De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen stond voor de deur op het circuit in Kerpen.
We hebben daar sinds de laatste Wintercup wedstrijd in december niet meer gereden.

Sen had wederom op vrijdag verlof gekregen van het Bertrand Russell College om zich goed voor te bereiden op de eerste race van het nieuwe seizoen.
Na een voorspoedige rit van ruim 3 uur konden we in de loop van de ochtend de aanhanger uitladen en om 11.30 uur reed Sen zijn eerste sessie al op de baan. Rondetijden waren meteen goed.
Het viel op dat er al veel rijders aan het trainen waren. 
In totaal 5 sessies kunnen rijden en stabiel en snel (niet de snelste) en laatste sessie op nieuwe banden bracht helaas niet veel meer, maar wel handig om te weten.
’s Avonds gezellig gegeten bij het Italiaanse restaurant bij de Michael Schumacher kartbaan met de familie Ottes.

Op zaterdag slechts 4 trainingen op het programma. De baan was nat en het regende, het was een sombere dag. De eerste sessie op regenbanden ging best goed, maar daarna gingen de tijden achteruit en Sen zat er totaal niet bij. Terwijl het leek alsof hij zelf wel alles er uit perste.
We konden de oorzaak hiervan niet vinden, het leek iets motorisch te zijn.
We besloten toch, ondanks het slechte weer, de wedstrijdmotor te monteren en dat bracht meteen verbetering. De laatste sessie van 10 minuten ging weer rap.
In de kwalificatie wist hij zelfs 1,2 seconden sneller te rijden dan tijdens de trainingen en dat leverde hem uiteindelijk een P9 op. Het klinkt gek, maar gezien het verloop van de dag waren we niet ontevreden.

’s Avonds aten we met het hele team en Duitse schnitzel was van enorm formaat en heerlijk!

De korte training op zondagochtend ging ook lekker. Het was droog, maar de baan was nog nat. Sen reed een 4e tijd, maar een training zegt niet zo veel.

Race 1
Het was een dilemma. De baan droogde op, er was een droog spoor, maar voor zowel regenbanden als slicks viel wel wat te zeggen.
In overleg met Sen kozen we toch in het parc ferme voor slicks, hoewel we wisten dat het een risico was. We hoopten dat hij de eerste rondes goed door zou komen.
Helaas ging het bij de start al mis. Donny schoot meteen als een dolle naar de binnenkant en er gebeurde van alles, maar ik zag dat Sen van de baan werd getikt en het gras in schoot de bandenstapel in. Hij moest uitstappen, maar kon gelukkig verder. Snelheid was prima, maar meer dan P20 zat er niet in.

Race 2
Het was droog, de slicks had Sen ingereden, terwijl de meesten nog op nieuwe banden moesten starten. Start was goed en Sen kon aan zijn inhaalrace beginnen. Hij had het tempo er goed in zitten en pakte in sommige ronden meerdere rijders. Hij vloog over de baan en bewees hoe goed hij kan rijden met prachtige en faire inhaalacties. Ik stond echt te genieten. De winterkampioen was aan het werk.
Hij reed met nog zo’n 4 ronden te gaan al op P7 achter Dion Franc en haalde hem in en er zaten nog veel meer plekken in. Ik weet niet goed wat Dion Franc precies bezielt als hij wordt ingehaald, maar de actie die hij daarna op Sen inzette was totaal respectloos en een frustratie die niet thuis hoort bij dit kampioenschap. Onder het oog van 3 baanposten rijdt hij van achteren als een idioot over de achterbumper van Sen heen, verder over de uitlaat heen en bijna tegen de stoel/rug van Sen! Hierdoor wordt de einddemper van de uitlaat letterlijk van de kart van Sen afgereden. Sen moet na 2 rondjes vanwege een materiaalvlag naar binnen komen en valt in de pits op de grond in tranen, waar Ton hem kwam troosten. Naast me op de tribune hoor ik hoe men schande spreekt over de actie van Dion die iedereen heeft zien gebeuren. Want het viel ook de speaker op hoe Sen van P20 naar voren reed. Boos en gefrustreerd over het belachelijke en beschamende optreden van Dion Franc meldden we ons bij de rijderscontactpersoon. Niet omdat Sen er beter van wordt, maar wel omdat het gedrag van Dion Franc aangepakt moet worden met de hoogste straf die hiervoor geldt.
Daar worden beelden nagekeken en blijkt dat de 3 baanposten geen meldingen hebben gemaakt van het incident. Dit voelt alsof al je vertrouwen in het recht systeem wordt weggevaagd.
Dion Franc komt hier dus ongestraft mee weg, biedt geen excuses aan voor zijn actie, niets. 
Als je dit toestaat als organisatie dan is het einde echt helemaal zoek.

Race 3
Het team heeft op me in moeten praten, want het liefste had ik meteen en voor altijd afscheid genomen van Chrono, spullen ingepakt en naar huis gereden. Uiteindelijk hebben ze me kunnen overtuigen om te blijven. We moesten Sen oplappen en de organisatie heeft een flinke bijdrage geleverd aan de steile leercurve van Sen op het gebied van omgaan met teleurstellingen.

Vanaf P24 begon Sen voorzichtig, want hij zag het voor zich al mis gaan met z’n allen de eerste bocht in. Het ging mis en Sen kon er redelijk omheen rijden en moest weer aan een enorme inhaalrace beginnen. Het lukte hem om van P24 terug te rijden naar P8, gewoon heel knap gedaan.
Teamgenoot Brett reed keurig naar een P5, zijn beste resultaat in de minimax, dat was mooi.

Een weekend met een gevoel van schaamte over het rijgedrag van een ander kind, het gevoel van onmacht, boosheid, frustratie en een traan.
Je begint als winterkampioen, rijdt als een kampioen en gedraagt je als een kampioen. Zoals het hoort en een voorbeeld voor anderen. Daar ben ik trots op. Trots dat dit mijn zoon is.
Uiteindelijk staat hij met lege handen. Het is maar karten.

De emotie moet nog zakken. De tweede race staat over een paar weken voor de deur. Het team weet hoe ik hier over denk.
Chrono staat voor eerlijkheid, wij ook. Dat geldt niet voor iedereen heb ik zelf gezien en niet alleen ik gelukkig.
De opdracht aan Chrono is om alle opgestelde regels, dus ook gedrag , te handhaven en niet zoals nu gebeurt, ondanks alle goede bedoelingen. De huidige technologie biedt hiervoor genoeg mogelijkheden.
 
Dank aan Team Montfoort Motorsports voor de begeleiding en gezelligheid.
Op naar de volgende race in Veldhoven op 16 april !