Race 6 Eindhoven 30 augustus 2015

 

Verslag

De oplettende lezer mist de verslagen van race 4 in Spa en van race 5 in Berghem.

Dat klopt en alleen 'insiders' weten waarom Sen daar niet aan de start kon verschijnen.

Juist daarom gaf het mij extra emotionele lading toen Sen en ik vrijdag samen naar Eindhoven vertrokken. Door zijn schoolreis hoefde hij op vrijdag niet naar school, waardoor we meer tijd en rust hadden om op vrijdag te trainen. Voor het middaguur stonden wij al in de tent met al onze spullen.

 

Gezien het ontbreken van ritme en de situatie met Sen de afgelopen maanden was bij deze wedstrijd het meedoen belangrijker dan het resultaat. Het rijden op vrijdag ging nog niet echt lekker. 

Echter, wel ruim voldoende getraind en verschillende afstellingen geprobeerd; daarom was dit erg nuttig. Vrijdagavond waren we op tijd thuis en zouden we slapen in ons eigen bed.

 

Zaterdagochtend nog vroeg een voetbalwedstrijd spelen met Fortuna en daarna meteen door naar Eindhoven waar we de eerste vrije training hadden gemist, maar nog 3 x konden trainen.

Het was prachtig weer; zonnig en warm. 

Einde van de middag arriveerden onze vaste supporters opa Teun en oma Ria.

 

Het rijden op zaterdag zag er al beter uit, maar de kwalificatie op nieuwe banden leverde toch een teleurstellende 26e startplek op. Hard rijden op nieuwe banden blijkt een terugkerend probleem te zijn voor Sen.

Toch maar schouders opgehaald, spullen opgeruimd en daarna met opa Teun en oma Ria heerlijk gegeten buiten op het terras bij de Mispelhoef.

 

Zondagochtend vroeg had het geregend en we kwamen voor 08.30 uur aan waar de baan behoorlijk nat was en ook niet voor de vrije training om 09.10 uur droog zou zijn.

Na wikken en wegen toch besloten om Sen op slicks weg te laten gaan, maar dat bleek heel lastig rijden. Ook omdat Sen niet echt de juiste lijnen reed. Gelukkig was het maar een korte training van 7 minuten. Hij hield de kart wel keurig op de baan.

De rest van de dag zou het erg warm zijn in Eindhoven en de baan droogde heel snel op.

 

Race 1

Sen startte aan de binnenkant op p25. Dat is in Eindhoven wel een voordeel, omdat de eerste drie bochten allemaal naar rechts zijn en je dus aan de binnenkant kunt blijven na de start.

In de eerste bocht al een grote crash, waardoor Sen al snel opschoof naar rond P15.

Een hele knappe en constante race gereden en door een DQ van Rick eindigde hij op een mooie p10 met enkele knappe inhaal acties.  

 

Race 2

Sen heeft nu zelf kunnen zien wat een voordeel het is om redelijk vooraan te starten. Op p10 rijd je vooraan mee en word je niet opgehouden door langzamere rijders. Keurig meegereden, aan het einde nog een plekje verloren aan een snellere rijder, maar zag er allemaal uitstekend uit en zat gewoon heel goed bij de top rijders in deze klasse. Sen kwam als 8e over de finish; beste resultaat ooit voor hem.

 

 

Sen werd er uit gepikt voor controle en Hans hielp mee. Hij had de carburateur ingeleverd en kwam vrij snel terug met de mededeling: "stop maar, het is niet goed". De vlotters in de carburateur bleken niet volgens reglement. Om dezelfde reden nota bene had teamgenoot Rick na race 1 een DQ gekregen. Deze vlotters beïnvloeden niet de prestatie, maar reglement is reglement....

 

Ik kon bijna niet geloven dat twee rijders uit hetzelfde team om dezelfde reden een DQ kregen. Voor mij was het een teleurstelling, maar ik moest het Sen nog vertellen en die reageerde zo ontzettend professioneel. Uiteraard teleurgesteld, maar kalm, focus, vooruit kijken, verder gaan.

