BNL Round 3 4-6 oktober 2019

De laatste race van ons seizoen stond op het programma.
Na 2 jaar Junior Max hebben we besloten om Sen voor deze laatste wedstrijd in te schrijven in de volgende klasse, de Rotax Senior Max.
Dat is de klasse waar Sen ook in 2020 in zal starten, dus dit leek ons een goede training.

De aanpassingen zijn niet heel groot, want in de Senior klasse wordt met hetzelfde grote chassis gereden als in de Junior klasse.
Wel heeft de motor een Power Valve en meer vermogen.
En er wordt gereden met een ander type slicks met meer grip. De regenbanden zijn hetzelfde als in de Junior klasse.

Vanwege verkort lesrooster van Sen konden we donderdagmiddag eerder vertrekken en waren we voor de files in Genk aangekomen en konden we onze spullen uitladen en de inschrijving alvast regelen.
We wisten dat er flink wat lood aan Sen zijn kart moest, want het minimumgewicht is 163 kg ten opzichte van de 147 kg in de Junior klasse.
We hadden alvast 9 kg voor de eerste training aan de stoel gehangen.

Vrijdag was het in alle 5 de sessies kletsnat en dat is niet ideaal om te wennen aan het extra motorvermogen, want het was heel lastig om het vermogen op de wielen te krijgen op een natte en gladde baan.

De opzet van de BNL is trainen op vrijdag. Op zaterdag als zondag is een afzonderlijk wedstrijdprogramma. Dat is leuk, want je rijdt dan veel races in een weekend. Op beide dagen een vrije training, kwalificatie, twee series, eventueel een second chance en een Final en je leert daar heel veel van.

Het startveld in de Senior Max bestond uit 44 coureurs uit diverse landen van Europa en daarbuiten.

Zaterdagochtend was het droog, maar de baan was nog niet droog en dus sloegen we de vrije training over, want dat leek ons zinloos.
Zaterdagochtend om 09.15 uur werd de kwalificatie van groep 2 gereden op een nieuwe set banden (verplicht) en Sen realiseerde een 13e tijd.
Vervolgens moesten er twee series gereden worden. Sen mocht de eerste serie starten op P17 aan de buitenkant en kwam als 13e over de finish en na een straf werd hij 15e.
De tweede serie vanaf P17 starten en ook weer als 15e over de streep.
Hiermee had hij zich rechtstreeks geplaatst voor de Final op P22 en dat was boven verwachting!
De Final ging helaas niet zo lekker en eindigde voor Sen op P30.
Hij liet zich aftroeven en leek wat onder de indruk van de grote mannen in deze klasse.

De kart na afloop netjes schoongemaakt en klaargezet voor de volgende ochtend en nog even een biertje met Hans gedronken.
Daarna met opa Teun en oma Ria en Hans gegeten bij de Wereldkeuken Genk en dat was heerlijk en gezellig.

Zondagochtend was het helaas heel nat en het zou de hele dag door flink regenen. 
Het was flink omschakelen ten opzichte van de vorige dag naar de regen afstelling.

In de training was Sen duidelijk te langzaam en ook in de kwalificatie ging het helemaal niet beter, terwijl hij wel op veel nieuwere regenbanden reed. Nee, P20 in groep 2 was teleurstellend.
De eerste serie eindigde voor Sen op P22, terwijl hij van de achterste startrij was vertrokken (P28).
De tweede serie ging minder goed en Sen eindigde, mede door een ingeklikte bumper, op P27.
Dat was zeker niet genoeg om zich rechtstreeks te plaatsen voor de Final.
Sen moest een second chance rijden en mocht starten op P12. Alleen de eerste 8 rijders zouden alsnog doorgaan naar de Final.
Sen reed eigenlijk best goed in deze Second Chance, maar kwam als 9e over de streep. Echter, een andere rijder kreeg na afloop een straf van 5 seconden en hierdoor mocht Sen alsnog als 36e en laatste starten in de Final.
Dat was een cadeautje..

Het was in de Final te zien dat Sen dit cadeau wel met beide handen aan greep om het weekend goed te eindigen!
Met een 1.16.8 reed hij zijn persoonlijk snelste ronde op een natte baan, dus dat was prima.
En helaas weer een ingeklikte bumper en dus straf, maar op P25 in de Final is een beter resultaat dan verwacht.

