Woensdagochtend om iets voor half 9 stonden we bij Rick en Patrick voor de deur om samen met hen naar Wackersdorf te rijden; een rit van zo’n 750 km.
De reis verliep voorspoedig en einde van de middag rond half 6 kwamen we aan bij de kartbaan en konden we alvast wat kartspullen bij de tent uitladen, die al door Hans was opgezet. Zelfs de inschrijving konden we direct regelen, dat was relax.
Daarna naar ons huisje op de nabijgelegen camping en ’s avonds lekker uit eten in een typisch Duits restaurant. Daarna op tijd naar bed en het was een hele koude nacht.

Donderdagochtend na een goed ontbijt naar de baan en hadden we tijd genoeg om de motor op de kart te bouwen en de afstelling in orde te maken voor de eerste training om half 10. Het was een mooie zonnige dag.
Zoals altijd zijn de eerste 3 trainingen in de ochtend op donderdag voor Sen ‘baanverkenning’, omdat hij nooit eerder op deze baan heeft gereden.
Wackersdorf is een vrij technische baan, maar ook met een lang recht stuk en een doordraaier na start-finish.
Sen zelf zat er niet direct lekker in en moest duidelijk zoeken naar ritme. Ook na de sessies was hij kribbig en gaf geen bruikbare feedback.
Hoewel de rondetijden beter werden was wel te zien dat hij lang niet snel genoeg was in vergelijking met andere rijders.
Na afloop van de eerste dag was duidelijk dat er werk aan de winkel was…
Tijd voor ontspanning en Patrick kookte een lekkere pasta voor ons.

Vrijdagochtend reed Sen vanaf de tweede sessie met een nieuwe set ‘scanned practice tyres’ en Sen raakte al in de eerste ronde van de baan, waardoor het tandwiel krom ging, de ketting brak, de ketting door de kettingkast heen sloeg en de radiator ook lek sloeg. Dat was meteen flinke schade..
We besloten de wedstrijdmotor voor de derde sessie te monteren met aangepaste carburatie voor een nieuwe poging en verwisselden in de middag nog een tandwiel.
De rondetijden verbeterden flink en Sen had twee goede sessies met verschillende afstellingen, waarna we de data konden bekijken om te vergelijken.
Ik had wel het gevoel dat we in de buurt konden komen van de concurrentie.
De vrijdag sloten we af met de technische keuring en de briefing.
Daarna uit eten bij een chaotisch Italiaans restaurant, maar met heerlijke pizza en voor Sen zijn favoriete mosselen.

Zaterdagochtend twee korte vrije trainingen en daarna de kwalificatie.
Hoewel we niets aan de afstelling van de vrijdag meer hadden gewijzigd waren de rondetijden in de eerste training meteen beduidend langzamer en ook de tweede training op nieuwe banden kwamen we niet in de buurt van de tijden van de vrijdag.
We piekerden om het te verklaren: zat dit in Sen of in iets anders.

Sen was blij met zijn indeling in groep 2 voor de kwalificatie, maar ook daar had Sen geen enkel moment de snelheid om een mooie rondetijd neer te zetten of een goede slipstream te krijgen.
In zijn groep kwam hij niet verder dan een 14e tijd, dat was een enorme teleurstelling.
Op basis van alle resultaten had Sen een 29e tijd van de 30 rijders en werd hij ingedeeld in groep B.
Hij moest zaterdagmiddag twee heats rijden van 7 minuten: A-B & B-C.
In beide heats kon Sen gewoon helemaal niets uitrichten, het zag er gewoonweg machteloos uit.
Hij werd geen laatste, maar profiteerde alleen van het uitvallen van andere rijders en niet omdat hij zelf aanvallend kon rijden.
De stemming werd er natuurlijk niet beter op en met hulp van Edward is op zaterdagmiddag de hele kart omgebouwd. De stand van de pedalen, de achteras, de tandwielen de afstelling van de voor- en de achterkant van de kart.
In de hoop dat het zondag iets zou brengen voor de finals.

Ondanks alle goede hoop bleek tijdens de training al dat door alle veranderingen de kart niet sneller was geworden…
Het klinkt allemaal een beetje raar, maar het rijden van de finals zou gewoon een formaliteit worden waarin Sen van alles kon proberen en dat ook deed, maar hij kon gewoon niets uitrichten.
Hij werd ook niet meer boos, want hij zag dat hij op alle fronten op de baan kansloos was.
In de bochten kon hij niet mee, in de slipstream niet, op het rechte stuk ook niet.
Het was pijnlijk om te zien, maar Sen sloot dit weekend af op P27 en dat was de afspiegeling van een wanhopig weekend.

Sen had dit EK liever beter afgesloten, maar zo’n tegenvaller hoort er helaas ook bij.
Zeker na de progressie van Zweden en het hoogtepunt van een P9 in Oostenrijk had Sen op een beter resultaat gehoopt.
De ‘doelstelling’ voor Wackersdorf was niet anders dan de andere wedstrijden, namelijk de finals op zondag halen.
Maar Sen had zeker gehoopt te kunnen strijden om plek 15-20 en dat leek vooraf realistisch.

Sen bedankt zijn sponsoren Geijsel Kroon, OTUA.nl, Bouwbedrijf Jan Piet Leguijt en Boxersenzo.nl voor de ondersteuning het afgelopen jaar.
Het seizoen 2018 zit er op!
We gaan ons net als ieder jaar de komende maanden oriënteren op de 2019 kalenders van diverse kampioenschappen in binnen- en buitenland.
En niet in de laatste plaats zullen we ook voor 2019 opnieuw onze bestaande sponsoren benaderen en hoopt Sen dat hij ook volgend jaar weer op uw steun kan rekenen.
Tevens gaat Sen op zoek naar nieuwe sponsoren vanwege de budgetten op dit niveau van de kartsport en de noodzakelijke investeringen in de winter voor een nieuw zogenaamd ‘rollend chassis’ en na vijf jaar is ook de motor aan vervanging toe.