Race 1 Kerpen 19 maart 2017

De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen stond voor de deur op het circuit in Kerpen.
We hebben daar sinds de laatste Wintercup wedstrijd in december niet meer gereden.

Sen had wederom op vrijdag verlof gekregen van het Bertrand Russell College om zich goed voor te bereiden op de eerste race van het nieuwe seizoen.
Na een voorspoedige rit van ruim 3 uur konden we in de loop van de ochtend de aanhanger uitladen en om 11.30 uur reed Sen zijn eerste sessie al op de baan. Rondetijden waren meteen goed.
Het viel op dat er al veel rijders aan het trainen waren. 
In totaal 5 sessies kunnen rijden en stabiel en snel (niet de snelste) en laatste sessie op nieuwe banden bracht helaas niet veel meer, maar wel handig om te weten.
’s Avonds gezellig gegeten bij het Italiaanse restaurant bij de Michael Schumacher kartbaan met de familie Ottes.

Op zaterdag slechts 4 trainingen op het programma. De baan was nat en het regende, het was een sombere dag. De eerste sessie op regenbanden ging best goed, maar daarna gingen de tijden achteruit en Sen zat er totaal niet bij. Terwijl het leek alsof hij zelf wel alles er uit perste.
We konden de oorzaak hiervan niet vinden, het leek iets motorisch te zijn.
We besloten toch, ondanks het slechte weer, de wedstrijdmotor te monteren en dat bracht meteen verbetering. De laatste sessie van 10 minuten ging weer rap.
In de kwalificatie wist hij zelfs 1,2 seconden sneller te rijden dan tijdens de trainingen en dat leverde hem uiteindelijk een P9 op. Het klinkt gek, maar gezien het verloop van de dag waren we niet ontevreden.

’s Avonds aten we met het hele team en Duitse schnitzel was van enorm formaat en heerlijk!

De korte training op zondagochtend ging ook lekker. Het was droog, maar de baan was nog nat. Sen reed een 4e tijd, maar een training zegt niet zo veel.

Race 1
Het was een dilemma. De baan droogde op, er was een droog spoor, maar voor zowel regenbanden als slicks viel wel wat te zeggen.
In overleg met Sen kozen we toch in het parc ferme voor slicks, hoewel we wisten dat het een risico was. We hoopten dat hij de eerste rondes goed door zou komen.
Helaas ging het bij de start al mis. Donny schoot meteen als een dolle naar de binnenkant en er gebeurde van alles, maar ik zag dat Sen van de baan werd getikt en het gras in schoot de bandenstapel in. Hij moest uitstappen, maar kon gelukkig verder. Snelheid was prima, maar meer dan P20 zat er niet in.

Race 2
Het was droog, de slicks had Sen ingereden, terwijl de meesten nog op nieuwe banden moesten starten. Start was goed en Sen kon aan zijn inhaalrace beginnen. Hij had het tempo er goed in zitten en pakte in sommige ronden meerdere rijders. Hij vloog over de baan en bewees hoe goed hij kan rijden met prachtige en faire inhaalacties. Ik stond echt te genieten. De winterkampioen was aan het werk.
Hij reed met nog zo’n 4 ronden te gaan al op P7 achter Dion Franc en haalde hem in en er zaten nog veel meer plekken in. Ik weet niet goed wat Dion Franc precies bezielt als hij wordt ingehaald, maar de actie die hij daarna op Sen inzette was totaal respectloos en een frustratie die niet thuis hoort bij dit kampioenschap. Onder het oog van 3 baanposten rijdt hij van achteren als een idioot over de achterbumper van Sen heen, verder over de uitlaat heen en bijna tegen de stoel/rug van Sen! Hierdoor wordt de einddemper van de uitlaat letterlijk van de kart van Sen afgereden. Sen moet na 2 rondjes vanwege een materiaalvlag naar binnen komen en valt in de pits op de grond in tranen, waar Ton hem kwam troosten. Naast me op de tribune hoor ik hoe men schande spreekt over de actie van Dion die iedereen heeft zien gebeuren. Want het viel ook de speaker op hoe Sen van P20 naar voren reed. Boos en gefrustreerd over het belachelijke en beschamende optreden van Dion Franc meldden we ons bij de rijderscontactpersoon. Niet omdat Sen er beter van wordt, maar wel omdat het gedrag van Dion Franc aangepakt moet worden met de hoogste straf die hiervoor geldt.
Daar worden beelden nagekeken en blijkt dat de 3 baanposten geen meldingen hebben gemaakt van het incident. Dit voelt alsof al je vertrouwen in het recht systeem wordt weggevaagd.
Dion Franc komt hier dus ongestraft mee weg, biedt geen excuses aan voor zijn actie, niets. 
Als je dit toestaat als organisatie dan is het einde echt helemaal zoek.