Als er iemand niets aan kon doen was Sen het wel.

Al het onderhoud aan de motor besteden we uit aan het team; daar vertrouwen we op, maar daar kunnen ook zaken fout gaan zoals vandaag.

 

Als ik  iemand dit top resultaat gunde was Sen het wel na de afgelopen klote maanden. Een 8e plek, zijn beste resultaat ooit. En wat had er in de laatste race in kunnen zitten?

Ik zag dat iedereen van het team baalde, maar ben vooral trots dat Sen heeft laten zien wat er in zit.

Helemaal Zelf Gedaan Sen! 

 

Race 3

De laatste race helemaal achteraan starten op p33 is geen pretje en ik heb Sen vooral op zijn hart gedrukt om niet teveel risico te nemen en lekker de finish te halen om het weekend goed af te sluiten. Zijn start was niet sterk en erg voorzichtig, maar toch lukte het in de eerste ronde om wat rijders in te halen met keurige acties. Later in de race werd hij toch wat opgehouden, waardoor de midden groep niet meer binnen zijn bereik lag. Er zat gewoon niet meer in dan p24.

 

Hoewel hij in de laatste ronde sneller was dan teamgenoot Demi besefte Sen als geen ander dat Demi de punten voor het klassement beter kon gebruiken en bleef netjes achter hem. Ik weet zeker dat niemand dat soort zaken ziet, maar ik zie het wel. Het is een Team player en voor hem zijn dit soort zaken vanzelfsprekend.  

 

Na dit weekend ben ik vooral trots op de prestatie van Sen en zijn gedragingen op en naast de baan. Een prestatie die nog niet opvalt.

In zijn situatie rijden van p25 naar p10 naar p8 ? Zonder monteur, zonder wedstrijdmotor ?

Dit niveau vasthouden en oefenen op nieuwe banden voor een betere kwalificatie.

Dan kom je er wel jongen!  

 

Opa Teun en oma Ria, bedankt voor jullie support en enthousiasme!

Dank aan iedereen binnen Team Montfoort Motorsports voor de ondersteuning, tips en hulp.

Tot slot dank aan Gaby van Chrono voor je getoonde belangstelling de afgelopen periode en alle medewerking.

We waren ontzettend blij dat we er weer bij konden zijn en hebben genoten! 

Race 3 Kerpen 17 mei 2015

Verslag
Vrijdag tussen de middag kwamen wij aan in Kerpen. De enige baan van het kampioenschap waar Sen nooit eerder heeft gereden. Vorig jaar moest hij de race missen vanwege zijn schoolreis. 
Het was prachtig weer bij aankomst en om 14.00 uur kon Sen zijn eerste rondjes draaien. Het was erg druk en de trainingsmogelijkheden waren beperkt. Helemaal top dat Ronald nog een set magnesium velgen had gevonden, dank!!
Einde van de dag draaide Sen mooie constante tijden, 49 seconden blank, prima.

Op naar ons hotel, nog even lekker pizza in de buurt gegeten en de volgende ochtend weer op tijd naar de baan voor 4 trainingen en de overige administratieve zaken.
Het was zaterdag een stuk koeler dan de vorige dag en af en toe vielen er wat spetters en heeft het zelfs even geregend. Gelukkig konden we de hele dag op slicks rijden.
Mooie rondetijden en loop van de middag rondetijden 48 hoog op z'n oude banden, prima.