Tot op zijn onderbroek was hij nat en kon hij zich eindelijk omkleden en droge kleren aantrekken.
We hielpen Hans met het opruimen in inladen van de tent en vertrokken einde van de middag richting huis.

Opa Teun en Oma Ria bedankt voor jullie support ondanks het slechte weer!

Sen bedankt zijn sponsoren Geijsel Kroon, OTUA.nl, Bouwbedrijf Jan Piet Leguijt, ROFINA, Era Richmen en Attentio Zeefdruk voor de ondersteuning en het mooie en leerzame seizoen.

De komende maanden zal Sen proberen de altijd lastige sponsoring voor 2020 rond te krijgen!

 

 

Rotax Max Challenge Euro Trophy Wackersdorf 6-8 september 2019

Op woensdagochtend rond 07.30 uur reden we weg uit Krommenie voor onze rit naar Wackersdorf, ongeveer 770 km.
Wie denkt dat je in Duitsland kunt doorrijden heeft het mis. Vooral op onze route was het een aaneenschakeling van opstoppingen door wegwerkzaamheden.

Rond half 5 kwamen we aan op de baan en Hans had de tent al opgezet. Sen was de enige rijder en had dus alle aandacht..
Bij aankomst hebben we de kart alvast klaargemaakt voor donderdag en de motor gemonteerd.
Op woensdag regelden we alvast de inschrijving en de gescande trainingsbanden voor de vrijdag.
We deelden onze slaapplek, evenals vorig jaar, met Rick en Patrick. We deden samen wat boodschapjes en aten daarna met Hans bij de kartbaan lekker buiten op het terras.

Op donderdag stonden er maar liefst 7 trainingen op het programma van 12 minuten, zodat we genoeg afstellingen konden proberen.
Om 09.00 uur de eerste training. We begonnen met onze eigen trainingsmotor op trainingsbanden van Le Mans. In de middag monteerden we een vrijwel nieuwe set slicks en was er wel verbetering te vinden. De laatste sessie sloegen we over, omdat bij Sen het beste er ook wel af was na deze intensieve dag.

Op vrijdag stonden er weer 7 trainingen op het programma en dit was de eerste officiële dag via de organisatie.
Vanaf de tweede sessie reed iedereen met gescande banden en transponder.
Het werd duidelijk dat, evenals vorig jaar, Sen grote moeite heeft met deze technische baan met langzame bochten. De rempunten, gas geven, lichaam gebruiken etc. waren gewoon niet goed en Sen leek te weinig te doen met onze tips.
Hoewel de onderlinge verschillen klein waren werd gedurende de dag duidelijk dat we onderaan de lijst met tijden bungelden…wat we ook probeerden.

Op zaterdagochtend heel vroeg hoorde ik al de regen tikken op het huisje waar we sliepen. Het was goed nat…..
Veel werk voor de monteur, want de hele kart moest omgebouwd worden naar de regen afstelling.
De vrije training op gebruikte regenbanden ging best aardig en Sen reed een 12e tijd.
De sessie daarna reden we op nieuwe regenbanden en dat was al een heel stuk minder goed, ineens bijna de langzaamste van iedereen en een seconde langzamer dan de eerste training.
Dat beloofde weinig goeds voor de kwalificatie, waarbij de baan nog steeds echt nat was en alle rijders weer op nieuwe regenbanden moesten starten.
De kwalificatie van slechts 5 minuten was iets beter dan de tweede training, maar veel te voorzichtig en Sen werd 19e na uitdelen van straffen voor anderen.

Vervolgens stonden in de middag twee heats op het programma van 7 minuten.
Sen werd ingedeeld in groep A en reed heat A-B en A-C.
In beide heats vertrek je vanaf dezelfde startplek, die afhankelijk is van je kwalificatie.
Sen startte beide heats vanaf P13.
In de eerste heat was het nog meer nat dan droog en vertrok iedereen op regenbanden. De tweede heat kon iedereen op nieuwe slicks starten.
Ook in deze heats kon hij weinig uitrichten en het enige wat hij kon doen was profiteren van straffen van anderen.
In de eerste heat werd hij ook 13e van de 16 in de heat.
In de tweede heat werd hij 15e en laatste, want Gianni Andrisani had een DQ.

