Race 3 Circuit Park Berghem 21 mei 2017

Vrijdagochtend reden we op tijd uit Krommenie weg naar Circuit Park Berghem.
Wederom dank aan het Bertrand Russell College voor het verleende verlof. 

Op vrijdag was een tijdschema van toepassing en konden we in totaal 4 sessies van een kwartier trainen. We hadden voldoende tijd om wat afstellingen te proberen met de bandenspanning, alsmede verschillende velgen. De snelheid was weer goed.
Na de laatste training snel opruimen en naar huis, want Mels stond in de finalepoule van het schoolkorfbal en dat wilden we niet missen.

Zaterdagochtend weer vroeg op weg naar Berghem en daar konden we 4 sessies rijden en tevens de inschrijving en keuring doen.
De tweede training lieten we schieten, omdat de baan kletsnat was door een flinke bui en we toch wisten dat het de rest van de middag en de zondag droog zou zijn.
Maar ook een half uur voor de derde training regende het flink, maar konden we toch op slicks de wedstrijdmotor proberen en Sen had het meeste vertrouwen in die motor voor de wedstrijd.
Laatste sessie van 10 minuten nog even testen op nieuwe banden en we wisten genoeg, dachten we.

Bij de kwalificatie aan het einde van de dag stond Sen vooraan opgesteld met teamgenoot Brett er achter. De eerste ronden gingen meteen hard en Sen noteerde goede tijden, maar in het verloop van de korte kwalificatie zakten de rondetijden in. Door het vele rubber op de baan zaten we verkeerd met de bandenspanning en hierdoor kwam Sen niet verder dan P10.
Hij was teleurgesteld en boos op mij: “altijd als het moet, dan laat m’n kart het afweten”. Onzin natuurlijk. Sen had prima gereden en meerdere goede rijders stonden op lagere startposities.
De punten worden verdeeld met de races, niet met de kwalificatie.
Ik heb Sen gezegd dat zijn race snelheid het hele weekend goed was en dat ik er alle vertrouwen in had dat hij zondag naar voren zou rijden en dat ik zou zorgen voor een goed afgestelde kart. 
 
Nadat we alles hadden opgeruimd reden we naar hotel De Naaldhof, waar we ook lekker hebben gegeten en voetbal hebben gekeken.

De korte training van 7 minuten op zondagochtend in het zonnetje ging super hard en Sen noteerde een 3e tijd achter Thomas en Milan. Het bevestigde wat ik al wist: de snelheid was goed. 

Race 1
Het was een stralende dag met veel zon en een goede temperatuur.
De start in Berghem omschrijf ik het beste als ‘overleven’, want direct na de start is een knik en een lastige hairpin achter op het circuit.
Sen startte voorzichtig aan de buitenkant en verloor wat plaatsen maar begon meteen aan de aanval en reed langzaam naar voren. De inhaalacties waren allemaal mooi om te zien. Helaas werd Sen er halverwege afgetikt voor Donny (die na afloop wel netjes zijn excuses kwam aanbieden), maar kon verder en verloor weinig tijd. Wel miste hij hierdoor de aansluiting met Robert. Zonder druk van achteren kwam Sen als 6e over de finish.

Race 2
Sen deed het weer voorzichtig aan bij de start en verloor een paar plekken, die hij heel snel weer terug won. Je kunt aan alles zien dat hij rijdt met heel veel vertrouwen.
Op een gegeven moment haalde Sen voor een bocht zelfs twee rijders tegelijk in, briljant!
Aan het einde moest hij flink verdedigen om Robert achter zich te houden, maar dat lukte en hierdoor kwam Sen als 4e over de streep. Meer zat er niet in, het gat met Dani was te groot.
 
