Vanaf het moment dat Rotax bekend maakte om voor het eerst deze wedstrijd in Le Mans (Frankrijk)  te organiseren waren we enthousiast. Hoe mooi is het om je te kunnen meten met de beste rijders uit de hele wereld !? Maximaal 108 inschrijvingen in de klasse Junior!

Maandagochtend vroeg vertrokken we richting Le Mans en dat is nog best een hele reis. Aan het einde van de middag reden we de paddock op die al heel vol stond en we zagen dat Hans de tent al had staan. We konden uitladen en meteen met de kart aan het werk om deze klaar te zetten voor de eerste training op dinsdagochtend om 09.00 uur.
We stonden met vier rijders in de tent: Melvin, Amadou en Sen in de Junioren en Jesse in de DD2.
Daarna lekker naar het hotel en na het inchecken hapje eten in Le Mans bij een Italiaan op straat.

Dinsdag stonden er 5 trainingen van 10 minuten op het programma.
Natuurlijk zijn de eerste trainingen bedoeld om de baan te verkennen, maar Sen had in de simulator en via youtube al de nodige voorbereidingen getroffen. De snelheid was meteen goed en in de tweede sessie hadden we de goede tandwiel combinatie gevonden.
Voor de laatste 3 sessies monteerden we een nieuwe set trainingsbanden en daar vonden we maar liefst een seconde tijdwinst mee.
Le Mans is een ontzettend snelle baan met topsnelheden van rond 125 km per uur vanwege lange rechte stukken. Verder zitten er mooie bochten in en wat hoogteverschillen.
Dinsdag einde dag weer gezellig met z’n allen buiten op het terras gegeten op het plein in Le Mans.

Woensdag stonden er 4 trainingen op het programma en daarna de kwalificatie in de avond.
De trainingen reden we op gescande trainingsbanden, zodat iedereen die dag op nieuwe banden zou starten.
Omdat we in verschillende groepen reden en Sen telkens in groep 1 zat was het moeilijk om te bepalen waar we precies stonden. We zagen telkens dat groep 3 het snelste was. Dit was ook wel verklaarbaar, omdat de eerste groepen de juiste laag rubber op het asfalt neerleggen.

Voor de kwalificatie werd Sen ingedeeld in groep 1 wat een absoluut nadeel leek te zijn.
Ze gingen met 28 rijders de baan op en Sen zette een keurige 8e tijd neer.
Echter, in de twee groepen daarna ging het telkens nog sneller.
Omdat de verschillen zo groot waren hanteerde de wedstrijdleiding een regel, waarbij ze toepassen dat Sen als het ware ook in groep 2 en 3 een 8e tijd zou hebben gereden.
Hij stond dus na de kwalificatie keurig 24e van de 84; een absolute meevaller!
Na het karten lekker BBQ verzorgd door de gastvrije familie Ezinga op de camping.

Op donderdag en vrijdag stonden er in totaal 5 series op het programma, die de uiteindelijke startplek zouden bepalen. Drie op donderdag en twee op vrijdag. Sen zou in alle series starten op P8 en dat is prima natuurlijk.

De eerste series op donderdag ging de start van Sen buitenom prima, maar werd in de eerste ronde de rode vlag gezwaaid vanwege een behoorlijke crash. Na lang wachten vanwege medische verzorging een herstart. Sen lag op een keurige 9e plek, maar drie rondjes voor het einde maakte een rijder achter Sen een inschattingsfout aan het einde rechte stuk, waardoor ze allebei crashten terwijl ze op P9 en P10 reden in de eerste serie wat heel goed is.
Gelukkig kon Sen verder en kreeg de ‘dader’ straf, maar P23 was heel jammer natuurlijk.

Tweede serie ging beter en weer buitenom en Sen reed naar een keurige 9e plek.
De derde en laatste serie was ook de beste van de dag en met een beetje mazzel. Sen had weer een goede start buitenkom en mede door wat crashes en fouten voor hem reed hij probleemloos naar P6 en ook de eerste vijf waren op niet te grote afstand voor hem. Een mooie afsluiting van de dag!
In de avond gingen we lekker sushi eten met Hans.

Op vrijdag de laatste twee sessies.
De vierde sessie werd er erg ruw gereden en tijdens de sessie was Sen zijn bumper ingeklikt, dus penalty van 5 seconden en daarom als 9e over de streep, maar als 14e in uitslag.
In de 5e sessies ging het er weer te stevig aan toe en bleek na afloop dat Sen zijn uitlaat er af was gereden en wederom zijn bumper in, uitslag P13. De manier van racen getuigde van weinig onderling respect helaas.

Na het tellen van de punten bleek Sen 65 punten te hebben behaald. Met 60 punten weet je zeker dat je in finale A staat bij de beste 36 van de wereld, dus dat zou nog spannend worden.
Niet veel later bleek dat Sen de Finale A had gehaald en op zaterdag in de Prefinal mocht starten op P32.
Dat was toch wel een beetje ons doel en daarom blijdschap en in de avond weer BBQ bij Ezinga op de camping.

Zaterdag de laatste dag en alleen de Finale A zou een Prefinal en Final mogen rijden.
In de Prefinal ging het na de start helaas snel mis. Sen zijn uitlaat werd er af gereden en hij reed de pits in over de weegschaal in plaats van naar de ‘repair area’.
De uitlaat was namelijk alleen van het spruitstuk geschoten, maar de veren zaten er nog aan. Dat was binnen één seconde gemaakt…..In dezelfde ronde was een rode vlag, dus moest iedereen opnieuw starten. Omdat Sen al in de pits stond kon dat niet meer. Ik was echt ontzettend boos, dit was weer zo’n leermomentje, echt heel zonde (en onnodig, want duidelijk verteld bij de briefing).

De Final dan maar als 35e starten van de 36.
Dat ging gelukkig veel beter, Sen reed een goede race en naar een 23e plek over de streep, maar moest vanwege een bumper penalty (…..de zoveelste) een straf van 5 seconden incasseren en stond in de uitslag als 26e.
Een prima resultaat waar hij trots op kan zijn en waar hij hard voor heeft moeten knokken.
Er had zeker wel meer in gezeten, maar ‘als’ telt niet.

Le Mans was een mooie, maar zeer intensieve week met lange race dagen, maar een onvergetelijke ervaring.

Team Montfoort Motorsports, met name Hans van Zuylen dank voor de gezelligheid en de ondersteuning! 

Sen bedankt zijn sponsoren Geijsel Kroon, OTUA.nl, Bouwbedrijf Jan Piet Leguijt, ROFINA, Era Richmen en Attentio Zeefdruk voor de ondersteuning.