Leg het mij maar uit.
Meer dan een 7e plek zat er niet in, maar prima gereden. De onderlinge verschillen zijn zo klein en het verschil tussen de nummer 1 en nummer 7 was op de streep 3 seconden; na 12 minuten racen plus 2 ronden.
 
Race 3 om 16.50 uur.
De uitslagen van race 1 en 2 worden opgeteld en bepalen de start opstelling voor de laatste race.
11e en 7e leverde voor race 3 startplek 9 op, weer een startrij naar voren.
Vooral aan kop gebeurde er van alles. Sen had moeite om het hoge tempo te volgen, maar beet zich vast en profiteerde van tumult voorin, onder andere het ongelukkige uitvallen van Pepijn omdat z’n ketting er af lag na een botsing.
De top 5 was niet meer bereikbaar, maar het lukte Sen om als 6e over de finish te komen, dat was het maximaal haalbare.
 
Over de drie races betekende dit voor Sen een overall 7e plaats. Het minste resultaat van dit seizoen.
Stefano deed goede zaken met een 4e plaats en loopt flink in op Sen in het klassement.
Quinten reed in z’n eerste GK4 race meteen naar een 1e plaats, wat ging die snel zeg!
Met nog twee races te gaan en dubbele punten in de laatste race kan er nog van alles gebeuren.
Sen staat na 6 races in ieder geval nog steeds 1e in het klassement. Hoe het ook afloopt, dat is natuurlijk gewoon prachtig in een 2e seizoen racen voor een jochie van 9 en daar mag hij trots op zijn.
 
In de kwalificatie heeft Sen het laten liggen. Het gat naar de kopgroep is dan te groot, mede door de geringe onderlinge verschillen. Zelfs met de snelste tijden, zoals in race 2, red je het dan gewoon niet om naar voren te komen, heel erg zonde.
Ik durf te zeggen dat de Cadets zondag weer ongelofelijk spannende wedstrijden hebben laten zien en het toegestroomde publiek goed vermaakt hebben. Complimenten voor alle rijders, klasse!
 
In de twee pauzes mochten de allerkleinsten gratis racen, heel leuk van de GK4 organisatie; het was een groot succes.
Er waren twee groepen. Een groep voor de echte beginners en een groep voor kinderen met een beetje ervaring. In die laatste groep reed Mels in z’n eigen kart mee en hij vond het helemaal top.
Hij ging steeds harder door de bochten. Na afloop kregen alle mini’s een grote beker, schitterend! 
 
Opa Teun, Oma Ria, Mama en Mels, bedankt voor jullie aanmoedigingen!!!!

Een speciaal bedankje voor Rinke Koelewijn van Koelewijnmedia.nl voor de aangeboden helmvizier sticker, die onder tijdsdruk is gemaakt, super!

 

 

Race 7 Emmen 6 oktober 2013

Proloog

Zondag 22 september hebben we getraind in Emmen. Lang geleden dat we daar voor het laatst zijn geweest; om precies te zijn 29 april 2012 !

Danny en Kevin waren er ook om te trainen, maar natuurlijk meerdere rijders uit de Cadet klasse waaronder Merijn, Sander, Pepijn en Thom.

We hadden thuis de afstelling iets veranderd en Sen kwam prima mee, hoewel Merijn wel wat sneller was op zijn ‘thuis baan’.  De verschillen waren op het oog erg klein.

We hebben verschillende type velgen geprobeerd, aluminium en magnesium. Dat was wel aardig om te zien met de rondetijden en vooral voor Sen om te voelen.

 

Op dit moment genieten we van nazomer weer, laten we hopen op die gunstige omstandigheden in het weekend van 5 en 6 oktober. Want we hebben daar geen pitbox. Afijn, dat zijn toch factoren waar we geen invloed op hebben.

 

We hoeven nog geen beslissing te nemen over wat we volgend jaar gaan doen, maar er zijn verschillende opties.

We zijn de GK4 organisatie (Casper) en het team van OW Karting dankbaar voor de mogelijkheid die Sen krijgt om op zaterdag 5 oktober te testen met een Swissauto Mondial. We hebben contact gehad met Ricardo Oude Weernink van het team en het is een schitterende gelegenheid om te rijden op een groter chassis en met een motor met veel meer vermogen. Ben heel benieuwd of en hoe Sen daar mee om kan gaan.