Race 3
Einde van de middag de laatste race, Sen had zijn kop er nog goed bij en dan merk je dat hij ouder wordt en fysiek en mentaal veel sterker is dan 1 of 2 jaar geleden.
Vanwege uitloop werd de laatste race in alle klassen ingekort naar 10 minuten.
De laatste race starten op de 2e startrij met snelle jongens om hem heen, dat is natuurlijk prima. Teamgenoot Brett had een goede start en reed zelfs voor Sen, maar Sen wist dit heel snel te herstellen. Thomas en Milan waren dit weekend niet bij te houden, maar op een gegeven moment zag ik na de hairpin ineens Sen voorop rijden. Het bleek dat Thomas en Dani op elkaar geklapt waren, maar gelukkig konden ze allebei verder.
Het was als eerste Milan die na een paar ronden Sen inhaalde en dat viel te verwachten met het verschil in rondetijden. Sen liet hem voorbij en verloor hierdoor zelf zo min mogelijk tijd. Nog knapper was het dat Thomas met grote achterstand ook het gat dicht reed en akelig dichtbij Sen kwam. Thomas reed dit weekend bizar snelle rondetijden en het viel te verwachten dat hij Sen inhaalde. Ook in de laatste race moest Sen alles uit de kast halen om Robert aan het einde achter zich te houden en het was bloedstollend om te zien. Het lukte weer, waardoor Sen als 3e over de streep kwam. Wat een knappe prestatie en super goed gereden!

Over de hele dag betekende de resultaten een knappe en verdiende P3 en zonder straffen voor Sen.
Het podium halen is en blijft bijzonder en een beloning.

Dank aan onze supporters Madelon en Mels (de gelukbrenger) en opa Teun en oma Ria; erg leuk dat jullie er weer (!) allemaal waren om Sen aan te moedigen!
Dank aan het hele Team Montfoort Motorsports voor de begeleiding en gezelligheid.

Op naar de volgende race over de grens in Kerpen, Duitsland op 11 juni! 

 

Race 2 Veldhoven 16 april 2017

Goede vrijdagochtend vertrokken we op tijd naar Veldhoven.
Sen had wederom verlof gekregen van het Bertrand Russell College om zich goed voor te bereiden.
We hadden het voorgaande weekend het nieuwe chassis getest en dat voelde goed aan.
Alleen wilde Sen toch weer graag het dikkere stuur van zijn ‘oude’ kart terug op de nieuwe kart. Dus bij aankomst op vrijdag eerst even sleutelen en ook de nieuwe mychron5 monteren, die door data engineer Luuk al helemaal was ingesteld.
Tot 12 uur reden we zonder schema en in de eerste sessie ging het al meteen snel. Sen kwam tot mijn verbazing mopperend, hoofdschuddend en klagend de pits binnen en dat leidde wel meteen tot een aanvaring en woordenwisseling tussen ons. Het was een valse start, maar de rest van de dag verliep goed en Sen zat er lekker bij. Snelheid, rijden & sfeer waren prima; het zat goed in z’n kop.

Op zaterdag slechts 4 trainingen op het programma en de verplichte inschrijving en keuring. We konden meteen de regenbanden tevoorschijn halen, want het regende en de baan was nat. Sen was in de eerste training oppermachtig in de regen, wat ging hij onwijs hard! De 2e training was half droog en half nat. We begonnen op regenbanden, maar wisselden deze naar slicks halverwege; dit was een lastige sessie voor alle rijders.
Daarna bleef het droog en werd de baan droog. We kozen in de 3e sessie voor nieuwe banden, maar de baan was niet echt top na alle regen.
In de laatste sessie dan maar de wedstrijdmotor monteren, maar die bracht niet hetgeen we verwacht hadden en om die reden monteerden we na overleg met Sen zijn eigen motor voor de kwalificatie en race.

Kwalificatie aan het einde van de dag en Sen stond vooraan opgesteld om als eerste de baan op te rijden, precies wat we wilden. Alleen bij het wegrijden sloeg zijn motor een paar keer af en kwam hij onverwacht en ongewild in de drukte terecht. Hij kwam uiteindelijk op P6 terecht en was wat teleurgesteld. We voelden allebei dat er meer in zat en hadden een goed gevoel voor zondag.
’s Avonds gezellig en lekker gegeten met Patrick en Rick bij de Mispelhoef en op tijd naar bed.

De korte training op zondag begon lekker op een redelijk droge baan, maar de rondetijden vielen aan het einde ver terug, omdat Sen nog een beetje de ‘natte lijnen’ bleef rijden.