Dat betekende na de kwalificatie na het rijden van de heats een teleurstellende starplek P23 voor de finals op zondag.
In de warm up op zondagochtend reed Sen de 17e tijd.

De prefinal reed Sen naar een 20e plek ondanks een 5 seconden penalty voor pushing. We konden deze straf niet verklaren, maar hebben het geaccepteerd.
In de Final heeft Sen te weinig laten zien. De start was best ok, maar daarna een te afwachtende (onzeker?) houding. Daar waar hij kon inhalen deed hij het niet.
Na verwerking van de straffen werd Sen 20e.
Het dagresultaat was 22e en we stellen vast dat Sen op basis van wat hij vier dagen heeft laten zien ook niet meer verdiende dan dat.

Hans van Zuylen bedankt voor de gezellige dagen en de prima ondersteuning!

Sen bedankt zijn sponsoren Geijsel Kroon, OTUA.nl, Bouwbedrijf Jan Piet Leguijt, ROFINA, Era Richmen en Attentio Zeefdruk voor de ondersteuning.

 

 

 

NK-2 takt Chrono - Kerpen - 21-22 juni 2019

Op donderdag aan het einde van de middag kwamen we aan in Kerpen en onze spullen stonden daar al. We hadden twee weken daarvoor een wedstrijd meegereden bij de BMC op Kerpen als ‘training’.

Vrijdag konden we 6 sessies rijden om te trainen en toch begonnen we pas om half 11 in de ochtend.
Het was een mooie dag, niet te warm.
We begonnen in de neutrale afstelling en met Sen zijn eigen trainingsmotor. De eerste sessie leek de snelste van de dag te worden.
We experimenteerden met hoogte van het frame en een andere achteras. De laatste sessie met de wedstrijdmotor knalde Sen er nog een mooie 46.2 uit; een mooie afsluiter van de dag.
’s Avonds aten we met de familie Ottes gezellig bij het Italiaanse restaurant bij de kartbaan van Michael Schumacher.

De zaterdag was gevuld met de gebruikelijke verplichtingen, zoals inschrijving en technische keuring en dat verliep allemaal soepel. Wederom een zonnige dag en wat warmer dan de vrijdag.
We begonnen weer om half 11 in de ochtend en reden maar 4 sessies.
Het was duidelijk dat de baan op zaterdag minder snel was, want we kwamen niet aan de tijden van vrijdag.
We probeerden nog een ander tandwiel, maar gingen uiteindelijk terug naar de afstelling van vrijdag.
De laatste training voor de kwalificatie reden we op nieuwe banden, maar dat deed niet veel.
Kwalificatie helemaal aan het einde van de dag en Sen had veel supporters.
Opa Teun en oma Ria, maar ook Peter en Ilona en Britty en Remco waren gekomen om Sen aan te moedigen; ontzettend leuk!
Helaas missen wij een goede kwalificatie modus. Het rijden zag er goed uit en Sen reed alleen, maar kwam niet verder dan P23, ondanks zijn beste tijd van de dag. Toch wel teleurgesteld.
Spullen opruimen en daarna met z’n allen gegeten buiten in de bekende Biergarten naast hotel Europarc. We hadden een hele gezellige avond.

Zondag was het Race-Day met eerst een warm up van 10 minuten en Sen reed naar een keurige 13e plek. Dat is altijd goed voor het vertrouwen. Het was een hele warme dag met temperaturen boven de 30 graden.
In de Prefinal startte Sen op P23 aan de binnenkant en had een goede start. Sen reed rustig naar voren en volgde zijn plan met mooie inhaalacties. Nog wat gelukjes er bij door een enkele crash voor hem en kwam uiteindelijk als 11e over de finish. Top natuurlijk…ware het niet dat zijn bumper ingeklikt was en niet door een crash maar door een uitstekend flapje op de baan…
Daardoor terug naar P23 en terug bij af, erg frustrerend voor Sen, zeker na zo’n sterke race!

In de Final dan maar opnieuw proberen naar voren te rijden, maar dat ging minder eenvoudig dan in de eerste race. Sen maakte een paar keer een verkeerde keuze en dat kostte hem of tijd of een plek.
Uiteindelijk kwam hij in de laatste rondes terecht achter zijn teamgenoot Brett, die op de rechte stukken alles deed om te verdedigen wat is toegestaan. Sen bleef het echter proberen op andere plekken en kwam er met duw- en trekwerk voorbij en kwam als 18e over de finish.
Na afloop kreeg Sen nog 3 seconden straf voor ‘onsportief rijgedrag’ en viel terug naar P20.
De snelheid was uitstekend in de laatste race en Sen reed een 6e tijd.

