Verslag

Van een goed ritme van trainingen is de laatste weken heel weinig terecht gekomen. Slechts op één zondag hebben we kunnen trainen sinds de laatste race in Eindhoven, dat is geen optimale voorbereiding.

 

Daarom toch alvast op vrijdagmiddag een paar sessies gereden en ik stond verbaasd over de snelheid en constante rondetijden. Het weer was geweldig: zonnig en warm. Met een goed gevoel naar huis.

 

Op zaterdagochtend vroeg uit de veren, want er moest eerst om 08.45 uur een wedstrijd in Loosdrecht gespeeld worden. De tegenstander speelde voor het kampioenschap en Fortuna speelde om degradatie te ontlopen.

Het goot van de lucht en het was geen mooie wedstrijd, maar er werd flink strijd geleverd en uiteindelijk werd heel knap met 2-4 gewonnen door Fortuna. Klasse!

 

Na afloop meteen de auto in en op weg naar Berghem. Sen zat als een verzopen kat achter in de auto en kon gelukkig droge kleren aantrekken.

We waren mooi op tijd voor de tweede training om 12.00 uur. De baan was inmiddels helemaal droog.

Rondetijden waren prima en ik zag in de derde sessie zelfs de snelste tijd die Sen ooit op Berghem heeft gereden. De laatste sessie reden we met de wedstrijdmotor, maar Sen kreeg daar geen snellere rondetijden mee op de klok.Voor de kwalificatie begon het te regenen, daar hadden we helemaal niet op getraind.

 

Sen had niet helemaal lekker de ruimte voor zich en werd wat opgehouden door Nina. Toen hij haar aan tegen het einde van de kwalificatie voorbij was kon hij nog een 14e tijd neerzetten, maar er had zeker meer in gezeten. Spullen schoonmaken en klaarzetten voor zondag.

 

In hotel De Naaldhof lekker gegeten, op tv voetbal gekeken en op tijd naar bed. In de nacht is er heel veel water gevallen. Sen ontbeet als een vorst op de zondagmorgen, wat kan die jongen eten zeg.

 

We waren op tijd bij de baan en met Sen had ik afgesproken om nog wat aan de afstelling te veranderen. De baan was nat, maar al een beetje aan het opdrogen en we kozen voor de oudste regen banden en veranderden de wielklossen voor. Sommigen begonnen op slicks, maar die wilden wij voor de races bewaren.

 

In de vrije training had Sen er goed de vaart in. Deze afstelling beviel hem beter dan wat we in de kwalificatie hadden gedaan. Hij reed zelfs naar de snelste tijd van iedereen en dat had Sen nog niet eerder gedaan in de Minimax. Hij was natuurlijk reuze trots!

 

Race 1

Sen startte aan de buitenkant en kwam wel aardig door de eerste ronde heen. Ik zag eigenlijk meteen dat hij het tempo niet kon volgen, wat hij ook probeerde. De gekozen bandenspanning was waarschijnlijk te hoog, maar ook de motor leek niet optimaal te presteren. Sen verloor plekken en finishte uiteindelijk als 19e, zonder ook maar met iemand strijd te kunnen leveren. Hij kwam boos de pits in en sloeg met zijn vuist op het stuur. De motor en de bandenspanning waren puntje puntje puntje  kreeg ik door en druk gebarend liep hij boos weg.

 

Race 2

Sen wilde weer met zijn eigen motor rijden, dus hebben we een motorwissel gedaan en gemeld. Ook zijn we een stuk omlaag gegaan met de bandenspanning.

Dat pakte in de race goed uit en Sen had een goede start en pakte snel plekjes. De snelheid was goed, dat kon je meteen zien. Hij zat zo ongeveer bij de top-10 met zijn rondetijden.

Prima resultaat van plek 19 naar plek 14 en mooie uitgangspositie voor de laatste race.

 

Na race 2 was Sen zijn kart aan de beurt voor controle en moesten bobine, uitlaat, koppeling & luchtfilter eraf voor controle. Beetje paniek, want ik had geen gereedschap mee en sommige dingen had ik nog nooit zelf losgemaakt. Kwam allemaal goed en uiteraard was alles volgens reglement zoals het hoort.   

 

Race 3

Hoewel de weersverwachtingen vooraf niet goed waren konden we ook de laatste race op een droge baan rijden, wel kwam er meer wind en was het wat koeler.

Sen wilde de bandenspanning gelijk houden aan de tweede race, terwijl mijn gevoel zei dat de bandenspanning wat omhoog moest. Ik heb het zo gelaten, dat was zijn keuze.

Sen had weer een uitstekende start op het toch wel listige circuit in Berghem. Hij was van plan vol de strijd aan te gaan naar voren en reed zelfs een tijdje in de top 10, maar verloor daarna door een verkeerde inschatting weer wat plaatsen. Hij vocht fel terug en liet zijn kart staan daar waar het moest en knokte voor iedere meter op het scherpst van de snede. Op een gegeven moment reden Demi en Sen zij aan zij en ik zag Demi een moment later van de baan gaan, maar kon niet zien wat er gebeurde. Dat was heel jammer voor Demi, want die had al wat klappen gehad en wil net als Sen altijd eerlijk strijden. Sen is na de wedstrijd naar Demi toegegaan en dat is goed om altijd te doen.

 

Sen kreeg aan het einde van de race te maken met Luca die het gaatje naar Sen aan het dichtrijden was. Het leek heel spannend te gaan worden in de laatste ronden, maar het lukte Sen om een gaatje te slaan van zo'n 5 tot 10 meter. Daarmee verzekerde hij zich van de 11e plek, netjes gedaan!

Rondetijden in de laatste race waren het beste en Top-7, dus Sen had gelijk met de bandenspanning.

 

Overall een 13e plaats en daar kan Sen tevreden mee zijn en dit gevoel nemen we mee over enkele weken voor de race in Kerpen, Duitsland. Sen heeft daar nog niet eerder gereden, want vorig jaar moest hij de race in Kerpen overslaan vanwege een schoolreis naar Terschelling.  

 

Opa Teun en Oma Ria, onze vaste supporters, heerlijk dat jullie er weer bij waren!!

Dank aan Team Montfoort Motorsports voor ondersteuning, tips en de gezelligheid in en om de tent van iedereen; het was een mooi weekend!