Race 1
We dachten dat het spannend zou worden: droog of nat. Maar het begon ineens flink te regenen en daarom had iedereen de regenbanden gemonteerd voordat we het parc fermé in gingen.
De eerste start werd afgebroken, maar de 2e start ging goed en Sen schoof meteen naar de binnenkant en kwam goed door de eerste bocht heen. Hij verloor wel 1 of 2 plekjes door de start aan de buitenkant, maar wist die plaatsen snel terug te pakken. Op regenbanden was Sen niet de snelste en Sen reed op P4 en de nummers 1 t/m 4 reden op gepaste afstand van elkaar waardoor de race voor Sen nooit echt spannend werd, want pas in de laatste ronden kwam hij echt op snelheid. P4 was een prima uitgangspositie.
 
Race 2
Het was droog, de baan was meer dan half droog, maar niet op alle plekken kurkdroog. Iedereen vertrok op slicks en dat was de juiste keuze. Wederom starten aan de buitenkant op de 2e startrij en kwam weer snel op P4 terecht en gezien de rondetijden was dat ook wel de plek waar hij hoorde, want Sen was niet snel genoeg om de mannen voor hem in te halen.

Race 3
De baan was nu echt goed opgedroogd en de zon scheen zelfs, maar echt warm was het bepaald niet. We hadden niets aan de afstelling veranderd. De start verliep chaotisch, want voor Sen werd Thomas er hard afgereden door Robert, die hiervoor 10 seconden straf kreeg. Sen reed voor de tweede bocht al op P2 en nu reed Jordy aan kop, maar werd al snel door Sen en Robert ingehaald. Sen sloeg een gaatje met Robert en was sneller, maar halverwege sloeg de motor van Sen af toen zijn wielen blokkeerden bij het remmen voor de hairpin. Hij kon de motor snel weer starten, maar verloor zijn P1, maar kon P2 behouden en reed het gat naar Robert vrij makkelijk weer dicht. De laatste 5 of 6 ronden zat Sen bij Robert op de bumper en loerde naar het juiste moment om hem in te halen. Uiteindelijk deed hij dat 2 ronden voor het einde in de bochten na de ‘Mickey Mouse’ voor het opkomen van het rechte stuk, met een mooie actie waarbij ze elkaar heel lieten. Dit is racen zoals het hoort.
Sen sloeg een klein gaatje en op de streep was het ongeveer een halve seconde en won Sen overtuigend de laatste race. Super knap en slim gereden.

Over de hele dag betekende de resultaten voor Sen een knappe en verdiende P2, zonder straffen voor Sen.
Bij de prijsuitreiking werd Sen ook nog eens compleet verrast met een extra prijs, namelijk ‘Driver Of The Day’, uit handen van Frens Langenberg. Een heel mooi gebaar voor zijn manier van rijden en de prestaties die hij heeft laten zien op de baan.

En zo konden we nu wel met een goed gevoel naar huis, heerlijk!
De vorige keer in Kerpen was ik erg kritisch op de organisatie en de baanposten. Nu moet ik ook eerlijk zijn dat de uitgedeelde straffen die ik heb gezien voor iedereen terecht waren.
Uiteindelijk zijn het de coureurs zelf die alle keuzes maken en fair mogen racen, maar wel met respect voor elkaar en voor elkaars materiaal.

Dank aan onze supporters Madelon en Mels (de gelukbrenger) en opa Teun en oma Ria; erg leuk dat jullie er allemaal waren om Sen aan te moedigen!
Dank aan het hele Team Montfoort Motorsports voor de begeleiding en gezelligheid.

Op naar de volgende race op het nieuwe asfalt in Berghem op 21 mei ! 

 

Wintercup Veldhoven 5 februari 2017

De eerste Wintercup wedstrijd in Kerpen was een onverwacht succes en daarom waren de verwachtingen voor de tweede Wintercup wedstrijd in Veldhoven wel hoger dan gebruikelijk.

We hebben vooraf nog één keer getraind op Veldhoven, maar helaas was Sen die dag niet fit en ook de week voorafgaand aan de wedstrijd was Sen een paar dagen ziek thuis vanwege griep.

Met dank aan Bertrand Russell college had Sen op vrijdag verlof gekregen en vertrokken we op tijd naar Veldhoven, zodat we goed konden trainen en voorbereiden.
Het was lekker rustig op de vrijdag en Sen was de enige rijder van ons team en had daarom alle aandacht van Hans en Edward.
De tijden waren meteen goed en constant en er viel op een gegeven moment weinig te verbeteren. We zijn daarom op tijd gestopt om Sen ook niet te veel te belasten na zijn ‘kwakkelweek’. Alle spullen schoongemaakt, nagelopen en op tijd naar huis.
Vrijdagavond had Sen met school nog een theatervoorstelling, dus goede afleiding en lekker slapen in zijn eigen bed.

