Race 2 Berghem 26 april 2015

 

Verslag

Van een goed ritme van trainingen is de laatste weken heel weinig terecht gekomen. Slechts op één zondag hebben we kunnen trainen sinds de laatste race in Eindhoven, dat is geen optimale voorbereiding.

 

Daarom toch alvast op vrijdagmiddag een paar sessies gereden en ik stond verbaasd over de snelheid en constante rondetijden. Het weer was geweldig: zonnig en warm. Met een goed gevoel naar huis.

 

Op zaterdagochtend vroeg uit de veren, want er moest eerst om 08.45 uur een wedstrijd in Loosdrecht gespeeld worden. De tegenstander speelde voor het kampioenschap en Fortuna speelde om degradatie te ontlopen.

Het goot van de lucht en het was geen mooie wedstrijd, maar er werd flink strijd geleverd en uiteindelijk werd heel knap met 2-4 gewonnen door Fortuna. Klasse!

 

Na afloop meteen de auto in en op weg naar Berghem. Sen zat als een verzopen kat achter in de auto en kon gelukkig droge kleren aantrekken.

We waren mooi op tijd voor de tweede training om 12.00 uur. De baan was inmiddels helemaal droog.

Rondetijden waren prima en ik zag in de derde sessie zelfs de snelste tijd die Sen ooit op Berghem heeft gereden. De laatste sessie reden we met de wedstrijdmotor, maar Sen kreeg daar geen snellere rondetijden mee op de klok.Voor de kwalificatie begon het te regenen, daar hadden we helemaal niet op getraind.

 

Sen had niet helemaal lekker de ruimte voor zich en werd wat opgehouden door Nina. Toen hij haar aan tegen het einde van de kwalificatie voorbij was kon hij nog een 14e tijd neerzetten, maar er had zeker meer in gezeten. Spullen schoonmaken en klaarzetten voor zondag.

 

In hotel De Naaldhof lekker gegeten, op tv voetbal gekeken en op tijd naar bed. In de nacht is er heel veel water gevallen. Sen ontbeet als een vorst op de zondagmorgen, wat kan die jongen eten zeg.

 

We waren op tijd bij de baan en met Sen had ik afgesproken om nog wat aan de afstelling te veranderen. De baan was nat, maar al een beetje aan het opdrogen en we kozen voor de oudste regen banden en veranderden de wielklossen voor. Sommigen begonnen op slicks, maar die wilden wij voor de races bewaren.

 

In de vrije training had Sen er goed de vaart in. Deze afstelling beviel hem beter dan wat we in de kwalificatie hadden gedaan. Hij reed zelfs naar de snelste tijd van iedereen en dat had Sen nog niet eerder gedaan in de Minimax. Hij was natuurlijk reuze trots!

 

Race 1

Sen startte aan de buitenkant en kwam wel aardig door de eerste ronde heen. Ik zag eigenlijk meteen dat hij het tempo niet kon volgen, wat hij ook probeerde. De gekozen bandenspanning was waarschijnlijk te hoog, maar ook de motor leek niet optimaal te presteren. Sen verloor plekken en finishte uiteindelijk als 19e, zonder ook maar met iemand strijd te kunnen leveren. Hij kwam boos de pits in en sloeg met zijn vuist op het stuur. De motor en de bandenspanning waren puntje puntje puntje  kreeg ik door en druk gebarend liep hij boos weg.

 

Race 2

Sen wilde weer met zijn eigen motor rijden, dus hebben we een motorwissel gedaan en gemeld. Ook zijn we een stuk omlaag gegaan met de bandenspanning.

Dat pakte in de race goed uit en Sen had een goede start en pakte snel plekjes. De snelheid was goed, dat kon je meteen zien. Hij zat zo ongeveer bij de top-10 met zijn rondetijden.

Prima resultaat van plek 19 naar plek 14 en mooie uitgangspositie voor de laatste race.