Na de laatste training hadden we veel tijd voordat de kwalificatie begon, dus konden we op ons gemak nieuwe banden monteren.
Het idee was om Rick en Sen vooraan te laten beginnen in de kwalificatie en dus stonden we erg op tijd bij het hek.
Ronald waarschuwde vorige week nog dat het belangrijk was om rond P10 te kwalificeren, want daarachter vallen meestal de klappers.
De eerste rondjes van de kwalificatie verliepen goed, maar door een onhandige inhaalactie van Sen bij Demi schoot Sen hard door tegen het achterwiel van de kart van Senna. Beide hadden flinke schade, konden wel doorrijden, maar er was zoveel krom dat Sen niet verder kwam dan P23, teleurstellend. Senna stond door crash met Sen op P10 en we hebben onze excuses aan ze aangeboden voor de actie, want Senna had ook veel schade.
Hoe vaak we al niet tegen Sen gezegd hebben dat het slechts gaat om 1 snelle ronde en dat het geen race is blijkt voor jongetjes van een jaar of 10 nog heel moeilijk te zijn. Ze willen zo graag.

Daarna de schade herstellen met dank aan hulp van Ronald en rond 19.00 uur klaar om terug naar hotel te gaan. We aten nog snel wat in de buurt en namen allebei een lekkere Schnitzel.
Op tijd naar bed.

Zondag was een mooie zonnige dag en op oude banden reed Sen de vrije training naar een keurige 14e tijd, maar klaagde over onvoldoende grip.

Race 1
Sen startte aan de buitenkant met heel veel rijders voor zich. Waar Ronald voor had gewaarschuwd kwam uit, want het bleek een waar slagveld te worden. Sen kwam moeilijk weg bij de start en verloor plekken. Voor hem crashes en stofwolken en ik zag dat Sen door het gras reed en verder kon. Gelukkig geen klapper voor hem.
Langzaam kon hij wat naar voren rijden en hij reed een tijdje op P19 achter Larissa.
Achter op het circuit maakte Sen aan het einde van de race een stuurfout, waardoor hij over kerbstones ging, tandwiel krom was en ketting er af lag. Het gebeurde buiten het gezichtsveld. Nog geen ronde later op bijna dezelfde plek vloog Luna hard van de baan door een crash en moest de ambulance er bij komen, erg akelig allemaal. Rode vlag, einde race. P25 voor Sen. Achteraf weten we dat het mee viel, maar toch flinke kneuzingen bij Luna. Maar liefst 8 rijders vielen uit in de eerste race!
Na afloop bleek dat het chassis van teamgenoot Michael helemaal krom was. We kregen buikpijn in de tent van de aanblik, wat vreselijk voor Michael en we leven echt mee met ze. We weten zelf wat het is om na een crash een krom chassis te hebben en wat de kosten hiervan zijn.

Race 2
De verwachtingen waren behoorlijk getemperd en ook de sfeer in het team werd niet beter door de pech van Michael. Gewoon voorzichtig naar voren rijden en vooral lekker proberen te racen.
Erwin en ik hebben goed op Rick en Sen ingesproken dat ze samen naar voren zouden gaan rijden en hun koppie zouden gebruiken.
Daar kwam niet veel van terecht. Rick was van slag door de crash met Luna en Sen ging er na een paar rondjes langs en probeerde naar voren te rijden samen met Tijmen. Sen volgde Tijmen bij een inhaalactie op Aaron aan de binnenkant. Ik hoorde van Sen dat Aaron naar binnen stuurde toen Sen er naast stond en Sen met zijn achterwiel over het rechterbeen van Aaron reed (dat wist Sen toen niet natuurlijk). Door de crash vielen ze beiden uit. Weer niet over de finish. En tot mijn schrik zag ik de ambulance komen voor Aaron, die werd afgevoerd met knie klachten naar het ziekenhuis.
Ook Sen kwam de pits weer op de vrachtwagen binnen. Hij huilde en ik dacht dat hij ook pijn had, maar hij was zo boos (en teleurgesteld en gefrustreerd) dat hij volgens hem buiten zijn schuld de finish niet had gehaald.  P28, tja.

