Op woensdagochtend rond 07.30 uur reden we weg uit Krommenie voor onze rit naar Wackersdorf, ongeveer 770 km.
Wie denkt dat je in Duitsland kunt doorrijden heeft het mis. Vooral op onze route was het een aaneenschakeling van opstoppingen door wegwerkzaamheden.

Rond half 5 kwamen we aan op de baan en Hans had de tent al opgezet. Sen was de enige rijder en had dus alle aandacht..
Bij aankomst hebben we de kart alvast klaargemaakt voor donderdag en de motor gemonteerd.
Op woensdag regelden we alvast de inschrijving en de gescande trainingsbanden voor de vrijdag.
We deelden onze slaapplek, evenals vorig jaar, met Rick en Patrick. We deden samen wat boodschapjes en aten daarna met Hans bij de kartbaan lekker buiten op het terras.

Op donderdag stonden er maar liefst 7 trainingen op het programma van 12 minuten, zodat we genoeg afstellingen konden proberen.
Om 09.00 uur de eerste training. We begonnen met onze eigen trainingsmotor op trainingsbanden van Le Mans. In de middag monteerden we een vrijwel nieuwe set slicks en was er wel verbetering te vinden. De laatste sessie sloegen we over, omdat bij Sen het beste er ook wel af was na deze intensieve dag.

Op vrijdag stonden er weer 7 trainingen op het programma en dit was de eerste officiële dag via de organisatie.
Vanaf de tweede sessie reed iedereen met gescande banden en transponder.
Het werd duidelijk dat, evenals vorig jaar, Sen grote moeite heeft met deze technische baan met langzame bochten. De rempunten, gas geven, lichaam gebruiken etc. waren gewoon niet goed en Sen leek te weinig te doen met onze tips.
Hoewel de onderlinge verschillen klein waren werd gedurende de dag duidelijk dat we onderaan de lijst met tijden bungelden…wat we ook probeerden.

Op zaterdagochtend heel vroeg hoorde ik al de regen tikken op het huisje waar we sliepen. Het was goed nat…..
Veel werk voor de monteur, want de hele kart moest omgebouwd worden naar de regen afstelling.
De vrije training op gebruikte regenbanden ging best aardig en Sen reed een 12e tijd.
De sessie daarna reden we op nieuwe regenbanden en dat was al een heel stuk minder goed, ineens bijna de langzaamste van iedereen en een seconde langzamer dan de eerste training.
Dat beloofde weinig goeds voor de kwalificatie, waarbij de baan nog steeds echt nat was en alle rijders weer op nieuwe regenbanden moesten starten.
De kwalificatie van slechts 5 minuten was iets beter dan de tweede training, maar veel te voorzichtig en Sen werd 19e na uitdelen van straffen voor anderen.

Vervolgens stonden in de middag twee heats op het programma van 7 minuten.
Sen werd ingedeeld in groep A en reed heat A-B en A-C.
In beide heats vertrek je vanaf dezelfde startplek, die afhankelijk is van je kwalificatie.
Sen startte beide heats vanaf P13.
In de eerste heat was het nog meer nat dan droog en vertrok iedereen op regenbanden. De tweede heat kon iedereen op nieuwe slicks starten.
Ook in deze heats kon hij weinig uitrichten en het enige wat hij kon doen was profiteren van straffen van anderen.
In de eerste heat werd hij ook 13e van de 16 in de heat.
In de tweede heat werd hij 15e en laatste, want Gianni Andrisani had een DQ.

Dat betekende na de kwalificatie na het rijden van de heats een teleurstellende starplek P23 voor de finals op zondag.
In de warm up op zondagochtend reed Sen de 17e tijd.

De prefinal reed Sen naar een 20e plek ondanks een 5 seconden penalty voor pushing. We konden deze straf niet verklaren, maar hebben het geaccepteerd.
In de Final heeft Sen te weinig laten zien. De start was best ok, maar daarna een te afwachtende (onzeker?) houding. Daar waar hij kon inhalen deed hij het niet.
Na verwerking van de straffen werd Sen 20e.
Het dagresultaat was 22e en we stellen vast dat Sen op basis van wat hij vier dagen heeft laten zien ook niet meer verdiende dan dat.

Hans van Zuylen bedankt voor de gezellige dagen en de prima ondersteuning!

Sen bedankt zijn sponsoren Geijsel Kroon, OTUA.nl, Bouwbedrijf Jan Piet Leguijt, ROFINA, Era Richmen en Attentio Zeefdruk voor de ondersteuning.