 

Na race 2 was Sen zijn kart aan de beurt voor controle en moesten bobine, uitlaat, koppeling & luchtfilter eraf voor controle. Beetje paniek, want ik had geen gereedschap mee en sommige dingen had ik nog nooit zelf losgemaakt. Kwam allemaal goed en uiteraard was alles volgens reglement zoals het hoort.   

 

Race 3

Hoewel de weersverwachtingen vooraf niet goed waren konden we ook de laatste race op een droge baan rijden, wel kwam er meer wind en was het wat koeler.

Sen wilde de bandenspanning gelijk houden aan de tweede race, terwijl mijn gevoel zei dat de bandenspanning wat omhoog moest. Ik heb het zo gelaten, dat was zijn keuze.

Sen had weer een uitstekende start op het toch wel listige circuit in Berghem. Hij was van plan vol de strijd aan te gaan naar voren en reed zelfs een tijdje in de top 10, maar verloor daarna door een verkeerde inschatting weer wat plaatsen. Hij vocht fel terug en liet zijn kart staan daar waar het moest en knokte voor iedere meter op het scherpst van de snede. Op een gegeven moment reden Demi en Sen zij aan zij en ik zag Demi een moment later van de baan gaan, maar kon niet zien wat er gebeurde. Dat was heel jammer voor Demi, want die had al wat klappen gehad en wil net als Sen altijd eerlijk strijden. Sen is na de wedstrijd naar Demi toegegaan en dat is goed om altijd te doen.

 

Sen kreeg aan het einde van de race te maken met Luca die het gaatje naar Sen aan het dichtrijden was. Het leek heel spannend te gaan worden in de laatste ronden, maar het lukte Sen om een gaatje te slaan van zo'n 5 tot 10 meter. Daarmee verzekerde hij zich van de 11e plek, netjes gedaan!

Rondetijden in de laatste race waren het beste en Top-7, dus Sen had gelijk met de bandenspanning.

 

Overall een 13e plaats en daar kan Sen tevreden mee zijn en dit gevoel nemen we mee over enkele weken voor de race in Kerpen, Duitsland. Sen heeft daar nog niet eerder gereden, want vorig jaar moest hij de race in Kerpen overslaan vanwege een schoolreis naar Terschelling.  

 

Opa Teun en Oma Ria, onze vaste supporters, heerlijk dat jullie er weer bij waren!!

Dank aan Team Montfoort Motorsports voor ondersteuning, tips en de gezelligheid in en om de tent van iedereen; het was een mooi weekend! 

 

Race 1 Eindhoven 16 maart 2015

Verslag
De start van een nieuw seizoen is altijd weer spannend. Hoe zal iedereen voor de dag komen?
Het vorige weekend hebben we al een voorproefje gehad in Eindhoven met de Wintercup.

De afgelopen weken hebben we best wel intensief getraind en veel op Eindhoven gereden. Verder hebben we de winterstop ook gebruikt om wat gas terug te nemen en minder te rijden.

Op zaterdagochtend speelde Sen eerst met zijn team Fortuna E1 een belangrijke competitiewedstrijd tegen Koninklijke HFC, die helaas verloren ging.
Het was daarna niet papa, die met Sen richting Eindhoven vertrok, maar opa Teun.
Papa Marc was een weekend in Schotland met een bedrijfsuitje en moest voor het eerst in al die jaren samen optrekken met Sen alles uit handen geven.
De eerste twee trainingen op zaterdag gingen verloren vanwege het voetbal.
De laatste twee sessies van 20 minuten waren prima verlopen en we waren benieuwd hoe Sen het zou doen op nieuwe banden met de kwalificatie.
Het ging helaas in de eerste ronde al helemaal mis. Nog voor start-finish stond Sen na een botsing naast de baan en kon de kart niet aan krijgen; hij wilde niet starten, wat Sen ook probeerde.
We konden op onze kop gaan staan, maar het betekende gewoon dat hij zondag achteraan moest starten. Ik kon het gewoon niet geloven, maar het was echt waar.
Na de late kwalificatie vertrokken met opa naar het hotel en even lekker douchen en doorwarmen, want het was een hele koude dag geweest.
Samen hebben ze lekker gegeten bij het vaste adres de Mispelhoef.
Daarna op tijd naar bed en Opa Teun probeerde nog een puzzeltje, maar is toch ook maar lekker snel gaan slapen.
De volgende ochtend goed ontbijten en weer op tijd naar de baan voor de briefing om 08.15 uur.