Race 3
De laatste race werd noodgedwongen ingekort. Eerst zou het 10 minuten worden plus 2 ronden. Maar door alle incidenten konden de mannen maar 7 minuten racen, erg kort dus.
Gewoon lekker racen maar weer, zelfde plan als in race 2.
Gelukkig kwam Sen goed door de start heen en kon in 7 minuten opklimmen van de 28e naar de 18e plek. Prima race werk, goed geconcentreerd. Er hadden misschien nog wel twee of drie plekjes meer in gezeten als de race langer had geduurd.

Overall P26 is natuurlijk een grote teleurstelling. Snel deze kater wegspoelen en op naar de volgende race in Spa.

Dank aan iedereen binnen Team Montfoort Motorsports voor de ondersteuning, tips en jullie hulp.

Race 1 Eindhoven 16 maart 2015

Verslag
De start van een nieuw seizoen is altijd weer spannend. Hoe zal iedereen voor de dag komen?
Het vorige weekend hebben we al een voorproefje gehad in Eindhoven met de Wintercup.

De afgelopen weken hebben we best wel intensief getraind en veel op Eindhoven gereden. Verder hebben we de winterstop ook gebruikt om wat gas terug te nemen en minder te rijden.

Op zaterdagochtend speelde Sen eerst met zijn team Fortuna E1 een belangrijke competitiewedstrijd tegen Koninklijke HFC, die helaas verloren ging.
Het was daarna niet papa, die met Sen richting Eindhoven vertrok, maar opa Teun.
Papa Marc was een weekend in Schotland met een bedrijfsuitje en moest voor het eerst in al die jaren samen optrekken met Sen alles uit handen geven.
De eerste twee trainingen op zaterdag gingen verloren vanwege het voetbal.
De laatste twee sessies van 20 minuten waren prima verlopen en we waren benieuwd hoe Sen het zou doen op nieuwe banden met de kwalificatie.
Het ging helaas in de eerste ronde al helemaal mis. Nog voor start-finish stond Sen na een botsing naast de baan en kon de kart niet aan krijgen; hij wilde niet starten, wat Sen ook probeerde.
We konden op onze kop gaan staan, maar het betekende gewoon dat hij zondag achteraan moest starten. Ik kon het gewoon niet geloven, maar het was echt waar.
Na de late kwalificatie vertrokken met opa naar het hotel en even lekker douchen en doorwarmen, want het was een hele koude dag geweest.
Samen hebben ze lekker gegeten bij het vaste adres de Mispelhoef.
Daarna op tijd naar bed en Opa Teun probeerde nog een puzzeltje, maar is toch ook maar lekker snel gaan slapen.
De volgende ochtend goed ontbijten en weer op tijd naar de baan voor de briefing om 08.15 uur.

De vroege vrije training op nieuwe regenbanden, want de baan was nat en het was koud.
Ook daar ging het helemaal mis en nog voor start-finish hield de motor er mee op.
Wat een tegenslag en zeker ook voor opa Teun helemaal niet leuk om dit mee te maken.
Dit leek een beproeving te worden en vanuit Schotland had ik er zelf geen vertrouwen meer in.

Race 1 om 10.31 uur (schema 10.20 uur)
Zoals ik eerder wel eens heb geschreven worden de punten niet verdeeld in de kwalificatie, maar in de races. Daar moest het dan maar gebeuren. Starten vanaf plek 32...
In de tussentijd waren Madelon, Mels, Susanne en oma Ria gearriveerd om Sen aan te moedigen.
Gelukkig heeft het team en Ronald goed hun best gedaan om Sen zijn kart probleemloos aan de start te laten verschijnen voor de eerste race, wederom op regenbanden.
De start verliep goed en Sen kon beginnen aan zijn inhaalrace. Al in de eerste ronden had hij al meerdere rijders ingehaald en bleef geconcentreerd doorrijden. Hij maakte wel een foutje en stond achterstevoren in het gras, maar kon gelukkig snel verder. Na de finishvlag kwam Sen als 22-ste over de streep met een 17e rondetijd, dus dat gaf nog voldoende perspectief voor race 2 en race 3.