Op zaterdag sloegen we de eerste training over en waren er nog 5 trainingen over. De snelheid was meteen top. In de middag begon het te regenen en zat Sen nog steeds bij de snelste rijders. En dat allemaal met zijn eigen trainingsmotor.

De avond en nacht verliepen zoals verwacht met veel regen en de baan op zondagochtend was kletsnat. We monteerden de wedstrijdmotor voor de training, maar Sen klaagde na afloop over gebrek aan grip. We dachten dat dit door andere velgen en banden kwam en monteerden de wedstrijd velgen plus banden voor de kwalificatie.
De kwalificatie op regenbanden werd een teleurstelling met P10. De snelheid was niet goed. Sen liet zich bij het oprijden van de baan al meteen afbluffen door de tactieken van tegenstanders, die er blijkbaar allemaal bij horen. Hij was van slag en dat was precies wat die tegenstanders wilden.
Na afloop was hij volledig van slag, dikke tranen, boosheid en frustratie kwam er allemaal uit en dat hoort niet meer bij een rijder van zijn niveau. Ook niet als het tegen zit.

We hebben na de kwalificatie op verzoek van Sen zijn eigen trainingsmotor teruggezet. De baan droogde op en alle rijders zouden de eerste race starten op slicks.

Race 1 (prefinal)
Vanaf P10 had Sen een bliksemstart, hij kan het dus wel. Hij vond meteen een gaatje naar de binnenkant. In de eerste bocht pakte hij al wat plekken en binnen een ronde lag hij al op de 5e plaats. De snelheid was goed en door fouten van rijders voor hem schoof hij tijdens de race op naar P3. Meer zat er niet in, maar dat was een prima uitgangspositie voor de finale.
Dit was weer de ‘oude Sen’ die we zagen rijden. Na afloop technische controle, maar alles was in orde.

Race 2 (final)
Starten vanaf P3 aan de binnenkant is in theorie een perfecte positie en hij hoefde ‘alleen maar’ mee te rijden. Bij de start ging het toch mis en gaf Sen veel te veel ruimte aan de binnenkant, waardoor Dion aan de binnenkant Sen kon inhalen voor het ingaan van de eerste bocht. Sen zat hierdoor klem en verloor plaatsen in de eerste bocht. Ook bij de 2e bocht zat hij aan de buitenkant, waardoor hij veel plaatsen verloor…. Gelukkig vocht hij zich goed terug met mooie acties, maar het gat naar de nummers 2 en 3 was groot en de nummer 1 was sowieso niet meer in te halen. Sen reed het gat langzaam dicht en was duidelijk de snelste op de baan. Het lukte Sen helaas net niet op 0,1 seconde om de 3e plek te krijgen.
Maar niet getreurd. Het winterkampioenschap gaat over 2 wedstrijden en de punten van de finale van beide wedstrijden worden bij elkaar opgeteld. De uitkomst was dat Sen de meeste punten heeft gehaald over de wedstrijden in Kerpen en Veldhoven en daarom de terechte Winterkampioen 2016/2017 is geworden. Wat een geweldige prestatie!
Bij de prijsuitreiking kreeg hij weer een mooie beker uitgereikt en dit is natuurlijk een geweldige opsteker voor het nieuwe seizoen, dat volgende maand in Kerpen van start gaat.

Veel dank gaat uit naar Montfoort Motorsports en in het bijzonder Hans en Edward, die er alles aan gedaan hebben om Sen te begeleiden bij het behalen van het Winterkampioenschap.
Zoals Edward het mooi omschreef is dit een kers op de taart waar we met z’n allen naar toe gewerkt hebben! Op naar nog meer succes in het NK 2017 !

Dank aan onze vaste supporters opa Teun en oma Ria voor jullie steun en support!

 

Race 1 Kerpen 19 maart 2017

De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen stond voor de deur op het circuit in Kerpen.
We hebben daar sinds de laatste Wintercup wedstrijd in december niet meer gereden.

