Proloog

Zondag de tweede race van het seizoen op het relatief korte circuit (800 meter) in Emsbüren, een kilometer of 30 over de grens in Duitsland.

Het is een circuit met veel bochten, hier en daar wat hoogteverschil, dus een vrij technisch circuit met een kort recht stuk. De juiste lijnen rijden is daar heel belangrijk.

Op Goede Vrijdag hebben we er een dag getraind, maar toen lag de temperatuur rond het vriespunt, was de baan kletsnat, superglad en sneeuwde het licht. Niet bepaald ideaal, toch wel leerzaam.

 

Afijn, na de wedstrijd in Spa vorige maand zijn we wel wat gewend als het gaat om extreme omstandigheden…

De weersverwachting voor komend weekend is nog vrij onzeker, maar de temperatuur gaat langzaam omhoog.

 

Zondag hebben Kevin en Sen getraind in Driebergen. Sen heeft wel een paar uur in het zonnetje kunnen rijden, want het was rustig en er waren helaas geen competitieve rijders voor hem; hij was veruit de snelste. Ik had zelf ook mijn kart mee, maar moest al snel constateren dat het vrij zinloos was om te proberen Sen bij te houden…Pas als je achter hem rijdt zie je hoe snel hij rijdt en hoe rustig hij in zijn kart zit.

De rondetijden zagen er goed uit en constant, maar Sen werd snel moe door een drukke zaterdag en een korte nacht. Hopelijk kan hij zijn energie komend weekend beter verdelen.

Samen met Kevin in de middag reden de mannen aan elkaars bumper met leuke gevechtjes.

 

Vrijdagmiddag vertrekken we met de aanhanger richting Emsbüren. Hij mist hierdoor zijn voetbalwedstrijd met de Fortuna F2. Afgelopen weekend heeft hij super goed gekeept (‘er stond een muur in de goal’ aldus de coach van de tegenpartij), dus ze zullen hem missen.

We slapen in Landgasthof Evering in Emsbüren en op zondag komen onze vaste supporters opa Teun en oma Ria ook kijken.

Danny en Julia hebben een pitbox kunnen regelen en daar zijn we erg blij mee. We staan hierdoor dicht bij de baan, alle spullen staan droog (hopelijk niet nodig) en de opslag in de nacht is ook meteen geregeld.

 

Verslag

Vrijdagmiddag rond 6 uur kwamen we aan bij het circuit van Emsbüren; het was al erg druk in de paddock. Gelukkig hoefden wij alleen de sleutel van onze pitbox op te halen en konden we met de auto met aanhanger voor de pitbox alles uitladen; wat een luxe!

Daarna doorgereden naar ons hotel en samen lekker gegeten en op tijd naar bed.

Sen en ik hadden allebei niet echt lekker geslapen. Sen sliep heel licht en ik had alleen maar nare dromen wat er zondag allemaal mis zou gaan in de wedstrijden…

 

Zaterdagochtend na het ontbijt kwamen we rond kwart over negen aan op de baan en vonden we Danny, Julia en Kevin. Ook Nico was meegekomen om Kevin aan te moedigen en te voorzien van technische ondersteuning.

De zaterdag verloopt vrij ontspannen, omdat het vrij trainen is, verdeeld over 4 blokken. Daarnaast inschrijving en technische controle. De enige spanning die ik had was het gewicht van Sen zijn kart, want hij was vrij licht door minder lood. Dankzij de vader van Sander Gils (waarvoor dank!) kwamen we uiteindelijk op gewicht met een kilo extra lood aan de stoel.

 

Het was op de trainingsdag droog weer en rond de 12 graden. In de loop van de middag werd het zelfs wat warmer. De bandenspanning kon een beetje omlaag voor meer grip.

Het was lekker druk tijdens de trainingen en er waren veel rijders op de baan, wel een stuk of 18.

Hierdoor kon Sen goed trainen op het inhalen van langzamere rijders.

Eigenlijk waren 3 trainingssessies van 20 minuten (vermoeiend) genoeg, maar Sen wilde toch ook de laatste sessie van een kwartier rijden om 16.00 uur. Prompt noteert hij in die sessie de snelste tijd van de dag 43.06, ongelofelijk snel!

De eerste twee trainingen reed Sen op zijn trainingsbanden, de laatste sessies op andere velgen met wedstrijdbanden.