 

Sen en ik vertrekken vrijdagavond 4 oktober alvast naar Emmen en slapen daar twee nachtjes in het Hampshire Hotel, net als vorig jaar.

Onze trouwe supporters opa Teun en oma Ria zullen Sen op zondag 6 oktober komen aanmoedigen helemaal in Emmen, hartstikke leuk natuurlijk. Mama en Mels blijven waarschijnlijk thuis.

 

Met nog twee wedstrijden te gaan in Emmen en Genk bedraagt de voorsprong van Sen nog maar 9 schamele puntjes op Stefano. Het wordt sowieso erg spannend de laatste twee wedstrijden, omdat het veld dicht bij elkaar ligt en er kan nog van alles gebeuren. We gaan er gewoon tegenaan en veel plezier maken!

 

Verslag

Vrijdagavond laat kwamen we aan in het Hampshire hotel in Emmen.

Snel inchecken en meteen slapen, want het zou een vermoeiend weekend worden.

Zaterdagochtend na het ontbijt op tijd naar de kartbaan en de spullen uitgeladen. Meteen doorgelopen naar het team van O.W. Karting van Ricardo Oude Weernink.

Daar werd Sen heel leuk ontvangen en werd samen met twee monteurs de SwissAuto Mondial kart voor hem klaargemaakt. Sen bleek eigenlijk nog wel te klein te zijn voor een senioren chassis, waardoor zijn zit positie niet ideaal was. Maar goed, om 10.20 uur mocht hij de baan op in een grote kart met 3 x zoveel vermogen als zijn eigen kart. Na een paar rondjes wennen had hij het gas er goed op zitten en kon af en toe aardig mee komen met de rest.

Na een kwartier kwam hij de pitstraat binnen; zijn helmvizier was aan de binnenkant helemaal bezweet van het harde werken in de kart. Hij wilde toch graag de sessie van 20 minuten afmaken en kwam na afloop met een big smile uit de kart stappen. Dit vond hij wel heel cool, de kart bleef maar doortrekken op het rechte stuk.

Sen mag eventueel over een paar weken nog een keer testen op deze kart, maar dit gaf een goede indruk en we willen O.W. Karting nogmaals bedanken voor de geboden mogelijkheid!  

 

De rest van de dag de vier gebruikelijke trainingen in de Cadet van 20 minuten per sessie. De overstap in de eerste training vanuit de SwissAuto was even wennen, maar in de trainingen daarna was het tempo erg hoog.

Na de tweede sessie heeft Tommie (bedankt!!) de kleppen voor ons gesteld, want die stonden niet helemaal lekker. Met een goed gevoel sloten we de dag af. We hadden een keuze gemaakt voor de magnesium velgen op zondag en lieten daar de ingeleverde wedstrijdbanden op zetten.

Terug naar het hotel, douchen en daarna met opa Teun en oma Ria, die net waren aangekomen, lekker gegeten bij de Griek in Emmen. Op tijd naar bed.

 

Zondagochtend 8.15 uur aan een uitgebreid ontbijt en na het uitchecken reden we rond 9 uur het terrein op. Sen ging door naar de briefing en ik heb de spullen uit de aanhanger geladen en klaar gemaakt voor de kwalificatie.

De kwalificaties in Hahn en Berghem waren niet echt lekker gegaan met respectievelijk een 9e en 13e startplek. M’n gevoel was goed, Sen had er zelf ook vertrouwen in en reed een prima kwalificatie en mocht starten op plek 6, een mooie uitgangspositie. Belangrijkste was dat zijn beste rondetijd op een koude baan om 10.00 uur beter was dan zijn beste tijd op zaterdag.