De vroege vrije training op nieuwe regenbanden, want de baan was nat en het was koud.
Ook daar ging het helemaal mis en nog voor start-finish hield de motor er mee op.
Wat een tegenslag en zeker ook voor opa Teun helemaal niet leuk om dit mee te maken.
Dit leek een beproeving te worden en vanuit Schotland had ik er zelf geen vertrouwen meer in.

Race 1 om 10.31 uur (schema 10.20 uur)
Zoals ik eerder wel eens heb geschreven worden de punten niet verdeeld in de kwalificatie, maar in de races. Daar moest het dan maar gebeuren. Starten vanaf plek 32...
In de tussentijd waren Madelon, Mels, Susanne en oma Ria gearriveerd om Sen aan te moedigen.
Gelukkig heeft het team en Ronald goed hun best gedaan om Sen zijn kart probleemloos aan de start te laten verschijnen voor de eerste race, wederom op regenbanden.
De start verliep goed en Sen kon beginnen aan zijn inhaalrace. Al in de eerste ronden had hij al meerdere rijders ingehaald en bleef geconcentreerd doorrijden. Hij maakte wel een foutje en stond achterstevoren in het gras, maar kon gelukkig snel verder. Na de finishvlag kwam Sen als 22-ste over de streep met een 17e rondetijd, dus dat gaf nog voldoende perspectief voor race 2 en race 3.

Race 2 om 13.26 uur (schema 13.05 uur)
De baan was inmiddels droog geworden en dus kon Sen op slicks starten. Die waren alleen nog nieuw, omdat hij in de kwalificatie was uitgevallen. Sen had er zichtbaar zin in. Nieuwe banden inrijden in de opwarm ronde.
Na de start kon Sen meteen goed gas geven op de nieuwe banden, dus dat was mooi en gaf vertrouwen. Na afloop was Sen niet helemaal tevreden met de 19e plaats, omdat hij meer rijders had in kunnen halen.

Race 3 om 16.00 uur (schema 15.35 uur)
Meestal begint de vermoeidheid in de laatste race een rol te spelen, maar Sen reed heel goed en de snelste rondetijden van het hele weekend. Hij wist zich naar voren te vechten en reed tussen Mike en Demi in en kon zijn positie vasthouden tot het einde van de race. Hij kwam als 14e over de streep.
Sen was na afloop trots dat het was gelukt om zijn plek te verdedigen in de laatste ronde en dat had hij ook bewust gedaan door de bochten krapper te nemen en geen ruimte weg te geven.

We waren allemaal erg trots op Sen, een prima prestatie om drie keer over de finish te komen en in alle races progressie laten zien. Ook opa Teun kon heel trots en blij zijn met dit resultaat.
Sen is op alle momenten rustig gebleven en heeft geconcentreerd gereden. Respect voor zijn discipline en daarin heeft hij stappen gemaakt. Overall een 17e plaats.
Gezien de tegenslag in de kwalificatie kunnen we hier tevreden mee zijn en kijken we met vertrouwen en plezier vooruit.

Speciale dank voor opa Teun die zelf voorstelde om vanwege mijn afwezigheid Sen de mogelijkheid te geven om in ieder geval mee te kunnen rijden aan de eerste NK wedstrijd.
Goed om te horen dat opa Teun en Sen samen een heel gezellig weekend met elkaar hebben gehad, want dit zijn toch hele bijzondere momenten!

Dank aan Team Montfoort Motorsports en de papa's in de tent voor de ondersteuning en de geboden hulp. Het was vanwege ons budget niet optimaal en ideaal op deze manier, maar iedereen heeft zijn best gedaan en opa Teun en Sen zoveel mogelijk geholpen.