Race 2 om 13.26 uur (schema 13.05 uur)
De baan was inmiddels droog geworden en dus kon Sen op slicks starten. Die waren alleen nog nieuw, omdat hij in de kwalificatie was uitgevallen. Sen had er zichtbaar zin in. Nieuwe banden inrijden in de opwarm ronde.
Na de start kon Sen meteen goed gas geven op de nieuwe banden, dus dat was mooi en gaf vertrouwen. Na afloop was Sen niet helemaal tevreden met de 19e plaats, omdat hij meer rijders had in kunnen halen.

Race 3 om 16.00 uur (schema 15.35 uur)
Meestal begint de vermoeidheid in de laatste race een rol te spelen, maar Sen reed heel goed en de snelste rondetijden van het hele weekend. Hij wist zich naar voren te vechten en reed tussen Mike en Demi in en kon zijn positie vasthouden tot het einde van de race. Hij kwam als 14e over de streep.
Sen was na afloop trots dat het was gelukt om zijn plek te verdedigen in de laatste ronde en dat had hij ook bewust gedaan door de bochten krapper te nemen en geen ruimte weg te geven.

We waren allemaal erg trots op Sen, een prima prestatie om drie keer over de finish te komen en in alle races progressie laten zien. Ook opa Teun kon heel trots en blij zijn met dit resultaat.
Sen is op alle momenten rustig gebleven en heeft geconcentreerd gereden. Respect voor zijn discipline en daarin heeft hij stappen gemaakt. Overall een 17e plaats.
Gezien de tegenslag in de kwalificatie kunnen we hier tevreden mee zijn en kijken we met vertrouwen en plezier vooruit.

Speciale dank voor opa Teun die zelf voorstelde om vanwege mijn afwezigheid Sen de mogelijkheid te geven om in ieder geval mee te kunnen rijden aan de eerste NK wedstrijd.
Goed om te horen dat opa Teun en Sen samen een heel gezellig weekend met elkaar hebben gehad, want dit zijn toch hele bijzondere momenten!

Dank aan Team Montfoort Motorsports en de papa's in de tent voor de ondersteuning en de geboden hulp. Het was vanwege ons budget niet optimaal en ideaal op deze manier, maar iedereen heeft zijn best gedaan en opa Teun en Sen zoveel mogelijk geholpen.

Susanne was overgekomen uit Engeland en heeft ondanks haar beperkte tijd in Nederland de moeite genomen om te komen kijken naar Sen en was onder de indruk. Heel leuk dat je er was Susanne; See You Next Time !
En tot slot dank voor de aanmoedigingen van onze vaste supporters oma Ria, Madelon en Mels.

Tot eind april in Berghem! 

Race 2 Berghem 26 april 2015

 

Verslag

Van een goed ritme van trainingen is de laatste weken heel weinig terecht gekomen. Slechts op één zondag hebben we kunnen trainen sinds de laatste race in Eindhoven, dat is geen optimale voorbereiding.

 

Daarom toch alvast op vrijdagmiddag een paar sessies gereden en ik stond verbaasd over de snelheid en constante rondetijden. Het weer was geweldig: zonnig en warm. Met een goed gevoel naar huis.

 

Op zaterdagochtend vroeg uit de veren, want er moest eerst om 08.45 uur een wedstrijd in Loosdrecht gespeeld worden. De tegenstander speelde voor het kampioenschap en Fortuna speelde om degradatie te ontlopen.

Het goot van de lucht en het was geen mooie wedstrijd, maar er werd flink strijd geleverd en uiteindelijk werd heel knap met 2-4 gewonnen door Fortuna. Klasse!

 

Na afloop meteen de auto in en op weg naar Berghem. Sen zat als een verzopen kat achter in de auto en kon gelukkig droge kleren aantrekken.