Jammer dat we in de kwalificatie steeds tekort komen, terwijl de race pace zo sterk is. We hebben echt het idee dat we tijdens de kwalificatie alles uit het materiaal halen wat er in zit. Hoe doen anderen dan beter, dat is een uitdaging om te verbeteren.
De plek in het klassement zegt ons weinig. Natuurlijk staat Sen liever hoger, maar het begint met racen en aanvallen, want met verdedigen kom je nooit vooruit.
En wat race skills betreft hebben we hele goede en minder goede dingen gezien en daarom zijn races zo leerzaam.

Team Montfoort Motorsports, dank voor de gezelligheid en de ondersteuning! 
Opa Teun, oma Ria, Peter, Ilona, Britty en Remco, bedankt voor jullie aanmoedigingen en we vonden het heel leuk dat jullie helemaal naar Duitsland zijn gekomen om bij Sen te komen kijken!

Sen bedankt zijn sponsoren Geijsel Kroon, OTUA.nl, Bouwbedrijf Jan Piet Leguijt, ROFINA, Era Richmen en Attentio Zeefdruk voor de ondersteuning.
We hebben nu even een zomerstop en rijden de volgende wedstrijd op Le Mans in Frankrijk, de Rotax International Trophy van 20-24 augustus!

Rotax Max International Trophy Le Mans 20-24 augustus 2019

Vanaf het moment dat Rotax bekend maakte om voor het eerst deze wedstrijd in Le Mans (Frankrijk)  te organiseren waren we enthousiast. Hoe mooi is het om je te kunnen meten met de beste rijders uit de hele wereld !? Maximaal 108 inschrijvingen in de klasse Junior!

Maandagochtend vroeg vertrokken we richting Le Mans en dat is nog best een hele reis. Aan het einde van de middag reden we de paddock op die al heel vol stond en we zagen dat Hans de tent al had staan. We konden uitladen en meteen met de kart aan het werk om deze klaar te zetten voor de eerste training op dinsdagochtend om 09.00 uur.
We stonden met vier rijders in de tent: Melvin, Amadou en Sen in de Junioren en Jesse in de DD2.
Daarna lekker naar het hotel en na het inchecken hapje eten in Le Mans bij een Italiaan op straat.

Dinsdag stonden er 5 trainingen van 10 minuten op het programma.
Natuurlijk zijn de eerste trainingen bedoeld om de baan te verkennen, maar Sen had in de simulator en via youtube al de nodige voorbereidingen getroffen. De snelheid was meteen goed en in de tweede sessie hadden we de goede tandwiel combinatie gevonden.
Voor de laatste 3 sessies monteerden we een nieuwe set trainingsbanden en daar vonden we maar liefst een seconde tijdwinst mee.
Le Mans is een ontzettend snelle baan met topsnelheden van rond 125 km per uur vanwege lange rechte stukken. Verder zitten er mooie bochten in en wat hoogteverschillen.
Dinsdag einde dag weer gezellig met z’n allen buiten op het terras gegeten op het plein in Le Mans.

Woensdag stonden er 4 trainingen op het programma en daarna de kwalificatie in de avond.
De trainingen reden we op gescande trainingsbanden, zodat iedereen die dag op nieuwe banden zou starten.
Omdat we in verschillende groepen reden en Sen telkens in groep 1 zat was het moeilijk om te bepalen waar we precies stonden. We zagen telkens dat groep 3 het snelste was. Dit was ook wel verklaarbaar, omdat de eerste groepen de juiste laag rubber op het asfalt neerleggen.

Voor de kwalificatie werd Sen ingedeeld in groep 1 wat een absoluut nadeel leek te zijn.
Ze gingen met 28 rijders de baan op en Sen zette een keurige 8e tijd neer.
Echter, in de twee groepen daarna ging het telkens nog sneller.
Omdat de verschillen zo groot waren hanteerde de wedstrijdleiding een regel, waarbij ze toepassen dat Sen als het ware ook in groep 2 en 3 een 8e tijd zou hebben gereden.
Hij stond dus na de kwalificatie keurig 24e van de 84; een absolute meevaller!
Na het karten lekker BBQ verzorgd door de gastvrije familie Ezinga op de camping.