Susanne was overgekomen uit Engeland en heeft ondanks haar beperkte tijd in Nederland de moeite genomen om te komen kijken naar Sen en was onder de indruk. Heel leuk dat je er was Susanne; See You Next Time !
En tot slot dank voor de aanmoedigingen van onze vaste supporters oma Ria, Madelon en Mels.

Tot eind april in Berghem! 

Race 7 Berghem 5 oktober 2014

Verslag
Wie goed heeft geteld, ziet dat race 6 in de verslagen ontbreekt en dat klopt.
Vanwege een lange schoolreis kon Sen niet aan de start in Kerpen verschijnen eind augustus.

De voorbereiding voor de race in Berghem begon vorige week zondag met een hele vervelende crash van Sen. In de knik achter op het circuit maakte hij een fout, knalde tegen de bandenstapel en vloog met zijn kart over de kop. Gelukkig zag ik Sen zelf opkrabbelen en gaan zitten naast de baan. Toen ik bij hem kwam was hij aanspreekbaar en gelukkig kwamen een paar papa’s meteen helpen.
Naast een wond op zijn hand kon hij verder alles nog bewegen; ik moet zeggen dat de schrik er goed in zat bij me. Blij met al die goede bescherming, de noodzaak hiervan blijkt maar weer.

Enkele dagen later bleek dat helm en kart volledig total loss waren en dus moest er vlak voor de wedstrijd nog snel een nieuw chassis opgebouwd worden met dank aan DHP en Montfoort Motorsports voor hun hulp daarbij.
Afgelopen vrijdag stond de kart klaar op het circuit, zodat Sen in de middag nog een paar trainingen kon doen. Het was best even wennen in de nieuwe kart. De afstelling was wat anders, waardoor hij weinig grip voelde, het remsysteem is anders en ook het stuur stond platter.
Toch fijn dat we vrijdag even hebben gereden, want zaterdagochtend zou Sen de eerste twee trainingen missen vanwege de voetbalwedstrijd van Fortuna E1 tegen Ajax E1 in de competitie.

Zaterdagochtend dus eerst een mooie belevenis voor de mannen van de E1 van Fortuna. Een ruststand van 1-3 was nog netjes. In de tweede helft zakte Fortuna meer weg en bleef Ajax druk zetten. Het regende kansen voor Ajax en de eindstand was 4-13. Ajax was een paar maten te groot, maar absoluut geen schande tegen deze tegenstander.

Na de wedstrijd meteen door naar Berghem waar het team de inschrijving voor Sen had verzorgd.
De eerste training ging aardig, maar de verschillen met de top van het veld waren groot.
Met een nieuw chassis hadden we voor het weekend lage verwachtingen.

In de laatste training hebben we een andere motor geprobeerd en daar reed Sen na een paar rondes al snelle tijden mee en was hij ruim 0,2 seconden sneller. Helaas hield de motor aan het einde van de sessie in, want er zat meer in.
Hans controleerde de carburateur en verwachtte voor de kwalificatie dat alles weer goed was.
Helaas hield de motor toen ook in, waardoor de kwalificatie teleurstellend verliep en Sen geen snelheid had en laatste werd. Best frustrerend om te zien.
Afijn, de punten worden verdeeld in de wedstrijd en niet met de kwalificatie.

Begin van de avond naar hotel Berghem, waar we nog even konden voetballen op het naast gelegen voetbalveld. Daarna lekker gegeten bij een shoarma tent in de buurt.
Vrijdag en zaterdag genoten we van heerlijk weer. Hoe anders waren de omstandigheden op zondagochtend. Miezerige regen en een stuk koeler dan de dagen daarvoor.

Het team van Montfoort Motorsports heeft de carburateur helemaal uit elkaar gehad, schoongemaakt en we hoopten maar dat de motor tijdens de vrije training op zondagochtend (op regenbanden) wel goed zou lopen. Niet dus.
We hebben toen toch maar besloten om zijn eigen motor weer terug te plaatsen voor de eerste race en dat lukte keurig op tijd allemaal.