Sen had wederom op vrijdag verlof gekregen van het Bertrand Russell College om zich goed voor te bereiden op de eerste race van het nieuwe seizoen.
Na een voorspoedige rit van ruim 3 uur konden we in de loop van de ochtend de aanhanger uitladen en om 11.30 uur reed Sen zijn eerste sessie al op de baan. Rondetijden waren meteen goed.
Het viel op dat er al veel rijders aan het trainen waren. 
In totaal 5 sessies kunnen rijden en stabiel en snel (niet de snelste) en laatste sessie op nieuwe banden bracht helaas niet veel meer, maar wel handig om te weten.
’s Avonds gezellig gegeten bij het Italiaanse restaurant bij de Michael Schumacher kartbaan met de familie Ottes.

Op zaterdag slechts 4 trainingen op het programma. De baan was nat en het regende, het was een sombere dag. De eerste sessie op regenbanden ging best goed, maar daarna gingen de tijden achteruit en Sen zat er totaal niet bij. Terwijl het leek alsof hij zelf wel alles er uit perste.
We konden de oorzaak hiervan niet vinden, het leek iets motorisch te zijn.
We besloten toch, ondanks het slechte weer, de wedstrijdmotor te monteren en dat bracht meteen verbetering. De laatste sessie van 10 minuten ging weer rap.
In de kwalificatie wist hij zelfs 1,2 seconden sneller te rijden dan tijdens de trainingen en dat leverde hem uiteindelijk een P9 op. Het klinkt gek, maar gezien het verloop van de dag waren we niet ontevreden.

’s Avonds aten we met het hele team en Duitse schnitzel was van enorm formaat en heerlijk!

De korte training op zondagochtend ging ook lekker. Het was droog, maar de baan was nog nat. Sen reed een 4e tijd, maar een training zegt niet zo veel.

Race 1
Het was een dilemma. De baan droogde op, er was een droog spoor, maar voor zowel regenbanden als slicks viel wel wat te zeggen.
In overleg met Sen kozen we toch in het parc ferme voor slicks, hoewel we wisten dat het een risico was. We hoopten dat hij de eerste rondes goed door zou komen.
Helaas ging het bij de start al mis. Donny schoot meteen als een dolle naar de binnenkant en er gebeurde van alles, maar ik zag dat Sen van de baan werd getikt en het gras in schoot de bandenstapel in. Hij moest uitstappen, maar kon gelukkig verder. Snelheid was prima, maar meer dan P20 zat er niet in.

Race 2
Het was droog, de slicks had Sen ingereden, terwijl de meesten nog op nieuwe banden moesten starten. Start was goed en Sen kon aan zijn inhaalrace beginnen. Hij had het tempo er goed in zitten en pakte in sommige ronden meerdere rijders. Hij vloog over de baan en bewees hoe goed hij kan rijden met prachtige en faire inhaalacties. Ik stond echt te genieten. De winterkampioen was aan het werk.
Hij reed met nog zo’n 4 ronden te gaan al op P7 achter Dion Franc en haalde hem in en er zaten nog veel meer plekken in. Ik weet niet goed wat Dion Franc precies bezielt als hij wordt ingehaald, maar de actie die hij daarna op Sen inzette was totaal respectloos en een frustratie die niet thuis hoort bij dit kampioenschap. Onder het oog van 3 baanposten rijdt hij van achteren als een idioot over de achterbumper van Sen heen, verder over de uitlaat heen en bijna tegen de stoel/rug van Sen! Hierdoor wordt de einddemper van de uitlaat letterlijk van de kart van Sen afgereden. Sen moet na 2 rondjes vanwege een materiaalvlag naar binnen komen en valt in de pits op de grond in tranen, waar Ton hem kwam troosten. Naast me op de tribune hoor ik hoe men schande spreekt over de actie van Dion die iedereen heeft zien gebeuren. Want het viel ook de speaker op hoe Sen van P20 naar voren reed. Boos en gefrustreerd over het belachelijke en beschamende optreden van Dion Franc meldden we ons bij de rijderscontactpersoon. Niet omdat Sen er beter van wordt, maar wel omdat het gedrag van Dion Franc aangepakt moet worden met de hoogste straf die hiervoor geldt.
Daar worden beelden nagekeken en blijkt dat de 3 baanposten geen meldingen hebben gemaakt van het incident. Dit voelt alsof al je vertrouwen in het recht systeem wordt weggevaagd.
Dion Franc komt hier dus ongestraft mee weg, biedt geen excuses aan voor zijn actie, niets. 
Als je dit toestaat als organisatie dan is het einde echt helemaal zoek.