Race 3
Het team heeft op me in moeten praten, want het liefste had ik meteen en voor altijd afscheid genomen van Chrono, spullen ingepakt en naar huis gereden. Uiteindelijk hebben ze me kunnen overtuigen om te blijven. We moesten Sen oplappen en de organisatie heeft een flinke bijdrage geleverd aan de steile leercurve van Sen op het gebied van omgaan met teleurstellingen.

Vanaf P24 begon Sen voorzichtig, want hij zag het voor zich al mis gaan met z’n allen de eerste bocht in. Het ging mis en Sen kon er redelijk omheen rijden en moest weer aan een enorme inhaalrace beginnen. Het lukte hem om van P24 terug te rijden naar P8, gewoon heel knap gedaan.
Teamgenoot Brett reed keurig naar een P5, zijn beste resultaat in de minimax, dat was mooi.

Een weekend met een gevoel van schaamte over het rijgedrag van een ander kind, het gevoel van onmacht, boosheid, frustratie en een traan.
Je begint als winterkampioen, rijdt als een kampioen en gedraagt je als een kampioen. Zoals het hoort en een voorbeeld voor anderen. Daar ben ik trots op. Trots dat dit mijn zoon is.
Uiteindelijk staat hij met lege handen. Het is maar karten.

De emotie moet nog zakken. De tweede race staat over een paar weken voor de deur. Het team weet hoe ik hier over denk.
Chrono staat voor eerlijkheid, wij ook. Dat geldt niet voor iedereen heb ik zelf gezien en niet alleen ik gelukkig.
De opdracht aan Chrono is om alle opgestelde regels, dus ook gedrag , te handhaven en niet zoals nu gebeurt, ondanks alle goede bedoelingen. De huidige technologie biedt hiervoor genoeg mogelijkheden.
 
Dank aan Team Montfoort Motorsports voor de begeleiding en gezelligheid.
Op naar de volgende race in Veldhoven op 16 april ! 

 

Wintercup Veldhoven 5 februari 2017

De eerste Wintercup wedstrijd in Kerpen was een onverwacht succes en daarom waren de verwachtingen voor de tweede Wintercup wedstrijd in Veldhoven wel hoger dan gebruikelijk.

We hebben vooraf nog één keer getraind op Veldhoven, maar helaas was Sen die dag niet fit en ook de week voorafgaand aan de wedstrijd was Sen een paar dagen ziek thuis vanwege griep.

Met dank aan Bertrand Russell college had Sen op vrijdag verlof gekregen en vertrokken we op tijd naar Veldhoven, zodat we goed konden trainen en voorbereiden.
Het was lekker rustig op de vrijdag en Sen was de enige rijder van ons team en had daarom alle aandacht van Hans en Edward.
De tijden waren meteen goed en constant en er viel op een gegeven moment weinig te verbeteren. We zijn daarom op tijd gestopt om Sen ook niet te veel te belasten na zijn ‘kwakkelweek’. Alle spullen schoongemaakt, nagelopen en op tijd naar huis.
Vrijdagavond had Sen met school nog een theatervoorstelling, dus goede afleiding en lekker slapen in zijn eigen bed.

Op zaterdag sloegen we de eerste training over en waren er nog 5 trainingen over. De snelheid was meteen top. In de middag begon het te regenen en zat Sen nog steeds bij de snelste rijders. En dat allemaal met zijn eigen trainingsmotor.