Race 1 daar kunnen we kort over zijn. Bij het starten van de motoren wilde Sen zijn motor niet starten, wat we ook probeerden. We hebben het minutenlang geprobeerd, maar toen we de karts na de opwarmronde voorbij hoorden komen wisten we dat het over was. Wat is dat vervelend zeg!
Gelukkig bleef Sen kalm onder deze motorische pech, maar ik was zo teleurgesteld.
De gifbeker moest helemaal leeg zo leek het.
Na een klein onderzoekje kwam Ronald er achter dat de bobine stuk was gegaan en deze werd vervangen.

Race 2 dan maar. Even wat stress voor de start toen iedereen besloot om over te stappen van regenbanden op slicks. Sen startte achteraan en door een flinke crash reed hij zomaar op een 13e plaats, terwijl hij van 23 was gestart. Dat was een prima begin.
In het begin kon hij goed het tempo volgen, maar de laatste 7 minuten kakte de motor weer in zo leek het. De rondetijden liepen op en Sen kwam niet uit de bochten, het leek of hij helemaal stil viel.
Ik kon dat goed zien op de plek waar ik stond. Toch kon hij nog als 18e over de streep komen.
Bij terugkomst had Ronald kritiek op de manier waarop Sen de bocht in gaat, namelijk met te hoge snelheid om te compenseren. Ik wist zeker dat dit niet de oorzaak was. Ik heb Sen al heel wat keren zien trainen op Berghem, bijna iedere week, maar dit had een technische oorzaak, maar ik wist niet wat.

Race 3 ging op dezelfde manier verder als het hele weekend. Al vanaf de opwarmronde zat de snelheid er niet in bij Sen. Gelukkig bleef hij doorrijden, maar dit is voor mij als vader vreselijk om te zien. Iedereen die Sen kent weet dat dit niet aan hem ligt. Een kwartier lijkt wel een eeuwigheid.
Na afloop bleek de achteras los te zitten, hiervoor kwam de remschijf bij iedere bocht tegen de remblokken….niet zo gek dat je dan langzaam gaat…

Ik moet Sen een compliment geven hoe hij om is gegaan met alle tegenslag dit weekend. Sen is een winnaar en heeft een hekel aan verliezen; hij zal altijd strijden. Ondanks alle tegenslag bleef hij positief gestemd en ook na de race ging hij weer spelen. Dat maakte het voor mij ook wat makkelijker om te accepteren…

Kortom, een race weekend om heel snel te vergeten. Hoewel we het met elkaar en met het team wel gezellig hebben gehad en dat is minstens zo belangrijk als het halen van goede resultaten! Mensen van DHP en Montfoort Motorsports bedankt voor alle hulp, ook in de week voor de race.

En natuurlijk weer bedankt voor alle support van onze trouwe supporters opa Teun, oma Ria, mama en Mels. Helaas heeft Sen niet voor de nodige opwinding kunnen zorgen, maar aan zijn inzet heeft het niet gelegen; volgende keer beter!
 

Race 8 Genk 2 november 2014

Verslag

Op het mooie circuit van Genk werd zondag 2 november jl. de 8e en laatste wedstrijd van het NK Chrono van dit seizoen gereden.

 

Vrijdag na school en een stevige lunch vertrokken Sen en ik naar Genk en kwamen daar eind van de middag aan. Spullen meteen uitgeladen in de tent bij het team Montfoort Motorsports en daarna naar ons gezellige B&B Crijbohoeve in het nabijgelegen plaatsje Zutendaal.

’s Avonds gezellig gegeten bij de brasserie en Sen bestelde een grote steak…

 

Zaterdagochtend om kwart voor 8 zaten we aan het ontbijt en Sen genoot van roerei, dat speciaal voor hem was gemaakt. We hadden lekker geslapen.

We hadden niet eerder getraind op Genk, dus het was een verrassing hoe het zou gaan.

Na alle mechanische pech in Berghem hoopte ik dat we geen tegenslagen zouden hebben.

Feit was wel dat we het mooiste weer ooit hadden in november in Genk; ruim 20 graden, heerlijk!