 

Race 1 om 11.45  uur

Sen startte aan de buitenkant en had een goede start. Hij behield zijn positie en sloot goed aan bij de kopgroep. In een lint gingen ze over de baan, bumper aan bumper en met hoge snelheden, je houdt echt je adem in. Vooraan duels en hierdoor ontstonden twee race incidenten, waar Sen een beetje geluk mee had. Hierdoor vielen Stefano en Rob plaatsen terug. Een 5e plaats op de finish was een prima resultaat met een persoonlijk record van 48.969. Er waren in race 1 maar vier rijders, die in de 48 seconden reden. Dik tevreden!

 

Race 2 om 14.15 uur.

Sen mocht starten op plek 5 en stond nu aan de binnenkant van de baan. Bij de start kwam Sen niet echt snel weg en hierdoor verloor hij een plek aan Merijn.

In race 2 kon Sen niet echt een potje breken en moest hij toestaan dat ook Thom Derksen hem voorbij kwam. Met Max had Sen felle en mooie gevechten, die Sen uiteindelijk won. In de bochten was Sen wat sneller dan Merijn, maar op het lange rechte stuk kwam hij net te kort om vanuit de slipstream Merijn in te halen. Door een race incident voor Sen moest hij uitwijken en stoppen en hiervan profiteerden Rob en Stefano die aan de andere kant konden passeren; daar was niets aan te doen.

In race 1 een beetje geluk door zoiets en in race 2 een beetje pech. Meer dan een 9e plek zat er niet in. Jammer, maar de rondetijden waren prima.

 

Race 3 om 16.45 uur.

De uitslagen van race 1 en 2 worden opgeteld en bepalen de start opstelling voor de laatste race.

Voor Sen betekende dit een 5e startplek met Merijn weer naast hem en schuin achter Sen stond Stefano.

De derde en laatste race was weer ongekend spannend. Wat maakten de Cadets er weer een spektakel van aan het einde van de dag. Met minimale afstand van elkaar en hoge snelheden vochten ze spannende duels met elkaar uit. Sen zat er goed bij, maar vooral op het rechte stuk moest hij alle zeilen bijzetten om het tempo te kunnen volgen. In de bochten kon hij weer aansluiten. Naar voren rijden zat er niet echt in, zijn plek vasthouden was al een hele opgave.

Dat lukte niet, want Stefano was sneller en passeerde hem en ook Rob had een mooie inhaalactie op Sen aan het einde van het rechte stuk. Maar de nummers 1 t/m 7 reden aan elkaars bumper, een moment niet opletten kost je zomaar een paar plaatsen.

Sen kwam keurig als 7e over de streep en concurrent Stefano eindigde twee plaatsen voor hem.

 

De prijsuitreiking duurde lang, omdat bleek dat er een DQ was voor Pepijn die met een verkeerd tandwiel reed. Heel sneu voor Pepijn, die zo hard heeft getraind en prima had gereden.

De uiteindelijke uitslag betekende voor Sen een overall 4e plaats en Stefano eindigde op de 5e plaats.

Dat betekent dat het kampioenschap voor de Cadets beslist wordt op 17 november a.s. in Genk.

Daar tellen de punten dubbel. Sen mag heel trots zijn dat hij na 7 races nog steeds op de eerste plaats staat. Dat de beste in Genk mag winnen!

 

De Cadets laten iedere wedstrijd weer hele mooie en spannende races zien. De toeschouwers willen deze races niet missen vanwege de ongelofelijke spanning. Jullie zijn een voorbeeld voor andere klassen en hebben allemaal super gereden, wat een talenten!

 

Opa Teun en Oma Ria, bedankt voor jullie aanmoedigingen.

Race 5 Hahn 14 juli 2013

Proloog

De schoolvakanties zijn begonnen en Sen en Mels waren er ook wel aan toe. Het einde van het schooljaar is traditioneel een drukke periode.

Komend weekend hebben we spannende races in Hahn; Sen en ik vertrekken vrijdag naar Duitsland voor de lange rit van ongeveer 425 km.  We slapen weer bij Snider's Place, net als vorig jaar.

Aan de races in Hahn van vorig jaar beleven we goede herinneringen, omdat Sen daar in moeilijke omstandigheden (regen!) zijn eerste beker ooit haalde met een knappe tweede plaats. Dat vergeten we nooit meer.

 

De weersvooruitzichten voor komend weekend zien er beter uit dan vorig jaar in Hahn.