De avond en nacht verliepen zoals verwacht met veel regen en de baan op zondagochtend was kletsnat. We monteerden de wedstrijdmotor voor de training, maar Sen klaagde na afloop over gebrek aan grip. We dachten dat dit door andere velgen en banden kwam en monteerden de wedstrijd velgen plus banden voor de kwalificatie.
De kwalificatie op regenbanden werd een teleurstelling met P10. De snelheid was niet goed. Sen liet zich bij het oprijden van de baan al meteen afbluffen door de tactieken van tegenstanders, die er blijkbaar allemaal bij horen. Hij was van slag en dat was precies wat die tegenstanders wilden.
Na afloop was hij volledig van slag, dikke tranen, boosheid en frustratie kwam er allemaal uit en dat hoort niet meer bij een rijder van zijn niveau. Ook niet als het tegen zit.

We hebben na de kwalificatie op verzoek van Sen zijn eigen trainingsmotor teruggezet. De baan droogde op en alle rijders zouden de eerste race starten op slicks.

Race 1 (prefinal)
Vanaf P10 had Sen een bliksemstart, hij kan het dus wel. Hij vond meteen een gaatje naar de binnenkant. In de eerste bocht pakte hij al wat plekken en binnen een ronde lag hij al op de 5e plaats. De snelheid was goed en door fouten van rijders voor hem schoof hij tijdens de race op naar P3. Meer zat er niet in, maar dat was een prima uitgangspositie voor de finale.
Dit was weer de ‘oude Sen’ die we zagen rijden. Na afloop technische controle, maar alles was in orde.

Race 2 (final)
Starten vanaf P3 aan de binnenkant is in theorie een perfecte positie en hij hoefde ‘alleen maar’ mee te rijden. Bij de start ging het toch mis en gaf Sen veel te veel ruimte aan de binnenkant, waardoor Dion aan de binnenkant Sen kon inhalen voor het ingaan van de eerste bocht. Sen zat hierdoor klem en verloor plaatsen in de eerste bocht. Ook bij de 2e bocht zat hij aan de buitenkant, waardoor hij veel plaatsen verloor…. Gelukkig vocht hij zich goed terug met mooie acties, maar het gat naar de nummers 2 en 3 was groot en de nummer 1 was sowieso niet meer in te halen. Sen reed het gat langzaam dicht en was duidelijk de snelste op de baan. Het lukte Sen helaas net niet op 0,1 seconde om de 3e plek te krijgen.
Maar niet getreurd. Het winterkampioenschap gaat over 2 wedstrijden en de punten van de finale van beide wedstrijden worden bij elkaar opgeteld. De uitkomst was dat Sen de meeste punten heeft gehaald over de wedstrijden in Kerpen en Veldhoven en daarom de terechte Winterkampioen 2016/2017 is geworden. Wat een geweldige prestatie!
Bij de prijsuitreiking kreeg hij weer een mooie beker uitgereikt en dit is natuurlijk een geweldige opsteker voor het nieuwe seizoen, dat volgende maand in Kerpen van start gaat.

Veel dank gaat uit naar Montfoort Motorsports en in het bijzonder Hans en Edward, die er alles aan gedaan hebben om Sen te begeleiden bij het behalen van het Winterkampioenschap.
Zoals Edward het mooi omschreef is dit een kers op de taart waar we met z’n allen naar toe gewerkt hebben! Op naar nog meer succes in het NK 2017 !

Dank aan onze vaste supporters opa Teun en oma Ria voor jullie steun en support!

 

Race 8 Genk 2 oktober 2016

Donderdagmiddag op weg naar Genk kwamen we in één van de drukste avondspitsen van 2016 terecht, maar uiteindelijk kwamen we in de loop van de avond veilig aan in de paddock van Circuit Horenbergsdam in Genk. Het begon al donker te worden.
Na het uitladen van de kart en alle spullen monteerde Erwin in de tent de motor, zodat we vrijdagochtend vroeg meteen de eerste training konden rijden om 09.15 uur.
We aten nog wat in de kantine en reden door naar ons hotel. Sen heeft nog even zijn wiskunde bekeken, maar we gingen op tijd slapen.

