Na de laatste NK-wedstrijd begin oktober in Genk hebben we rust genomen. Om eerlijk te zijn hebben we niet meer gereden sindsdien…
De Wintercup wedstrijd is een 1-dags evenement en leek ons leuk om mee te doen. Gezien de rustpauze van 2,5 maand had ik geen enkele verwachting.
Dit weekend zonder ondersteuning van een monteur, maar wel genoeg hulp uit het team.

Met dank aan Bertrand Russell college had Sen op vrijdag verlof gekregen en vertrokken we vroeg naar Kerpen (3 uurtjes) waar we rond het middaguur aan kwamen.
Tijd genoeg om nog een stuk of 4 sessies te rijden en aan het einde van de dag gewoon heel tevreden over het rijden van Sen en de neergezette tijden. Dit was boven verwachting en de afstelling van de kart was goed.
’s Avonds gezellig gegeten met Brett en zijn ouders bij de Italiaan naast het Michael Schumachter indoor kartcentrum.

Ook op zaterdag een dag vol met in totaal 6 trainingen van een kwartier, meer dan genoeg. Plus het ritueel van de inschrijving en technische veiligheidskeuring.
De wedstrijdmotor bleek meteen heel snel te zijn en Sen reed de hele dag constante zeer snelle tijden, waar niemand bij in de buurt kwam. Ongelofelijk, wat was hij aan het ‘trappen’. We hebben een sessie overgeslagen om hem rust te geven; de snelheid was toch goed.
Einde dag even kort ‘inrubberen’ van nieuwe slicks, maar daar reed Sen ineens opvallend veel langzamer op. Het leek erop alsof Sen dus harder ging op oude banden, maar what’s new…

’s Avonds met het hele team van Montfoort gegeten en dat was reuze gezellig. Op weg naar het restaurant de ruitenwisser aan en ik vreesde een natte baan op zondagochtend….

Zondagochtend was het asfalt inderdaad nat, te nat om met slicks de training te rijden. We kozen voor de 5 minuten training voor gebruikte regenbanden en wilden de nieuwe set bewaren voor de kwalificatie.
Op oude regenbanden met verkeerde velgen reed Sen toch nog naar een keurige 4e tijd in de vrije training, ik vond het prima en Sen ook.
Daarna de kwalificatie op nieuwe regenbanden. Alleen Brett en Sen startten op hele nieuwe regenbanden. Al na een paar rondjes zat het tempo er goed in. Sen reed naar een 5e tijd en was hierover zelf tevreden.

Race 1 (prefinal)
De baan was nog echt nat. Er lagen geen plassen, maar de baan was echt overal nat en iedereen moest starten op regenbanden.
Vanaf P5 was de start van Sen niet zo lekker. Hij verloor in het begin wat plaatsen, maar veroverde die ook snel terug. De grip met de nieuwe regenbanden was erg goed en hij won soms meerdere plaatsen in een ronde. Hij vond de aansluiting als 3e achter Luca en Dion. Sen was duidelijk sneller dan Luca, maar die verdedigde een paar ronden goed. Uiteindelijk wist Sen met een mooie inhaalactie Luca in te halen maar het gaatje met Dion was net te groot om goed te maken; 0,7 seconden op de streep. Een keurige P2 was een prima uitgangspositie voor de 2e race.

Race 2 (final)
Na de eerste race begon zowaar de zon te schijnen. Er stond weinig wind, maar de baan zou heel langzaam opdrogen. Er was een droog spoor van een kart breed, maar omdat Sen zou starten op P2 durfde ik het wel aan. Het was twijfelen ook in de paddock waar de meesten op regenbanden stonden en iedereen naar elkaar keek. Op advies van het team besloten we op het laatste moment om te zetten naar slicks en dat bleek een goede keuze. Dion op P1 stond op regenbanden. De meesten zouden uiteindelijk starten op regenbanden.

Sen stond voor de eerste keer op de eerste startrij bij een rollende start, maar dat ging prima. Starten is niet het beste van Sen en zeker op slicks moest hij zoeken naar de droge lijn met grip. Na een paar minuten reed hij ineens op P9, maar ik zag de snelheid komen en met overmacht begon hij aan een prachtige inhaalrace. Halverwege de race reed hij al op P2 achter Donny, die op regenbanden reed. Het gat was meer dan 10 seconden maar Sen liep ieder rondje wel 1,5 tot 2 seconden in en Donny moest er aan geloven. Sen had zoveel meer tractie op zijn slicks bocht uit dat het op regenbanden onmogelijk was om dit bij te houden.
Tijdens de race bleek dat Sen een tijdstraf had gekregen van 10 seconden op het bord en hij wist dat, maar ik niet. Dat verklaarde wel waarom hij knetterhard door bleef trappen en echt op de limiet reed. Daardoor had hij op de streep een marge opgebouwd van maar liefst ruim 12 seconden!! Hij vloog echt over de baan. 
Achteraf werd de tijdstraf teruggedraaid voor Sen, maar zelfs met die straf was hij nog ruim eerste geweest.
Na afloop natuurlijk nog even de spanning van de controle, maar alles was goed, dus toen konden we echt juichen. Het was mooi om de blijdschap binnen het team met iedereen te delen en de reacties waren allemaal zo leuk; Sen had het gewoon goed gedaan, echt klasse en mooie acties laten zien.

Het betekende dat Sen na afloop gel in zijn haar ging doen, want hij moest natuurlijk op de foto op het podium en hij had er zin in! Hij straalde van oor tot oor en dit zijn de mooiste momenten natuurlijk.
Daarvoor nog een interview, dus komt hij vast nog in de krant met een leuk stukje en een foto.

Vandaag was niet alleen de prestatie van Sen, maar een teamprestatie van Montfoort Motorsports.
De hulp van iedereen: Ronald, Hans, Edward, Luuk, Erwin en Fred was perfect vandaag. De bandenwissel voor race 2 was een voorbeeld waarbij Luuk ons hielp en ik daarna hem kon helpen om de kart van Brett om te zetten. Bedankt iedereen en tot de volgende Wintercup wedstrijd in februari 2017. Dit was een mooie afsluiter van 2016 en nu genieten van de feestdagen!