We zullen zien wat er mogelijk is. Sen gaat zijn uiterste best doen achter het stuur en ik zal proberen zijn kart zo goed mogelijk af te stellen.

 

Vorige week vrijdag hebben we na een pauze van twee weken in Driebergen een paar uurtjes getraind en Sen had het juiste ritme snel te pakken met constante en scherpe rondetijden.

Zaterdag hebben we de laatste puntjes op de ‘i’ gezet bij Alnone kartbaan Lelystad met hulp van Tommy en we zijn er nu klaar voor. Sen reed daar ook een nieuw persoonlijk record van 24,97, klasse!

 

We hebben er zin in en hopen op een heerlijk weekend; de faciliteiten in Hahn zijn prima en de baan is een technische uitdaging met hoogteverschillen.  

Onze trouwe supporters opa Teun en oma Ria zullen we komend weekend missen, maar dit zijn ook wel enorme afstanden om af te leggen als supporter.  

Natuurlijk trekken we op met Kevin, Danny, Julia en Nico. We delen een pitbox met ze en we gaan ons vast en zeker vermaken.

Plezier voor alles!

 

Verslag

Vrijdag vertrokken Sen en ik aan het einde van de ochtend voor een lange rit van 425 km naar Hahn.

De avond daarvoor hadden we alles al ingeladen. De weersvooruitzichten waren goed en dus heel anders dan de nattigheid vorig jaar oktober in Hahn.

Echter, vlak voorbij Hilversum begon het stevig te regenen, terwijl we in de file op de A1 stonden. Het was druk op de weg en pas rond kwart over 4 in de middag kwamen we aan op de baan in Hahn, de zon scheen en de temperatuur was prima.

De familie Van den Bosch was er al en hadden al getraind, wij konden meteen onze spullen uitladen en in de pitbox achterlaten; blijft een luxe!

Er was nog gelegenheid voor Sen om te trainen, maar hij gaf er de voorkeur aan om te kijken. Konden we mooi zien hoe vrijwel alle Cadets al druk aan het trainen waren op vrijdag.

Daarna naar ons slaapadres Snider’s Place, waar we vorig jaar ook waren en waar we gastvrij onthaald werden. Net als vorig jaar mocht Sen een geluksteen kiezen, geweldig toch.

Begin van de avond hebben we samen met de familie Van den Bosch en Nico lekker gegeten in Soren, een plaatsje vlakbij. Ze hadden daar heerlijke Kebab!

Redelijk op tijd naar bed en de volgende ochtend had mevrouw Snider een grote koeltas met een compleet picknick pakket voor ons gemaakt om mee te nemen. Koffie, broodjes, salade, gekookte eitjes, yoghurt, heerlijke druiven en koekjes. Zo ontzettend lief!

Ook het gastenboek lag al voor Sen klaar ter ondertekening met de foto’s van Sen van vorig jaar met zijn eerste beker, toen hij daar de tweede plaats haalde; zo leuk.

 

Zaterdag kon er in totaal vier keer getraind worden; 3 x 20 minuten en de laatste sessie een kwartier.

Het ging eigenlijk wel lekker, Kevin reed voor het eerst sneller dan Sen.

We hebben niet veel afstellingen geprobeerd, gewoon lekker rijden.

Zaterdag eind van de dag lekker gedoucht en op tijd uit eten met familie Van den Bosch, Nico en Jelmer en we konden met het mooie weer buiten eten, vakantie!

 

Zondagochtend om 9.15 uur reden de coureurs de pits uit voor hun vrije training en kwalificatie. Dat verliep voor Sen niet goed. Terwijl Kevin bijna de snelste tijd noteerde en op P2 mocht vertrekken naast Larissa kwam Sen niet verder dan een 9e tijd. Slechtste resultaat van dit jaar.

Ik maakte me wel wat zorgen en begreep niet hoe het kon en twijfelde of Sen zijn kart wel in orde was.

Bij de vorige race stond hij ook al niet echt vooraan, kwalificeren is een kunst en ligt Sen niet zo goed. Weten we dat we dat nog goed moeten oefenen!