Vrijdagochtend 08.15 uur waren we al op circuit. Monteur Richard kwam rond 08.45 uur aan en de kart stond al helemaal klaar.
Eerste sessie op koude baan ging meteen lekker en Sen verbeterde zich telkens en reed stabiele rondetijden.
In de middag werd de baan duidelijk minder en gingen de tijden bij iedereen achteruit. We waren vroeg klaar na 5 nuttige sessies. In de laatste sessie met eigen motor haalden we niet de tijden van de wedstrijdmotor.

Op zaterdag reden we maar 4 sessies volgens het schema met alle Minimax rijders; het was prima weer en 'volle bak' met 34 rijders!
De rondetijden van de eerste sessie kregen we later op de dag niet meer op de klok, ook niet met nieuwe banden. 

Aan het einde van de middag de kwalificatie. Rick en Sen gingen achter Thomas de baan op, hoewel er een paar rijders in de weg reden.
Thomas pakte heel knap de pole en Sen kwam niet verder dan P11, maar schoof door naar P10, omdat teamgenoot Brett een DQ kreeg.
Sen en Rick hadden deze kwalificatie weinig aan elkaar en reden elkaar in de weg en vonden achter elkaar niet het ritme.
Ik vond P10 een prima uitgangspositie.

De weersvoorspellingen voor zondag gaven aan dat er veel regen zou vallen. Dat was iets wat we dit jaar nog helemaal niet in Genk hebben gehad, dus nieuw voor ons allen. Dit vergde flink wat aanpassingsvermogen van de rijders.
Inderdaad was het al kletsnat voor de eerste vrije training van 7 minuten en reed Sen nog P11 wat verder weinig zegt.

Race 1
Het was kletsnat en op regenbanden starten was de enige optie. Op P10 aan de buitenkant is geen voordeel op Genk. Sen kwam redelijk door de eerste bochten heen, maar verloor plekjes.
Uiteindelijk kon hij weer rijders inhalen, maar spinde einde van de race nog helemaal van de baan. Gelukkig kon hij aansluiten en wist hij in de laatste ronde in de één na laatste bocht nog twee rijders in te halen en in de laatste bocht verdedigde hij goed zijn positie. P11 prima.

Race 2
Sen mocht nu aan de binnenkant starten en dat was beter. Het was droog en ook de baan was droog, waardoor iedereen op slicks zou starten.
De races 2 en 3 werden door de enorme uitloop ingekort naar 10 minuten in plaats van 13 minuten.
Het was weer dringen in de eerste bochten, maar gelukkig kwam Sen er aardig doorheen. Het leek alsof of hij de snelheid echt niet kon vinden in het begin van de race. Pas aan het einde kwam de snelheid er in en reed hij het gat voor hem naar Lars dicht en dit was op de finish nog een gaatje van een halve seconde. P13 op de finish en werd P12 door een DQ van Thomas.
Zeker met droog weer hadden we gehoopt op een beter resultaat, zeker gezien het rijden op vrijdag en zaterdag op een droge baan.
Na afloop klaagde Sen over trillingen en te veel grip. De baan was natuurlijk ook helemaal veranderd na alle regen. Sen was zelf ontevreden, vooral over de kart…
De kart hebben we helemaal nagelopen, maar we konden niets vinden.

Race 3
We wisten al dat het voor de laatste race flink zou gaan regenen en dat gebeurde ook.
Sen startte aan de buitenkant op P12, maar wist gelukkig na de start naar de binnenkant te komen voor de eerste bocht en kwam daar weer goed doorheen.
Hij verdedigde de eerste paar bochten goed, waardoor hij minder plaatsen verloor. Hij is toch een ‘slow starter’.
Sen reed nu een betere race dan de eerste en vond in sommige bochten ook de betere lijn en snelheid, waardoor hij weer wat opschoof naar voren. Hij kwam als 10e over de finish, maar had daarbij ook wel geluk dat twee rijders voor hem tijdens de race van de baan spinden.

Overall een 10e plek, dat is de plek waar hij vandaag ook hoorde voor wat betreft het rijden.
Het seizoen zit er op en we feliciteren Rivaldo met het behalen van het kampioenschap.

De komende tijd alles rustig op een rijtje zetten. Krijgen we budget rond voor 2017 ? Vinden we sponsoren of stoppen we na een paar hele mooie jaren ?