Op donderdag en vrijdag stonden er in totaal 5 series op het programma, die de uiteindelijke startplek zouden bepalen. Drie op donderdag en twee op vrijdag. Sen zou in alle series starten op P8 en dat is prima natuurlijk.

De eerste series op donderdag ging de start van Sen buitenom prima, maar werd in de eerste ronde de rode vlag gezwaaid vanwege een behoorlijke crash. Na lang wachten vanwege medische verzorging een herstart. Sen lag op een keurige 9e plek, maar drie rondjes voor het einde maakte een rijder achter Sen een inschattingsfout aan het einde rechte stuk, waardoor ze allebei crashten terwijl ze op P9 en P10 reden in de eerste serie wat heel goed is.
Gelukkig kon Sen verder en kreeg de ‘dader’ straf, maar P23 was heel jammer natuurlijk.

Tweede serie ging beter en weer buitenom en Sen reed naar een keurige 9e plek.
De derde en laatste serie was ook de beste van de dag en met een beetje mazzel. Sen had weer een goede start buitenkom en mede door wat crashes en fouten voor hem reed hij probleemloos naar P6 en ook de eerste vijf waren op niet te grote afstand voor hem. Een mooie afsluiting van de dag!
In de avond gingen we lekker sushi eten met Hans.

Op vrijdag de laatste twee sessies.
De vierde sessie werd er erg ruw gereden en tijdens de sessie was Sen zijn bumper ingeklikt, dus penalty van 5 seconden en daarom als 9e over de streep, maar als 14e in uitslag.
In de 5e sessies ging het er weer te stevig aan toe en bleek na afloop dat Sen zijn uitlaat er af was gereden en wederom zijn bumper in, uitslag P13. De manier van racen getuigde van weinig onderling respect helaas.

Na het tellen van de punten bleek Sen 65 punten te hebben behaald. Met 60 punten weet je zeker dat je in finale A staat bij de beste 36 van de wereld, dus dat zou nog spannend worden.
Niet veel later bleek dat Sen de Finale A had gehaald en op zaterdag in de Prefinal mocht starten op P32.
Dat was toch wel een beetje ons doel en daarom blijdschap en in de avond weer BBQ bij Ezinga op de camping.

Zaterdag de laatste dag en alleen de Finale A zou een Prefinal en Final mogen rijden.
In de Prefinal ging het na de start helaas snel mis. Sen zijn uitlaat werd er af gereden en hij reed de pits in over de weegschaal in plaats van naar de ‘repair area’.
De uitlaat was namelijk alleen van het spruitstuk geschoten, maar de veren zaten er nog aan. Dat was binnen één seconde gemaakt…..In dezelfde ronde was een rode vlag, dus moest iedereen opnieuw starten. Omdat Sen al in de pits stond kon dat niet meer. Ik was echt ontzettend boos, dit was weer zo’n leermomentje, echt heel zonde (en onnodig, want duidelijk verteld bij de briefing).

De Final dan maar als 35e starten van de 36.
Dat ging gelukkig veel beter, Sen reed een goede race en naar een 23e plek over de streep, maar moest vanwege een bumper penalty (…..de zoveelste) een straf van 5 seconden incasseren en stond in de uitslag als 26e.
Een prima resultaat waar hij trots op kan zijn en waar hij hard voor heeft moeten knokken.
Er had zeker wel meer in gezeten, maar ‘als’ telt niet.

Le Mans was een mooie, maar zeer intensieve week met lange race dagen, maar een onvergetelijke ervaring.

Team Montfoort Motorsports, met name Hans van Zuylen dank voor de gezelligheid en de ondersteuning! 

Sen bedankt zijn sponsoren Geijsel Kroon, OTUA.nl, Bouwbedrijf Jan Piet Leguijt, ROFINA, Era Richmen en Attentio Zeefdruk voor de ondersteuning.

 

BMC/NK-2 takt Mariembourg 11-12 mei 2019

We vertrokken donderdagmiddag op tijd naar Mariembourg en moesten helaas door de avondspits van Antwerpen en Brussel. Onderweg een hapje gegeten en rond half 7 konden we uitladen in de tent. Het was druilerig weer.
Mariembourg is een baan waar we nooit eerder hebben gereden en dat vinden we leuk!
De paddock en de baan lagen er mooi bij.