 

Eerste training was nog voorzichtig, wennen en nog niet het goede ritme. Tweede sessie ging al een seconde sneller en vanaf sessie 3 reden we met de wedstrijdmotor nog 0,3 seconden sneller. Iedere sessie werden de tijden beter, dus dat gaf goede moed.

Op nieuwe banden kwalificeren is een kunst apart. Sen wist met de kwalificatie nog bijna 0,3 seconden te verbeteren en dat leverde hem een 15e startplaats op. Helemaal niet verkeerd.

Alles schoonmaken, trainingsbanden voor de volgende ochtend monteren en terug naar ons gezellige B&B.

 

Op zaterdag waren ook onze trouwe supporters opa Teun en oma Ria aangekomen en hebben we

’s avond bij hen in het hotel met z’n vieren lekker gegeten en zat Sen weer aan de steak…

 

De tweede nacht sliepen we niet zo lekker als de eerste nacht. Het ontbijt was weer perfect verzorgd met o.a. warme croissants, verse jus, lekkere broodjes etc. Echt een top plek waar we terug willen komen.

 

De vrije training op zondagochtend op oude banden leek eigenlijk nergens op. De snelheid zat er totaal niet, Sen reed nog een keer het gras in. Niet geconcentreerd, snel vergeten maar.

 

Race 1 startte Sen aan de binnenkant op plek 15. Ondanks een crash in de eerste bocht kon Sen daar aan de buitenkant goed voorbij komen. Er waren mooie sportieve gevechten en inhaalacties en het was echt heel spannend. Een lange tijd kon hij Demi en Naomi achter zich houden, maar de druk werd steeds groter en Sen moest toestaan dat ze hem binnendoor voorbij kwamen.

Al met al was ik tevreden met een 13e plek, maar Sen niet.

 

Race 2 startte Sen op plek 13, ook aan de binnenkant. De start was goed en ik geloof dat Sen zelfs even op een 10e plaats reed. De supersnelle Kenzo Aerts moest achteraan starten en het was zeker geen schande om die voorbij te laten. Het was minstens zo spannend als in de eerste race en Sen kreeg flinke druk van Pepijn, die hij niet achter zich kon houden. Op de finish was het verschil echt minimaal en Sen had ook een betere rondetijd.

Finish op plek 13, mede door een crash van Naomi en Beau, die vlak voor de finish crashten.

 

Race 3 werd ingekort naar 10 minuten plus 2 rondes vanwege uitloop van de races en de afgegeven vergunning. De zon was weg, de temperatuur daalde en alle rijders reden verplicht met heldere vizieren.

Start was weer goed, maar Sen had in de eerste ronde moeite om het hoge tempo te volgen. Hij stond flink onder druk en werd na een paar ronden ingehaald door Riley, die goed reed in de laatste race. Tijdens een inhaalactie vlak daarna van Beau werd Sen na de bocht door hem het gras ingedrukt en was de race voor Sen voorbij; hij stond vast zonder verdere schade.

Niet echt een nette actie van Beau die in alle races op zondag waarschuwingen en/of straffen heeft gekregen, maar zich daar maar weinig van aan lijkt te trekken. Erg jammer dit soort gedrag.

Sen en ik zijn het met elkaar eens dat Sen dit soort gedrag niet moet kopiëren, maar zichzelf moet blijven en dat hij altijd eerlijke en fanatieke strijd moet leveren. Wat anderen doen kunnen wij niet beïnvloeden. 

Sen had het wel kunnen voorkomen door Beau gewoon te laten gaan en achter hem aan te haken, maar dat is het verschil in ervaring en geen schande.  

 

Al met al kunnen we terug kijken op een mooi weekend; de snelheid zat er goed in en Sen heeft zich steeds verbeterd en het niveau in de races vast kunnen houden en strijd geleverd.  

 

Het eerste seizoen zit er op. Wat we ons vooraf hebben voorgenomen is uitgekomen. Een eerste seizoen in de Minimax is een leerseizoen, zeker gezien Sen zijn leeftijd en ervaring in de Honda Cadet (viertakt). De overstap is groot, maar we hebben er geen spijt van.