Richard bedankt voor het sleutelen (aan de kart en aan Sen) en de gezelligheid!
Bedankt iedereen van team Montfoort Motorsport voor de ondersteuning dit seizoen.

Lieve Madelon, Opa Teun en oma Ria, trouwe supporters: bedankt voor jullie aanmoedigingen, belangstelling, ondersteuning en het mee leven!

Wintercup Kerpen 18 december 2016

Na de laatste NK-wedstrijd begin oktober in Genk hebben we rust genomen. Om eerlijk te zijn hebben we niet meer gereden sindsdien…
De Wintercup wedstrijd is een 1-dags evenement en leek ons leuk om mee te doen. Gezien de rustpauze van 2,5 maand had ik geen enkele verwachting.
Dit weekend zonder ondersteuning van een monteur, maar wel genoeg hulp uit het team.

Met dank aan Bertrand Russell college had Sen op vrijdag verlof gekregen en vertrokken we vroeg naar Kerpen (3 uurtjes) waar we rond het middaguur aan kwamen.
Tijd genoeg om nog een stuk of 4 sessies te rijden en aan het einde van de dag gewoon heel tevreden over het rijden van Sen en de neergezette tijden. Dit was boven verwachting en de afstelling van de kart was goed.
’s Avonds gezellig gegeten met Brett en zijn ouders bij de Italiaan naast het Michael Schumachter indoor kartcentrum.

Ook op zaterdag een dag vol met in totaal 6 trainingen van een kwartier, meer dan genoeg. Plus het ritueel van de inschrijving en technische veiligheidskeuring.
De wedstrijdmotor bleek meteen heel snel te zijn en Sen reed de hele dag constante zeer snelle tijden, waar niemand bij in de buurt kwam. Ongelofelijk, wat was hij aan het ‘trappen’. We hebben een sessie overgeslagen om hem rust te geven; de snelheid was toch goed.
Einde dag even kort ‘inrubberen’ van nieuwe slicks, maar daar reed Sen ineens opvallend veel langzamer op. Het leek erop alsof Sen dus harder ging op oude banden, maar what’s new…

’s Avonds met het hele team van Montfoort gegeten en dat was reuze gezellig. Op weg naar het restaurant de ruitenwisser aan en ik vreesde een natte baan op zondagochtend….

Zondagochtend was het asfalt inderdaad nat, te nat om met slicks de training te rijden. We kozen voor de 5 minuten training voor gebruikte regenbanden en wilden de nieuwe set bewaren voor de kwalificatie.
Op oude regenbanden met verkeerde velgen reed Sen toch nog naar een keurige 4e tijd in de vrije training, ik vond het prima en Sen ook.
Daarna de kwalificatie op nieuwe regenbanden. Alleen Brett en Sen startten op hele nieuwe regenbanden. Al na een paar rondjes zat het tempo er goed in. Sen reed naar een 5e tijd en was hierover zelf tevreden.

Race 1 (prefinal)
De baan was nog echt nat. Er lagen geen plassen, maar de baan was echt overal nat en iedereen moest starten op regenbanden.
Vanaf P5 was de start van Sen niet zo lekker. Hij verloor in het begin wat plaatsen, maar veroverde die ook snel terug. De grip met de nieuwe regenbanden was erg goed en hij won soms meerdere plaatsen in een ronde. Hij vond de aansluiting als 3e achter Luca en Dion. Sen was duidelijk sneller dan Luca, maar die verdedigde een paar ronden goed. Uiteindelijk wist Sen met een mooie inhaalactie Luca in te halen maar het gaatje met Dion was net te groot om goed te maken; 0,7 seconden op de streep. Een keurige P2 was een prima uitgangspositie voor de 2e race.

Race 2 (final)
Na de eerste race begon zowaar de zon te schijnen. Er stond weinig wind, maar de baan zou heel langzaam opdrogen. Er was een droog spoor van een kart breed, maar omdat Sen zou starten op P2 durfde ik het wel aan. Het was twijfelen ook in de paddock waar de meesten op regenbanden stonden en iedereen naar elkaar keek. Op advies van het team besloten we op het laatste moment om te zetten naar slicks en dat bleek een goede keuze. Dion op P1 stond op regenbanden. De meesten zouden uiteindelijk starten op regenbanden.