Race 3
Het team heeft op me in moeten praten, want het liefste had ik meteen en voor altijd afscheid genomen van Chrono, spullen ingepakt en naar huis gereden. Uiteindelijk hebben ze me kunnen overtuigen om te blijven. We moesten Sen oplappen en de organisatie heeft een flinke bijdrage geleverd aan de steile leercurve van Sen op het gebied van omgaan met teleurstellingen.

Vanaf P24 begon Sen voorzichtig, want hij zag het voor zich al mis gaan met z’n allen de eerste bocht in. Het ging mis en Sen kon er redelijk omheen rijden en moest weer aan een enorme inhaalrace beginnen. Het lukte hem om van P24 terug te rijden naar P8, gewoon heel knap gedaan.
Teamgenoot Brett reed keurig naar een P5, zijn beste resultaat in de minimax, dat was mooi.

Een weekend met een gevoel van schaamte over het rijgedrag van een ander kind, het gevoel van onmacht, boosheid, frustratie en een traan.
Je begint als winterkampioen, rijdt als een kampioen en gedraagt je als een kampioen. Zoals het hoort en een voorbeeld voor anderen. Daar ben ik trots op. Trots dat dit mijn zoon is.
Uiteindelijk staat hij met lege handen. Het is maar karten.

De emotie moet nog zakken. De tweede race staat over een paar weken voor de deur. Het team weet hoe ik hier over denk.
Chrono staat voor eerlijkheid, wij ook. Dat geldt niet voor iedereen heb ik zelf gezien en niet alleen ik gelukkig.
De opdracht aan Chrono is om alle opgestelde regels, dus ook gedrag , te handhaven en niet zoals nu gebeurt, ondanks alle goede bedoelingen. De huidige technologie biedt hiervoor genoeg mogelijkheden.
 
Dank aan Team Montfoort Motorsports voor de begeleiding en gezelligheid.
Op naar de volgende race in Veldhoven op 16 april ! 

 

Wintercup Kerpen 18 december 2016

Na de laatste NK-wedstrijd begin oktober in Genk hebben we rust genomen. Om eerlijk te zijn hebben we niet meer gereden sindsdien…
De Wintercup wedstrijd is een 1-dags evenement en leek ons leuk om mee te doen. Gezien de rustpauze van 2,5 maand had ik geen enkele verwachting.
Dit weekend zonder ondersteuning van een monteur, maar wel genoeg hulp uit het team.

Met dank aan Bertrand Russell college had Sen op vrijdag verlof gekregen en vertrokken we vroeg naar Kerpen (3 uurtjes) waar we rond het middaguur aan kwamen.
Tijd genoeg om nog een stuk of 4 sessies te rijden en aan het einde van de dag gewoon heel tevreden over het rijden van Sen en de neergezette tijden. Dit was boven verwachting en de afstelling van de kart was goed.
’s Avonds gezellig gegeten met Brett en zijn ouders bij de Italiaan naast het Michael Schumachter indoor kartcentrum.

Ook op zaterdag een dag vol met in totaal 6 trainingen van een kwartier, meer dan genoeg. Plus het ritueel van de inschrijving en technische veiligheidskeuring.
De wedstrijdmotor bleek meteen heel snel te zijn en Sen reed de hele dag constante zeer snelle tijden, waar niemand bij in de buurt kwam. Ongelofelijk, wat was hij aan het ‘trappen’. We hebben een sessie overgeslagen om hem rust te geven; de snelheid was toch goed.
Einde dag even kort ‘inrubberen’ van nieuwe slicks, maar daar reed Sen ineens opvallend veel langzamer op. Het leek erop alsof Sen dus harder ging op oude banden, maar what’s new…

’s Avonds met het hele team van Montfoort gegeten en dat was reuze gezellig. Op weg naar het restaurant de ruitenwisser aan en ik vreesde een natte baan op zondagochtend….