Voor de zekerheid de voorwielen nog een keer goed uitgelijnd en dat was nodig, die afstelling bleek helemaal niet te kloppen, heel vreemd. Ook de bandenspanning heb ik veranderd.

 

Race 1 om 11.00 uur

Vanaf plek 9 starten en voor Sen allemaal rijders, die Sen normaal gesproken achter zich houdt. Sen had een bliksemstart en bleef aan de binnenkant en had in de eerste bocht al 3 plaatsen gewonnen. Hij bleef bij iedere bocht vol in de aanval gaan en reed zich langzaam naar voren met knappe en faire inhaal acties.

Vanaf plek vier loerde hij op z’n kans met Pepijn en Thom voor zich. Toen die een foutje maakten profiteerde Sen heel slim binnendoor en reed hen tegelijk voorbij en reed tweede. Ten opzichte van Eindhoven liet Sen zien dat hij heeft geleerd en zijn positie goed kon verdedigen, want Pepijn en Thom probeerden van alles natuurlijk. Kevin was niet meer te achterhalen met een gat van zo’n vier seconden, maar Sen kwam heel knap als 2e over de streep. Dat was wel een race zeg.

Mijn vertrouwen na de slechte kwalificatie was weer behoorlijk toegenomen.

 

Race 2 om 13.25 uur.

Kevin en Sen mochten naast elkaar staan op de eerste start rij, dat was nog niet eerder voorgekomen in anderhalf seizoen racen. Heel leuk voor ze. Sen had niet zo’n hele goede start aan de buitenkant, want Thom en later Pepijn schoten al snel binnendoor. Maar race 2 was zonder twijfel de aller spannendste van wat we tot nu toe hebben gezien. De nummers 1 t/m 4 wisselden bijna iedere bocht van positie. Ongelofelijk om te zien, maar niet goed voor mijn hart. Sen reed lange tijd op de eerste plek en was Kevin voorbij gegaan en ook Thom reed achter Sen. Die twee vochten letterlijk voor iedere meter en raakten elkaar af en toe. In de laatste ronde moest Sen toestaan dat Thom hem voorbij reed. Op de streep was het verschil 0,2 seconde, dus heel close. Kevin werd netjes derde.

 

Race 3 om 15.50 uur.

De uitslagen van race 1 en 2 worden opgeteld en bepalen de start opstelling voor de laatste race.

Sen en Kevin hadden evenveel punten, maar Kevin had een snellere rondetijd en mocht als eerste starten met weer Sen naast zich, precies zoals in race 2.

Alleen Pepijn en Thom waren van plaats gewisseld op de tweede start rij. De start aan de buitenkant ging weer niet echt lekker voor Sen en Thom kwam Sen voorbij. Die twee hadden elkaar vandaag wel gevonden, want samen knokten ze in iedere bocht voor hun plek en namen allebei veel risico. Uiteindelijk viel Pepijn met pech uit en reed Stefano langzaam dichter naar Sen en Thom toe.

Ze reden met z’n vieren behoorlijk los van de rest en Kevin voerde vooraan het tempo aan.

Sen moest toestaan dat Stefano hem voorbij kwam en Stefano reed ook Thom voorbij. Het lukte Sen helaas net niet om Thom nog in te halen, hoewel hij iets sneller leek en echt alles probeerde. Thom verdedigde dat goed, hoewel Sen het daar niet helemaal mee eens was. Race emotie.

Kevin behield zijn eerste plaats en kwam eigenlijk niet in de problemen, heel knap gereden.

 

Over de drie races was Kevin terecht de beste met een 1e, 3e en 1e plaats. De eerste keer 1e worden blijft heel speciaal. Kevin van harte gefeliciteerd, heel constant en goed gereden, technisch perfect.

Thom en Sen hadden precies evenveel punten, maar Sen had een snellere rondetijd genoteerd en werd daarom 2e, terwijl Thom ook een grote beker kreeg voor zijn 3e plaats, knap gedaan.  

Compliment voor de spannende en faire races die de meeste Cadets hebben laten zien. In het middenveld heb ik helaas wel flinke botsingen gezien, die niet nodig waren. Kromme frames en gebroken stuurstangen zijn niet leuk.