Sen stond voor de eerste keer op de eerste startrij bij een rollende start, maar dat ging prima. Starten is niet het beste van Sen en zeker op slicks moest hij zoeken naar de droge lijn met grip. Na een paar minuten reed hij ineens op P9, maar ik zag de snelheid komen en met overmacht begon hij aan een prachtige inhaalrace. Halverwege de race reed hij al op P2 achter Donny, die op regenbanden reed. Het gat was meer dan 10 seconden maar Sen liep ieder rondje wel 1,5 tot 2 seconden in en Donny moest er aan geloven. Sen had zoveel meer tractie op zijn slicks bocht uit dat het op regenbanden onmogelijk was om dit bij te houden.
Tijdens de race bleek dat Sen een tijdstraf had gekregen van 10 seconden op het bord en hij wist dat, maar ik niet. Dat verklaarde wel waarom hij knetterhard door bleef trappen en echt op de limiet reed. Daardoor had hij op de streep een marge opgebouwd van maar liefst ruim 12 seconden!! Hij vloog echt over de baan. 
Achteraf werd de tijdstraf teruggedraaid voor Sen, maar zelfs met die straf was hij nog ruim eerste geweest.
Na afloop natuurlijk nog even de spanning van de controle, maar alles was goed, dus toen konden we echt juichen. Het was mooi om de blijdschap binnen het team met iedereen te delen en de reacties waren allemaal zo leuk; Sen had het gewoon goed gedaan, echt klasse en mooie acties laten zien.

Het betekende dat Sen na afloop gel in zijn haar ging doen, want hij moest natuurlijk op de foto op het podium en hij had er zin in! Hij straalde van oor tot oor en dit zijn de mooiste momenten natuurlijk.
Daarvoor nog een interview, dus komt hij vast nog in de krant met een leuk stukje en een foto.

Vandaag was niet alleen de prestatie van Sen, maar een teamprestatie van Montfoort Motorsports.
De hulp van iedereen: Ronald, Hans, Edward, Luuk, Erwin en Fred was perfect vandaag. De bandenwissel voor race 2 was een voorbeeld waarbij Luuk ons hielp en ik daarna hem kon helpen om de kart van Brett om te zetten. Bedankt iedereen en tot de volgende Wintercup wedstrijd in februari 2017. Dit was een mooie afsluiter van 2016 en nu genieten van de feestdagen!

 

Race 7 Veldhoven 11 september 2016

 

We kwamen vrijdagochtend op tijd in de paddock aan in Veldhoven; het was nog redelijk rustig.
De voorspellingen waren goed: een zonnig en warm weekend.
Fijn dat Sen zijn nieuwe school verlof geeft en topsport aanmoedigt, dat is erg prettig.

De zondag daarvoor reed Sen tijdens training al prima tijden op Veldhoven en het vertrouwen was goed.
Vanaf de eerste sessie op vrijdag zat Sen er meteen goed bij en verbeterde hij constant. Op een gegeven moment toverde hij meerdere keren een 43,9 op de mychron en behoorde tot de snelste rijders op vrijdag.

’s Avonds lekker buiten op een terras gegeten in de buurt van Veldhoven met Rick en Patrick.

 

Op zaterdag reden we 5 sessies volgens het schema met alle Minimax rijders. Het was een warme en zonnige dag.
Rondetijden waren de hele dag stabiel en goed, hoewel we de tijden van vrijdag niet op de klok kregen. De baan was minder snel. Een andere carburateur bracht nog wel iets extra’s.
Met nieuwe banden konden we de rondetijden nauwelijks verbeteren. Helaas bracht de wedstrijdmotor niets extra's, dus zouden we met de eigen motor rijden.
In de laatste sessie noteerde Sen nog een 44.1 en was hiermee de snelste van iedereen op de baan.