Met een goed gevoel sloten we rond half vijf de dag af en konden we onze spullen achterlaten in de pitbox.

Opa Teun en oma Ria waren inmiddels ook gearriveerd, waardoor we zaterdagavond met z’n 8-en aan een grote tafel in een restaurantje om de hoek in Emsbüren zaten te eten; het was lekker en gezellig.

 

Zondagochtend ging de wekker al weer om kwart voor zeven. Sen had gelukkig goed geslapen. Douchen, ontbijten en om 7.45 uur stonden we al weer bij de baan. Het had ’s nachts heel even licht geregend. We zijn de baan opgelopen en die voelde plakkerig. Een goed teken, want dan is er grip.

 

Na de briefing om 8.00 uur kon Sen zich voorbereiden op de vrije training en kwalificatie, die om 08.30 uur al wordt verreden. De Cadets bijten altijd de spits af.

Ik was zo ontzettend zenuwachtig, niet normaal gewoon.

Zaterdag goed rijden is leuk, maar alleen de kwalificatie en drie races op zondag tellen!

 

De vrije training en kwalificatie worden in 1 blok gereden, waarbij de eerste 5 minuten vrije training zijn (je mag dan nog de pits in). Daarna volgt een groene vlag en zijn de laatste 10 minuten kwalificatie, die de startopstelling bepaalt.

Het is altijd een drukte van jewelste, omdat de meesten vooraan willen staan en als eerste de baan op willen. 

Dat heeft volgens mij weinig zin, want na 5 minuten rijden ligt het veld toch helemaal open. Sen startte ergens midden in het veld en had precies na zo’n 5 minuten vrije training een vrije baan voor zich. Hij wist wat hem te doen stond en maakte het waar en zette aan het einde van de kwalificatie (in ronde 20) zijn snelste tijd neer, goed voor pole position; voor het eerst! Ook zijn tweede tijd was nog genoeg geweest voor de pole. Sander Gils deed het heel knap en stond op plaats 2. Kevin mocht op de vierde plaats starten, ook keurig gedaan.

 

Vandaag drie races van ieder 10 minuten plus 2 ronden.

 

Race 1 begon om 10.00 uur en Sen had een prachtige uitgangspositie op pole position aan de binnenkant van de baan met Sander naast zich. De start was goed en Sen reed de eerste bocht alleen in en sloeg binnen een halve minuut al een gaatje van enkele meters. Hij rijdt meteen plankgas en heeft dus veel vertrouwen in de wegligging van de kart.

Halverwege de race kwam Sen de achterblijvers al tegen en heeft ze allemaal keurig ingehaald, ook omdat er goed gevlagd werd met blauw door de officials.

De zege kwam niet meer in gevaar, hoewel Pepijn aan het einde van de race wel akelig dichtbij begon te komen en ook iets sneller was. Met een marge van ruim 2,5 seconde op Pepijn kwam Sen als eerste over de streep, geweldig! Sander werd knap derde en Kevin werd zesde.

De nummers 1, 2 en 3 werden meteen extra gecontroleerd op spoorbreedte, luchtfilter etc.

Een goede zaak, want het gaat om gelijkwaardig racen.

 

Race 2 begon om 12.40 uur en nu stond Pepijn op de tweede plaats naast Sen. We hebben goed op beide mannen ingepraat om er een mooie race van te maken, maar wel de finish te halen als je begrijpt wat ik bedoel.

De start was verrassend. Sen ging de bocht als eerste in, maar als tweede ging Thom Derksen na een vliegende start Pepijn voorbij. Met z’n 3-en zorgden ze er voor dat de toeschouwers met ingehouden adem stonden te kijken, want wat maakten ze er een mooi gevecht van!

Sen moest zijn plek afstaan aan Thom, maar pakte zijn eerste plaats later weer terug. Aan het einde van de race maakte Thom een fout en tikte hij Pepijn en Sen van de baan af. Dat was schrikken, maar gelukkig was Sen snel weer weg en kon hij zijn eerste plaats vasthouden, terwijl Stefano vlak achter hem was gekomen. Daarachter kwamen Sander, Kevin en Pepijn over de streep. Thom vloog de laatste bocht uit en eindigde als 16e.

Het was een bloedstollende race en ook opa Teun en oma Ria durfden af en toe nauwelijks te kijken.