We waren mooi op tijd voor de tweede training om 12.00 uur. De baan was inmiddels helemaal droog.

Rondetijden waren prima en ik zag in de derde sessie zelfs de snelste tijd die Sen ooit op Berghem heeft gereden. De laatste sessie reden we met de wedstrijdmotor, maar Sen kreeg daar geen snellere rondetijden mee op de klok.Voor de kwalificatie begon het te regenen, daar hadden we helemaal niet op getraind.

 

Sen had niet helemaal lekker de ruimte voor zich en werd wat opgehouden door Nina. Toen hij haar aan tegen het einde van de kwalificatie voorbij was kon hij nog een 14e tijd neerzetten, maar er had zeker meer in gezeten. Spullen schoonmaken en klaarzetten voor zondag.

 

In hotel De Naaldhof lekker gegeten, op tv voetbal gekeken en op tijd naar bed. In de nacht is er heel veel water gevallen. Sen ontbeet als een vorst op de zondagmorgen, wat kan die jongen eten zeg.

 

We waren op tijd bij de baan en met Sen had ik afgesproken om nog wat aan de afstelling te veranderen. De baan was nat, maar al een beetje aan het opdrogen en we kozen voor de oudste regen banden en veranderden de wielklossen voor. Sommigen begonnen op slicks, maar die wilden wij voor de races bewaren.

 

In de vrije training had Sen er goed de vaart in. Deze afstelling beviel hem beter dan wat we in de kwalificatie hadden gedaan. Hij reed zelfs naar de snelste tijd van iedereen en dat had Sen nog niet eerder gedaan in de Minimax. Hij was natuurlijk reuze trots!

 

Race 1

Sen startte aan de buitenkant en kwam wel aardig door de eerste ronde heen. Ik zag eigenlijk meteen dat hij het tempo niet kon volgen, wat hij ook probeerde. De gekozen bandenspanning was waarschijnlijk te hoog, maar ook de motor leek niet optimaal te presteren. Sen verloor plekken en finishte uiteindelijk als 19e, zonder ook maar met iemand strijd te kunnen leveren. Hij kwam boos de pits in en sloeg met zijn vuist op het stuur. De motor en de bandenspanning waren puntje puntje puntje  kreeg ik door en druk gebarend liep hij boos weg.

 

Race 2

Sen wilde weer met zijn eigen motor rijden, dus hebben we een motorwissel gedaan en gemeld. Ook zijn we een stuk omlaag gegaan met de bandenspanning.

Dat pakte in de race goed uit en Sen had een goede start en pakte snel plekjes. De snelheid was goed, dat kon je meteen zien. Hij zat zo ongeveer bij de top-10 met zijn rondetijden.

Prima resultaat van plek 19 naar plek 14 en mooie uitgangspositie voor de laatste race.

 

Na race 2 was Sen zijn kart aan de beurt voor controle en moesten bobine, uitlaat, koppeling & luchtfilter eraf voor controle. Beetje paniek, want ik had geen gereedschap mee en sommige dingen had ik nog nooit zelf losgemaakt. Kwam allemaal goed en uiteraard was alles volgens reglement zoals het hoort.   

 

Race 3

Hoewel de weersverwachtingen vooraf niet goed waren konden we ook de laatste race op een droge baan rijden, wel kwam er meer wind en was het wat koeler.

Sen wilde de bandenspanning gelijk houden aan de tweede race, terwijl mijn gevoel zei dat de bandenspanning wat omhoog moest. Ik heb het zo gelaten, dat was zijn keuze.

Sen had weer een uitstekende start op het toch wel listige circuit in Berghem. Hij was van plan vol de strijd aan te gaan naar voren en reed zelfs een tijdje in de top 10, maar verloor daarna door een verkeerde inschatting weer wat plaatsen. Hij vocht fel terug en liet zijn kart staan daar waar het moest en knokte voor iedere meter op het scherpst van de snede. Op een gegeven moment reden Demi en Sen zij aan zij en ik zag Demi een moment later van de baan gaan, maar kon niet zien wat er gebeurde. Dat was heel jammer voor Demi, want die had al wat klappen gehad en wil net als Sen altijd eerlijk strijden. Sen is na de wedstrijd naar Demi toegegaan en dat is goed om altijd te doen.