Het is een wisselvallig seizoen geweest, waarbij Sen in Spa, in Hahn en in Genk uitstekend heeft gereden.

 

We willen iedereen van Montfoort Motorsports erg bedanken voor de ondersteuning in dit voor ons nieuwe avontuur. We hebben genoten van de ontspannen sfeer, de hulp en vooral de omgang met Sen door Ronald, Hans en Erwin.

Ook Hans Mafait van DHP Karting en Hans Huijskamp bedanken wij voor hun ondersteuning; als het nodig was stonden jullie voor ons klaar.

Dank aan onze trouwe supporters  opa Teun en oma Ria, die ons zelfs over de grens volgen. Heel erg leuk dat jullie zo betrokken zijn bij Sen.

 

Tot slot speciale dank naar Madelon en Mels. Zij volgen de races meestal niet van dichtbij, maar we zijn wel 8 weekenden van huis en ook in de andere weekenden passen zij zich regelmatig aan de drukke schema’s met voetbal en karten aan.

 

We zullen iets rustiger aan doen de komende maanden en het wordt voor Sen de komende maanden spannend wat er bij AZ gaat gebeuren.  

Race 5 Hahn 29 juni 2014

Proloog

We hebben zo’n 6 weken ‘rust’ gehad sinds de vorige race in Berghem.

Sen is op 28 mei jl. 10 jaar geworden, de reglementaire minimumleeftijd voor de klasse Minimax. Voor de eerste vier races van dit jaar heeft hij dispensatie gekregen.

De afgelopen weken hebben vooral in het teken gestaan van de afronding van de voetbalcompetitie met selectieperiode en toernooien. Hierdoor hebben we maar één keer getraind in Berghem. Toch reizen we met een goed gevoel af naar Hahn voor race 5 van dit seizoen. Vooral omdat het een schitterende baan is in een mooie omgeving waar we maar één keer per jaar komen. Niet zo gek natuurlijk, want het is wel een rit van bijna 450 kilometer….

Sen vindt de baan in Hahn altijd erg leuk om te rijden en zowel in 2012 en 2013 was hij in de klasse Honda Cadet beide keren succesvol met een podiumplaats (2 keer 2e!). In Hahn haalde Sen in 2012 voor het eerst in zijn ‘carrière’ het podium; dat is altijd een bijzonder moment.

Een podium is niet realistisch in deze fase, maar Sen kan op dit soort banen laten zien wat hij kan. Zeker omdat dit een baan is waar misschien weinigen hebben getraind.

Verslag

We arriveerden mooi op tijd op vrijdagmiddag, zodat Sen nog een aantal sessies kon trainen en wennen aan de baan. De grote tent van Montfoort Motorsports en DHP stond al en de meeste coureurs waren al aan het rijden. Op tijd gestopt, want Sen was wel vermoeid van een drukke week en de lange reis. Samen lekker gegeten in een plaatsje vlakbij, ons ‘vaste’ adres voor de eerste avond. Prima geslapen. 

Zaterdagochtend na het ontbijt bij Sniders Place naar de baan voor de 4 vrije trainingen. De eerste twee trainingen waren gelukkig met droog weer. Sen kon goed meekomen met de rest van het veld. Zoals verwacht veranderden de omstandigheden naar nat weer en kon Sen voor het eerst met nieuwe  Vega W2 regenbanden rijden. Dat was wennen, heel erg wennen. Vreemd was dat Sen de tweede sessie in de regen 2 seconden langzamer was dan de eerste sessie en bijna 5 seconden langzamer dan de top van het veld, een gigantisch gat. Terwijl we niets hadden veranderd, behalve nieuwe ketting en tandwielen.

Om kwart over 5 een natte kwalificatie en Sen had grote moeite en kwam niet verder dan plek 18. Hij verbeterde wel keer op keer zijn rondetijden. Jammer, maar ook wel te verwachten voor het eerst in de regen zonder ervaring. Bij de kartbaan lekker schnitzel gegeten en naar de achtste finale Brazilië-Chili gekeken en daarna naar bed.

