Het weekend voor de race in Kerpen hadden we al een dagje getraind in Kerpen en we sloten die trainingsdag af met een goed gevoel.

Donderdagavond laat kwamen we aan in Kerpen op ons overnachtingsadres; we sliepen niet zo lekker de eerste nacht.
Vrijdagochtend op tijd naar de baan waar de weersverwachtingen voor die dag regen voorspelden.
Gelukkig konden we nog een paar sessies met droog weer rijden en Sen had een goede focus en de tijden waren prima.
Overschakelen naar de regenbanden was lastig voor Sen. Hij had moeite en reed voorzichtig. Het regende in de middag soms zo hard dat het zicht heel slecht was en ik kan me voorstellen dat dit niet lekker rijdt.
Hij was helemaal doorweekt en was blij dat hij droge kleren aan kon. De natte bende hing te drogen op de badkamer met de verwarming aan.
Daarna met een leuke groep gegeten bij de Michael Schumacher kartbaan in het naastgelegen Italiaanse restaurant.

Op zaterdag reden we de 4 sessies volgens schema. De eerste sessie was nog droog en de laatste dacht ik ook. Maar de andere twee sessies waren behoorlijk nat en lastig voor Sen. We wisselden tussen goede en minder goede regenbanden. We konden de wedstrijdmotor niet proberen in de regen, dus reden we de wedstrijd met onze eigen motor.
Uiteindelijk vonden we wel de juiste afstelling voor regen.
In tegenstelling tot de verwachting was de kwalificatie niet in de regen, maar op een zo goed als droge baan, dus vertrok iedereen op slicks.
Sen reed samen met Rick laat de baan op met vrije ruimte voor ze en op nieuwe banden. Het zag er goed uit en Sen reed een tijdje op plek 5, maar zakte terug naar P11. Op zich een goede uitgangspositie voor de race.
 
's Avonds gezellig met opa Teun en oma Ria gegeten, weer bij de Italiaan, want die waren speciaal naar Sen gekomen om hem aan te moedigen al vanaf de kwalificatie.

De weersvoorspelling voor zondag was goed en dat zou voor Sen goed uit moeten kunnen pakken.

De vrije training op zondagochtend stelt nooit veel voor, maar toen ik Sen zag rijden verbaasde ik me wel een beetje, het leek alsof het niet echt hard ging en met weinig focus en overtuiging. P17 in de training zegt niet veel, maar ik had liever P10 gezien eerlijk gezegd.

Race 1
Sen startte aan de binnenkant en dat is op Kerpen wel prettig vanwege de eerste bocht na start-finish. Hij kwam slecht weg bij de start achter Rick en er viel een heel gat waardoor het plan om samen met Rick naar voren te rijden in duigen viel. Hij kreeg nog een paar flinke klappen in de eerste bocht en verloor wel 6 of 7 plekken. Bij de laatste bocht was Sen ongeduldig en tikte Estella bijna van de baan af en ging door het gras en belandde zelf in een crash; einde race nog voor start-finish.
Een flinke blauwe plek op z'n arm en een pijnlijke pols en hand.
 
Race 2
Sen startte op P24 en het idee was om er maar het beste van te maken en hem te laten racen.
De start was weer druk en rommelig, maar het lukte Sen om gedurende de race wat rijders in te halen en naar voren te rijden. Sen eindigde op P16 en dat lijkt op het eerste gezicht goed.
Toch was het rijden niet zoals hij kan. Als hij alleen rijdt gaat het prima en rijdt hij de goede lijnen en is geconcentreerd. Zodra hij achter iemand zit maakt hij te veel fouten, wordt afgeleid, kijkt meer achterom dan vooruit, is bezig met klepje radiator voor temperatuur motor etc.
8 rijders inhalen is prima, maar met meer focus en concentratie op eigen rijden had hij er wel 12 kunnen inhalen met zijn snelheid.
Het percentage fouten moet omlaag. Deze race ging 40% goed, terwijl het zo'n 80% moet zijn. En dat kan Sen ook.
Ja, we zijn kritisch. Maar wij hebben gezien hoe ongelofelijk goed en hard Sen heeft gereden in de trainingen en dat zagen we in de races onvoldoende terug.
Trainen is iets anders dan een race, terwijl hij echt over de juiste race spirit beschikt. 

Race 3
Ik had nog wel het gevoel dat de top-10 in de laatste race haalbaar moest zijn met zijn snelheid.
Sen begon best heel goed aan deze laatste race. Hij keek zoals met Richard afgesproken minder om en alleen op de plek waar ze hadden afgesproken.
Ik zag een paar fraaie inhaalacties en goed uitremmen voor de bocht; de snelheid was er echt wel.
Na 3/4 van de race zag ik hem terugvallen. Achteraf zei hij me dat z'n gas een keertje bleef hangen en dat kostte hem meteen 2 plaatsen, maar hij vond toch wel weer de aansluiting.
Toch raakte hij zo'n 7 ronden voor het einde van de baan door een stuurfout ging hij te ver over de kerb, waarbij zijn tandwiel helemaal krom was en de ketting er af lag. Einde race.
Achteraf klaagde hij dat hij te veel last van zijn hand had om goed te kunnen sturen, dat zal meegespeeld hebben. Je moet in dit sterke veld op dit niveau altijd minimaal 100% zijn. 

Een overall 23e plek en twee uitvalbeurten in 3 races is gewoon een dramatisch weekend. Dit is wel een teleurstelling na de goede resultaten van vorige twee races.
Afijn, het is niet anders. Laten we de goede dingen mee nemen naar de volgende wedstrijd in België en blijven trainen.

Richard bedankt voor het sleutelen en je 'mentale begeleiding' van Sen. Ik hoop dat die papagaai iemand anders gaat zoeken…
Bedankt iedereen van team Montfoort Motorsport voor een perfect weekend, de gezelligheid en de ondersteuning.

Opa Teun en oma Ria, bedankt voor jullie aanmoedigingen ter plaatse en ook voor Madelon, de familie Veldkamp/Meijerink voor jullie steun en het kijken van de livestream en het mee leven!

Over drie weken, 10 juli,  de volgende race in Spa-Francorchamps.