 

Sen kreeg aan het einde van de race te maken met Luca die het gaatje naar Sen aan het dichtrijden was. Het leek heel spannend te gaan worden in de laatste ronden, maar het lukte Sen om een gaatje te slaan van zo'n 5 tot 10 meter. Daarmee verzekerde hij zich van de 11e plek, netjes gedaan!

Rondetijden in de laatste race waren het beste en Top-7, dus Sen had gelijk met de bandenspanning.

 

Overall een 13e plaats en daar kan Sen tevreden mee zijn en dit gevoel nemen we mee over enkele weken voor de race in Kerpen, Duitsland. Sen heeft daar nog niet eerder gereden, want vorig jaar moest hij de race in Kerpen overslaan vanwege een schoolreis naar Terschelling.  

 

Opa Teun en Oma Ria, onze vaste supporters, heerlijk dat jullie er weer bij waren!!

Dank aan Team Montfoort Motorsports voor ondersteuning, tips en de gezelligheid in en om de tent van iedereen; het was een mooi weekend! 

 

Race 8 Genk 2 november 2014

Verslag

Op het mooie circuit van Genk werd zondag 2 november jl. de 8e en laatste wedstrijd van het NK Chrono van dit seizoen gereden.

 

Vrijdag na school en een stevige lunch vertrokken Sen en ik naar Genk en kwamen daar eind van de middag aan. Spullen meteen uitgeladen in de tent bij het team Montfoort Motorsports en daarna naar ons gezellige B&B Crijbohoeve in het nabijgelegen plaatsje Zutendaal.

’s Avonds gezellig gegeten bij de brasserie en Sen bestelde een grote steak…

 

Zaterdagochtend om kwart voor 8 zaten we aan het ontbijt en Sen genoot van roerei, dat speciaal voor hem was gemaakt. We hadden lekker geslapen.

We hadden niet eerder getraind op Genk, dus het was een verrassing hoe het zou gaan.

Na alle mechanische pech in Berghem hoopte ik dat we geen tegenslagen zouden hebben.

Feit was wel dat we het mooiste weer ooit hadden in november in Genk; ruim 20 graden, heerlijk!

 

Eerste training was nog voorzichtig, wennen en nog niet het goede ritme. Tweede sessie ging al een seconde sneller en vanaf sessie 3 reden we met de wedstrijdmotor nog 0,3 seconden sneller. Iedere sessie werden de tijden beter, dus dat gaf goede moed.

Op nieuwe banden kwalificeren is een kunst apart. Sen wist met de kwalificatie nog bijna 0,3 seconden te verbeteren en dat leverde hem een 15e startplaats op. Helemaal niet verkeerd.

Alles schoonmaken, trainingsbanden voor de volgende ochtend monteren en terug naar ons gezellige B&B.

 

Op zaterdag waren ook onze trouwe supporters opa Teun en oma Ria aangekomen en hebben we

’s avond bij hen in het hotel met z’n vieren lekker gegeten en zat Sen weer aan de steak…

 

De tweede nacht sliepen we niet zo lekker als de eerste nacht. Het ontbijt was weer perfect verzorgd met o.a. warme croissants, verse jus, lekkere broodjes etc. Echt een top plek waar we terug willen komen.

 

De vrije training op zondagochtend op oude banden leek eigenlijk nergens op. De snelheid zat er totaal niet, Sen reed nog een keer het gras in. Niet geconcentreerd, snel vergeten maar.