Toen we wakker werden regende het nog steeds helaas. Na het ontbijt en afscheid van de Sniders waren we op tijd bij de baan. Ik heb gepiekerd of we nog iets konden veranderen aan de afstelling om Sen meer vertrouwen te geven. In overleg met Hans monteerden we voor bredere klossen en dat pakte redelijk uit in de vrije training met betere rondetijden en een 16e tijd; nog steeds niet top natuurlijk. 

Race 1 werd een ‘wet race’ en starten aan de buitenkant. Maar eigenlijk was het niet echt nat meer, de baan droogde al aardig op. Iedereen stond in de stress met dubbele set banden en uiteindelijk vertrok alleen Toby op slicks. Starten aan de buitenkant is niet ongunstig in de regen op Hahn. Sen had een goede start en kon buitenom meerdere plaatsen pakken. Echter, zijn motor pakte niet goed op waardoor hij door de meesten weer werd ingehaald. Het leek alsof door de opwarmrondes en 2 x starten de bougie was vet geslagen. Aan het einde van de race liep de motor weer goed en liep hij het grote gat naar Riley en Scott dicht. Zijn rondetijden waren 3 seconden sneller dan in het begin van de race. Uiteindelijk lukte het Sen om Scott voorbij te gaan aan de binnenkant, waarbij ze elkaar raakten en wel allebei verder konden. Riley inhalen lukte net niet meer, hoewel Sen sneller was. Finish op plek 17. De regenbanden waren helemaal op en konden we meteen weggooien. 

Race 2 konden we gelukkig toch onze nieuwe slickbanden gebruiken, want het was droog en zelfs de zon scheen. Ik was benieuwd of Sen goed kon omschakelen, iedereen vertrok op nieuwe banden. De start aan de binnenkant was voorzichtig, maar Sen ging op jacht en reed uitermate geconcentreerd en scherp. In plaats van afwachtend reed hij aanvallend naar voren met mooie inhaalacties op de goede plekken. Hij gebruikte zijn verstand en reed naar een hele knappe 10e plek achter Daan; het beste resultaat van dit seizoen tot nu toe. Zonder twijfel de beste race van Sen van dit seizoen en heel constant en scherp gereden.

Race 3 stonden wel allemaal in de pits op slicks, toen het plotseling keihard begon te regenen. Iedereen in de stress en snel de slicks er af en regenbanden er op met de bredere wielklossen. Dat moest allemaal in een paar minuten gebeuren. Gelukkig waren we goed voorbereid, behalve met een regenpak voor Sen......Daar hadden meer mensen last van.... Dit was ook meteen de natste race van het weekend, vooral in het begin. De start was weer voorzichtig en Sen verloor wel 3 of 4 plekken. Daarna krijg hij nog een tik, waardoor hij letterlijk van achteraan naar voren moest rijden. Hij reed heel knap naar een 12e plek, maar daar had meer ingezeten als hij niet van de baan was getikt, want hij reed de 6e tijd van het veld, een hele knappe prestatie in de regen, zeker in vergelijking met de trainingen en kwalificatie op zaterdag. Na de weging bleek Sen 5 kilo zwaarder te zijn dan nodig, zijn hele pak was vol gezogen met water en hij was tot op zijn onderbroek doorweekt. Snel droge kleren aan!  

Ik ben weer ontzettend trots op de ontwikkeling van Sen dit weekend. In de races op zondag heeft hij het heel erg goed gedaan en bovenal veel plezier gehad; zowel bij de races als alle tijd er om heen. Beetje voetballen en veel gezelligheid binnen het team. We hebben in het restaurant bij de kartbaan gegeten en Nederland zien winnen van Mexico en daarna zijn we met een goed gevoel naar huis gereden en heeft Sen lekker in de auto geslapen. Was een lang en mooi weekend. 

Iedereen in de tent van DHP Karting en Montfoort Motorsports bedankt voor de tips en ondersteuning!