Wederom na het wegen een uitgebreide technische controle voor de nummers 1,2 en 3, waarbij nu ook het tandwiel werd bekeken.

 

Race 3 begon om 15.00 uur. Een podium behoorde tot de mogelijkheden, maar het kan ook mis gaan, net als in Spa was gebeurd. Dat hoort bij racen.

Wederom op pole starten en nu weer Sander naast zich op basis van zijn resultaten van race 1 en 2.

Pepijn startte achter Sen.

Dit werd ook een race om nooit te vergeten, zo spannend en spectaculair. Sen had in het begin nog geen last van Pepijn of Sander, maar ineens reed Stefano achter Sen. Die gaf ook een tik om even te laten weten dat hij er was, maar Sen dacht toen dat Pepijn achter hem reed. Het duurde niet lang of Stefano zette vol de aanval in en Sen moest hem binnendoor voorbij laten komen. Sen klampte heel goed aan en voor het uitkomen op het rechte stuk zat hij al weer aan de achterbumper van Stefano in zijn slipstream en haalde hem op het rechte stuk weer in vlak voor het ingaan van de bocht, ik hield m’n adem in… Dit herhaalde zich een paar keer. Inmiddels kwam ook Pepijn zich met het gevecht bemoeien. De druk werd groter en ze dwongen Sen tot het maken van een foutje waar zowel Stefano als Pepijn goed van profiteerden. Sen lag derde met nog 1 of 2 ronden te gaan. Een derde plek was genoeg voor Sen om eerste te worden in het dagklassement met twee overwinningen op zak.

Maar Sen wilde zich niet gewonnen geven. Ze reden in een treintje met z’n 3-en en kwamen nu telkens achterblijvers tegen en overal zwaaiden de blauwe vlaggen om aan de achterblijvers door te geven dat ze aan de kant moesten voor snellere rijders. Bij het ingaan van de laatste bocht lag Sen nog derde, maar daar kwamen ze een langzamere rijder tegen, terwijl Pepijn en Stefano kozen voor de ene kant, koos Sen voor de beste andere kant en haalde op die manier buiten mijn gezichtsveld zowel Pepijn als Stefano weer in, want bij het uitkomen van de laatste bocht naar start finish zag ik Sen als eerste het rechte stuk op komen, waardoor hij ook de laatste race won; wat een knappe prestatie, echt ongelofelijk wat een race!  

Stefano en Pepijn werden 2e en 3e en Sander eindigde als 4e in de laatste race.

De laatste keer de weegschaal op en de laatste technische controle voor vandaag, waarbij ze nu brandstofmonsters hebben genomen en bij Sen de koppeling wilden onderzoeken. Die kregen ze er niet af, hierdoor hebben we de motor ter plaatse moeten demonteren. Deze wordt nu opgestuurd en elders gecontroleerd. Aangezien alles netjes volgens de regels is gemonteerd door onze dealer Kartbaan Alnone in Lelystad maken wij ons daarover geen enkele zorgen. In de loop van de week wordt de motor na controle weer teruggestuurd naar de dealer.

 

Vorig seizoen mocht Sen al even proeven aan het podium in Hahn na een mooie tweede plaats en nu mocht Sen voor de allereerste keer op het allerhoogste plekje plaatsnemen; dat blijft een speciaal moment.

Vandaag was Sen niet altijd de snelste, behalve in de kwalificatie, maar als je dan toch alle drie de races weet te winnen dan ben je gewoon de beste. Na een leuke prijsuitreiking door Casper gingen alle Cadets tevreden naar huis. Sen heeft de hele terugreis zijn grote beker vastgehouden!  

Felicitaties voor Pepijn met z’n 2e plek en voor Sander die 3e werd en voor het eerst op het podium stond. Kevin behaalde een keurige 5e plaats.

Er waren deze race in Emsburen weer een aantal nieuwe rijders te zien en we hopen dat die ook allemaal hebben genoten.

 

Opa Teun en Oma Ria, bedankt voor jullie support!

Danny, Julia en Nico, het was een mooi weekend en we hebben lekker samengewerkt!

 

Alle mensen van de GK4 organisatie, bedankt, het was weer top geregeld, inclusief de zeer uitgebreide controles.

 

Op zondag 5 mei a.s. alweer de volgende race, dit keer in Berghem, vlakbij Oss.