 

Race 1 startte Sen aan de binnenkant op plek 15. Ondanks een crash in de eerste bocht kon Sen daar aan de buitenkant goed voorbij komen. Er waren mooie sportieve gevechten en inhaalacties en het was echt heel spannend. Een lange tijd kon hij Demi en Naomi achter zich houden, maar de druk werd steeds groter en Sen moest toestaan dat ze hem binnendoor voorbij kwamen.

Al met al was ik tevreden met een 13e plek, maar Sen niet.

 

Race 2 startte Sen op plek 13, ook aan de binnenkant. De start was goed en ik geloof dat Sen zelfs even op een 10e plaats reed. De supersnelle Kenzo Aerts moest achteraan starten en het was zeker geen schande om die voorbij te laten. Het was minstens zo spannend als in de eerste race en Sen kreeg flinke druk van Pepijn, die hij niet achter zich kon houden. Op de finish was het verschil echt minimaal en Sen had ook een betere rondetijd.

Finish op plek 13, mede door een crash van Naomi en Beau, die vlak voor de finish crashten.

 

Race 3 werd ingekort naar 10 minuten plus 2 rondes vanwege uitloop van de races en de afgegeven vergunning. De zon was weg, de temperatuur daalde en alle rijders reden verplicht met heldere vizieren.

Start was weer goed, maar Sen had in de eerste ronde moeite om het hoge tempo te volgen. Hij stond flink onder druk en werd na een paar ronden ingehaald door Riley, die goed reed in de laatste race. Tijdens een inhaalactie vlak daarna van Beau werd Sen na de bocht door hem het gras ingedrukt en was de race voor Sen voorbij; hij stond vast zonder verdere schade.

Niet echt een nette actie van Beau die in alle races op zondag waarschuwingen en/of straffen heeft gekregen, maar zich daar maar weinig van aan lijkt te trekken. Erg jammer dit soort gedrag.

Sen en ik zijn het met elkaar eens dat Sen dit soort gedrag niet moet kopiëren, maar zichzelf moet blijven en dat hij altijd eerlijke en fanatieke strijd moet leveren. Wat anderen doen kunnen wij niet beïnvloeden. 

Sen had het wel kunnen voorkomen door Beau gewoon te laten gaan en achter hem aan te haken, maar dat is het verschil in ervaring en geen schande.  

 

Al met al kunnen we terug kijken op een mooi weekend; de snelheid zat er goed in en Sen heeft zich steeds verbeterd en het niveau in de races vast kunnen houden en strijd geleverd.  

 

Het eerste seizoen zit er op. Wat we ons vooraf hebben voorgenomen is uitgekomen. Een eerste seizoen in de Minimax is een leerseizoen, zeker gezien Sen zijn leeftijd en ervaring in de Honda Cadet (viertakt). De overstap is groot, maar we hebben er geen spijt van.

Het is een wisselvallig seizoen geweest, waarbij Sen in Spa, in Hahn en in Genk uitstekend heeft gereden.

 

We willen iedereen van Montfoort Motorsports erg bedanken voor de ondersteuning in dit voor ons nieuwe avontuur. We hebben genoten van de ontspannen sfeer, de hulp en vooral de omgang met Sen door Ronald, Hans en Erwin.

Ook Hans Mafait van DHP Karting en Hans Huijskamp bedanken wij voor hun ondersteuning; als het nodig was stonden jullie voor ons klaar.

Dank aan onze trouwe supporters  opa Teun en oma Ria, die ons zelfs over de grens volgen. Heel erg leuk dat jullie zo betrokken zijn bij Sen.

 

Tot slot speciale dank naar Madelon en Mels. Zij volgen de races meestal niet van dichtbij, maar we zijn wel 8 weekenden van huis en ook in de andere weekenden passen zij zich regelmatig aan de drukke schema’s met voetbal en karten aan.

 

We zullen iets rustiger aan doen de komende maanden en het wordt voor Sen de komende maanden spannend wat er bij AZ gaat gebeuren.