Proloog

We hebben de ‘winterstop’ achter de rug, maar we hebben niet stil gezeten. In december is Sen begonnen met trainen op zijn grotere Kosmic Nordix chassis met nieuwe motor. In het begin was het vooral heel erg wennen, want het verschil tussen viertakt en tweetakt is groot en echt een andere manier van rijden. Sen pakt het gelukkig snel op en verbetert telkens. Fysiek is het pittig. De wintercup wedstrijden konden we niet meedoen, zodat we geen idee hebben waar Sen staat. 

Pas enkele dagen voor de race is de kart enigszins op gewicht gebracht met lood. Zaterdag gaan we wegen en komt daar vast een paar kilo bij… We zullen daarna zien wat voor invloed dat heeft op de wegligging, de rondetijden en hoe Sen hier mee om zal gaan. Op zaterdag zijn er slechts vier mogelijkheden om 20 minuten te trainen en de dag wordt afgesloten met een kwalificatie van 10 minuten.

Op zondag is de vrije training en drie races van 13 minuten plus 2 ronden.  Sen heeft er gelukkig veel zin in. De verwachtingen dit eerste jaar zijn laag. Het is een jaar waarin Sen veel moet leren en zal ervaren hoe het er op dit niveau aan toe gaat. We zijn benieuwd of hij zich staande weet te houden tussen de ‘grotere jongens’. 

Sen en ik slapen van zaterdag op zondag in het Tulip Inn en staan beide dagen in de tent bij het Kosmic Racing Team. We gaan er een mooi weekend van maken.  

Verslag 

Zaterdagochtend vroeg op en om 7 uur reden we weg uit Krommenie. Onderweg lichte regen. Bij aankomst in Eindhoven stond de tent al en was het een drukte met uitladen. De aanhanger kreeg een plekje dicht bij de tent, altijd handig. De eerste training was op een natte baan met regenbanden en regenpak. De rest van de dag was de baan gelukkig droog.

Bij het wegen bleek dat er nog 7 kilo lood toegevoegd moest worden, waardoor het totaalgewicht aan lood 17 kg is. Vandaag rijdt Sen voor het eerst met lood en bij het optillen van zijn kart weet ik ook waarom…‘loodzwaar’. Sen zijn tijden bleven de hele zaterdag redelijk constant, maar niet goed genoeg voor een plek bij de eerste 20 rijders. Het is een groot en sterk deelnemersveld, dat wilden we ook. De kwalificatie om 17.15 uur gaf Sen voor zondag een startplek op de 24-ste plaats in het achterveld. Afijn, van voorgaande jaren weten we dat kwalificeren nog niet Sen zijn ding is.

Verder hadden we zaterdag de rijders registratie, technische keuring en bandenuitgifte, dat gaat allemaal heel officieel bij de Chrono, strak georganiseerd. 

Zondagochtend tijdens de vrije training kwam Sen eerder binnen en klaagde dat de motor inhield in de Mickey Mouse bocht, maar we konden niets vinden.

Race 1 om 10.20 uur.

De rollende start was nieuw voor Sen en hij startte aan de buitenkant, niet echt een pretje in Eindhoven. Hij kwam goed de eerste bocht door en leek lange tijd aansluiting te vinden bij Scott.

In het laatste deel van de race liepen de rondetijden echter behoorlijk op en verloor Sen veel terrein. Ik zag hem op zijn stuur slaan en na afloop klaagde hij dat de motor weer inhield bij het uitkomen van de bocht in de Mickey Mouse. Uiteindelijk kwam hij als 24-ste over de finish. 

Ronald Montfoort heeft de carburateur daarna helemaal uit elkaar gehaald en schoongemaakt met remmen reiniger, wellicht was het een vuiltje. 

We hebben ook de GPS module uitgelezen en konden de ronden mooi over elkaar heen zien in een prachtige grafiek. Daarmee konden we Sen een tip geven om twee bochten op een andere manier aan te snijden.

Race 2 om 13.05 uur.

Het leek alsof Sen de schroom van zich af had gezet. Sen had meer vertrouwen en reed goed mee in een groepje. De rondetijden waren prima en die kon ik zien op mijn telefoon via live timing van mylaps, wat een mooie uitvinding.

Sen kon de hele race goede tijden noteren, die veel beter waren dan de hele zaterdag en zondagochtend. Ten opzichte van de eerste race was hij bijna 0,7 seconden sneller per ronde en dat is heel veel. Hij kwam keurig als 16e over de finish en het vuistje ging omhoog, prachtig. De motor liep volgens Sen weer goed.

Race 3 om 15.25 uur.

De eerste rollende start werd afgebroken en moest opnieuw. In de eerste bocht daarna was het meteen een chaos en ook Sen raakte een kart die dwars voor hem op de baan stond, maar hij kon snel verder gelukkig. De derde race stond bomvol incidenten en er werd niet altijd netjes gereden. 

Sen kon weer goed meekomen. Een aantal ronden bleef hij hangen achter Kenzo, terwijl Sen duidelijk sneller was. Pepijn die achter Sen reed had dat geduld niet en haalde zowel Sen als Kenzo snel in met goede uitrem acties. Uiteindelijk deed Sen dat ook, maar hierdoor kon hij het groepje zo’n 20 meter voor hem niet meer bereiken in de resterende ronden. Uiteindelijk een keurige 14e plaats en goede tijden. En dat met een kromme spoorstang, zo bleek achteraf. 

Het debuut in de Chrono zit er op voor Sen en daar kan hij tevreden op terugkijken. Het is knap dat hij in alle 3 races met incidenten de finish heeft gehaald en netjes heeft gereden. Voor het eerst met 17 kilo lood aan de kart heeft hij zichzelf telkens verbeterd. De ondersteuning van het team is erg prettig, omdat we regelmatig kunnen overleggen en de kennis van o.a. Hans en Ronald kunnen raadplegen. 

Geweldig dat opa Teun en oma Ria ons weer het hele weekend hebben gesteund en aangemoedigd, Sen vond dat ook erg leuk. Op zaterdagmiddag kwamen ze al kijken naar de kwalificatie en zagen ze Sen voor het eerst in zijn snelle kart. Zaterdagavond hebben we lekker met z’n vieren gegeten bij de Mispelhoef, waar we door opa en oma getrakteerd werden op het eten. Bovendien was het erg gezellig. En ook op zondag stonden ze tijdens alle 3 de races aandachtig en enthousiast de verrichtingen van Sen te volgen. Heel erg bedankt trouwe supporters, wij vinden het heel bijzonder dat jullie er altijd zijn!!

Na de prijsuitreiking en afscheid van het team terug naar huis waar we rond 20.15 uur aankwamen. Een geslaagd weekend, op naar de volgende race, wederom in Eindhoven op 1e Paasdag, maar met een andere lay-out van de baan, zonder Mickey Mouse bocht.