 

Aan het einde van de dag de kwalificatie. Plan was om weer samen met Rick laat de baan op te gaan, maar ineens reed Michael voor ze en reed duidelijk in de weg. Dit was niet zoals afgesproken en hierdoor hadden Rick en Sen ook niets meer aan elkaar tijdens de kwalificatie. Erg zonde, dom en onnodig.
Sen kwam niet verder dan een P9 en was erg teleurgesteld en emotioneel, hoewel het veld heel dicht bij elkaar zat. P9 vond ik op zich een prima uitgangspositie.

Na het opruimen van alle spullen door naar de Mispelhoef en weer lekker buiten gegeten met Rick en Patrick.

 

De vrije training op zondagochtend de motor warm rijden. Het was wat koeler dan zaterdag. Snelheid was super goed, Sen reed een 6e tijd en we zagen vooral ook meteen goede inhaalacties.  

 

Race 1
Starten vanaf de binnenkant op P9 en kwam goed de eerste bocht door, ondanks de beuken die van achteren zonder straf werden uitgedeeld. 
In bocht twee ging het echter mis. Rik Koen beukte Sen er keihard af aan het einde van het rechte stuk en Sen schoot zelfs over de kart van Ralph Winkel. Zo ontzettend jammer voor Sen, hij verdient dit echt niet. Ongelofelijk dat er geen straf volgde voor de veroorzaker, steeds hetzelfde.
Sen stond vast, moest uit zijn kart, maar kreeg zijn kart wel weer zelf op de baan en reed geconcentreerd een inhaalrace naar voren. Snelheid was goed, dus geen schade gelukkig!
Uiteindelijk op P18, maar Sen kreeg maar liefst 10 seconden straf voor zeer onsportief rijgedrag. Iets wat Sen niet herkende en ik ook niet. Gewoon een prima geconcentreerde inhaalrace gereden.
Voor het eerst hebben wij ons gemeld bij de rijders contact persoon, maar dat was zinloos. Er zat weinig anders op dan deze (onterechte) straf te accepteren. Dat ging mij beter af dan Sen, want die was zeer emotioneel door het gevoel van onrecht door de wedstrijdleiding. Sen wordt eerst zelf keihard van de baan gebeukt en daar gebeurt niets mee, echt teleurstellend.

 

Race 2
Er zat toch niets anders op dan Sen weer bij elkaar te rapen en klaar te maken voor een inhaalrace.
In de tweede race reed hij keurig van P23 naar P13 op eigen kracht. Mooie gevechten en vooral ook sportief en eerlijk met Kobe Pauwels. Dat maakt racen mooi om te zien.

 

Race 3
Vanaf P13 komt de top-10 ineens weer goed in zicht. Wederom een crash in de tweede bocht, maar Sen kwam er aardig doorheen, hoewel ik hem weer met de voorkant door de lucht zag gaan. In deze laatste race schoven meerdere rijders in de chicane van de baan, met name door veel zand op de baan en de levensgevaarlijke plek van de bandenstapel zo dicht bij de kerbs in de chicane.
Sen zat er goed bij en had spannende duels met Ralph Winkel, die hij eerst inhaalde. Sen bleef iets te lang hangen achter Scott Westhoven waardoor Ralph het gaatje dicht reed. Aan het einde van de race maakte Sen te veel foutjes (en omkijken….) en Ralph loerde op zijn kans en haalde Sen met een mooie actie in.
Uiteindelijk P8 door een tijdstraf van Rick. Met deze positie konden we wel leven na de tegenslag in race 1.

 

Overall een 14e plek, Sen verdient veel en veel meer, maar hij was zeker niet de enige pechvogel dit weekend.
Snelheid is de laatste maanden uitstekend, evenals het rijden. Zeer constant, petje af. Aandachtspunt voor Sen blijft het beheersen van zijn emoties, maar hij maakt echt stappen en dat is mooi om te zien. 

Richard bedankt voor het sleutelen (aan de kart en aan Sen) en de gezelligheid!
Bedankt iedereen van team Montfoort Motorsport voor de ondersteuning.

Lieve Madelon, Opa Teun en oma Ria, trouwe supporters: bedankt voor jullie aanmoedigingen ter plaatse! 

Over 3 weken (zondag 2 oktober) de 8e en laatste wedstrijd van dit seizoen in Genk!