Zondagochtend was het asfalt inderdaad nat, te nat om met slicks de training te rijden. We kozen voor de 5 minuten training voor gebruikte regenbanden en wilden de nieuwe set bewaren voor de kwalificatie.
Op oude regenbanden met verkeerde velgen reed Sen toch nog naar een keurige 4e tijd in de vrije training, ik vond het prima en Sen ook.
Daarna de kwalificatie op nieuwe regenbanden. Alleen Brett en Sen startten op hele nieuwe regenbanden. Al na een paar rondjes zat het tempo er goed in. Sen reed naar een 5e tijd en was hierover zelf tevreden.

Race 1 (prefinal)
De baan was nog echt nat. Er lagen geen plassen, maar de baan was echt overal nat en iedereen moest starten op regenbanden.
Vanaf P5 was de start van Sen niet zo lekker. Hij verloor in het begin wat plaatsen, maar veroverde die ook snel terug. De grip met de nieuwe regenbanden was erg goed en hij won soms meerdere plaatsen in een ronde. Hij vond de aansluiting als 3e achter Luca en Dion. Sen was duidelijk sneller dan Luca, maar die verdedigde een paar ronden goed. Uiteindelijk wist Sen met een mooie inhaalactie Luca in te halen maar het gaatje met Dion was net te groot om goed te maken; 0,7 seconden op de streep. Een keurige P2 was een prima uitgangspositie voor de 2e race.

Race 2 (final)
Na de eerste race begon zowaar de zon te schijnen. Er stond weinig wind, maar de baan zou heel langzaam opdrogen. Er was een droog spoor van een kart breed, maar omdat Sen zou starten op P2 durfde ik het wel aan. Het was twijfelen ook in de paddock waar de meesten op regenbanden stonden en iedereen naar elkaar keek. Op advies van het team besloten we op het laatste moment om te zetten naar slicks en dat bleek een goede keuze. Dion op P1 stond op regenbanden. De meesten zouden uiteindelijk starten op regenbanden.

Sen stond voor de eerste keer op de eerste startrij bij een rollende start, maar dat ging prima. Starten is niet het beste van Sen en zeker op slicks moest hij zoeken naar de droge lijn met grip. Na een paar minuten reed hij ineens op P9, maar ik zag de snelheid komen en met overmacht begon hij aan een prachtige inhaalrace. Halverwege de race reed hij al op P2 achter Donny, die op regenbanden reed. Het gat was meer dan 10 seconden maar Sen liep ieder rondje wel 1,5 tot 2 seconden in en Donny moest er aan geloven. Sen had zoveel meer tractie op zijn slicks bocht uit dat het op regenbanden onmogelijk was om dit bij te houden.
Tijdens de race bleek dat Sen een tijdstraf had gekregen van 10 seconden op het bord en hij wist dat, maar ik niet. Dat verklaarde wel waarom hij knetterhard door bleef trappen en echt op de limiet reed. Daardoor had hij op de streep een marge opgebouwd van maar liefst ruim 12 seconden!! Hij vloog echt over de baan. 
Achteraf werd de tijdstraf teruggedraaid voor Sen, maar zelfs met die straf was hij nog ruim eerste geweest.
Na afloop natuurlijk nog even de spanning van de controle, maar alles was goed, dus toen konden we echt juichen. Het was mooi om de blijdschap binnen het team met iedereen te delen en de reacties waren allemaal zo leuk; Sen had het gewoon goed gedaan, echt klasse en mooie acties laten zien.

Het betekende dat Sen na afloop gel in zijn haar ging doen, want hij moest natuurlijk op de foto op het podium en hij had er zin in! Hij straalde van oor tot oor en dit zijn de mooiste momenten natuurlijk.
Daarvoor nog een interview, dus komt hij vast nog in de krant met een leuk stukje en een foto.

Vandaag was niet alleen de prestatie van Sen, maar een teamprestatie van Montfoort Motorsports.
De hulp van iedereen: Ronald, Hans, Edward, Luuk, Erwin en Fred was perfect vandaag. De bandenwissel voor race 2 was een voorbeeld waarbij Luuk ons hielp en ik daarna hem kon helpen om de kart van Brett om te zetten. Bedankt iedereen en tot de volgende Wintercup wedstrijd in februari 2017. Dit was een mooie afsluiter van 2016 en nu genieten van de feestdagen!