Op vrijdag stonden er maar liefst 7 trainingen op het programma, zodat we genoeg afstellingen konden proberen. Het was een zonnige en droge dag.
Om 09.45 uur ging de eerste sessie van start.

Sen reed op vrijdag met zijn eigen motor en we vonden aan het einde van de dag de beste afstelling van de kart.

We konden door middel van data engineer Roeland de data van 3 Junior rijders over elkaar heen leggen en dat was nuttig. Voor Sen zelf was het goed voor zijn vertrouwen dat hij de snelste rijder van het team was. 

Het startveld bij de Junioren bestond uit 35 coureurs, waarbij de meeste rijders uit Nederland en België kwamen.

Op zaterdag hadden we slechts vier trainingen voor de boeg en een kwalificatie aan het einde van de dag.
De omstandigheden zouden naar verwachting heel anders zijn met een regenachtige dag en zo begonnen we ook.
Eerste sessie was het echt nat en probeerden we een nieuwe set regenbanden uit, die we nog hadden liggen van vorig jaar. Echt lekker reed Sen er niet mee en vooral niet snel..
De tweede sessie droogde de baan al behoorlijk op en monteerden we onze oudste set regenbanden. Op die banden was Sen heel snel en die banden konden we na een kwartier meteen weggooien.

Inmiddels was het droog geworden en konden we de laatste twee sessies op een droge baan op slicks rijden. Terug naar de afstelling van vrijdag en de wedstrijdmotor monteren. De snelheid van de vrijdag hadden we nog niet gevonden.

Op naar de kwalificatie om 17.05 uur op hagelnieuwe slicks. In het begin een prima snelheid en Sen zat er goed bij, maar in de loop van de kwalificatie zagen we hem verder wegzakken en eindigen op P24. Dat was veel slechter dan verwacht…wederom.
Maar bij binnenkomst in parc fermé bleek dat er iets mis was waar Sen niets aan kon doen; de linker achterband was lek en zat nauwelijks nog lucht in….!
Tja, dikke vette pech en daar doe je niks aan. We kochten een nieuwe band bij de organisatie.

Op naar de zondag dan maar en kijken of Sen in de Prefinal en Final nog wat naar voren kon rijden.
De vrije training op zondagochtend was kort en meer bedoeld om de motor warm te draaien.
Gelukkig voor ons zou het de hele dag droog blijven.

Starten op P24 in de Prefinal vanaf de buitenkant is ook op Mariembourg niet ideaal met de eerste bochten naar rechts. Sen kwam er aardig doorheen. Probeerde wat in te halen, maar deed het soms half en reed naar P19. Geen klikbumper, geen straf.
Positief was de snelheid met een 56.7, zo’n 0.3 seconden sneller dan in de kwalificatie.

In de Final starten op P19 aan de binnenkant was beter en Sen probeerde een paar plekjes te winnen. Hij was sneller dan Daan en haalde hem netjes in. Maar twee bochten later liet hij zich weer inhalen door Daan. Dat was niet handig, maar je bent na een inhaalactie de eerste bochten vaak kwetsbaar en dat moet Sen beter doen.
Afijn, hij verloor hierdoor de aansluiting bij het groepje voor hem en kon dat gaatje ook niet dichtrijden. Van achteren was er weinig druk.
In de Final reed Sen naar P15 en was hij nog 0.2 seconden sneller dan in de Prefinal na verandering van het tandwiel achter; die verandering pakte dus goed uit.

Overall 17e in de eindstand over beide races en daar kunnen we mee leven.
Als Sen geen lekke band had gekregen in de kwalificatie had hij zeker een paar plekken naar voren gestaan, maar ‘als’ telt niet in deze sport.
Alles moet een keer op z’n plek vallen en dat gebeurt zelden. Het is een lastig spelletje.

Team Montfoort Motorsports, dank voor de gezelligheid en de ondersteuning! 

Sen bedankt zijn sponsoren Geijsel Kroon, OTUA.nl, Bouwbedrijf Jan Piet Leguijt, ROFINA, Era Richmen en Attentio Zeefdruk voor de ondersteuning.

De volgende wedstrijd NK 2-takt van de Chrono staat gepland voor 21-23 juni in Kerpen, Duitsland.